Loodgieter Gijs Slootweg stopt op de laatste dag van dit jaar

ZEIST Woensdag 31 december is de laatste werkdag van Gijs Slootweg, hij stopt met het loodgietersbedrijf dat hij in 1990 begon. Inmiddels is hij 65 en heeft hij er vrede mee. Een opvolger heeft hij niet gevonden en dat is jammer, maar langer doorgaan in zijn eentje wordt steeds zwaarder. ,,Het is prima zo.’’ Zijn vrouw Winnie deed de administratie en dat houdt ook op. ,,We zijn nog fit, we kunnen nu nog andere dingen doen dan alleen maar werken.’’

Gijs groeide op in Huis ter Heide. Als jongen van zeventien begon hij bij het toenmalige Zeister loodgietersbedrijf Kraan. Twee bazen verder besloot hij voor zichzelf te beginnen. ,,Ik ben met niks begonnen, maar had een grote sociale kring. Ik heb altijd wel twee man aan de gang gehad en had een periode zelfs vier man in dienst. Mijn laatste werknemer is in juni gestopt. Nu bouw ik af, het is lastig om alles alleen te doen.’’

Het werk is veranderd. ,,Toen ik begon, had ik een kistje met gereedschap en een bakje met fittingen. Je had koperen waterleidingen en pvc afvoeren. Nu is de materiaalkeuze enorm, alleen het dakwerk is redelijk hetzelfde. En de warmtepomptechniek is erbij gekomen.’’ 

De klanten veranderden ook. ,,Vroeger moest je vechten voor je klanten, nu vechten de klanten om de loodgieter. Tegenwoordig zijn er lang niet genoeg, terwijl het toch een mooi vak is. Het is leuk om te zien wat je gemaakt hebt, het vraagt echt vakmanschap. En het contact met de klanten is leuk.’’ Het liefst werkte hij in Zeist en directe omgeving. ,,Reistijd is verloren tijd. In de beginjaren was ik zelf minimaal veertig uur productief en deed ik ‘s avonds offertes en regelwerk. Met personeel deed ik het regelwerk later overdag.’’

OUDERWETS DAKWERK

Het mooiste onderdeel van zijn werk vindt Gijs het ouderwetse dakwerk. ,,Op daken van voor 1920 kom je nog echt vakwerk tegen. Ik heb bijvoorbeeld de pinakel mogen maken op het huis aan de Utrechtseweg 117. De Nieuwe Kerk mocht ik voorzien van koperen goten. Lastiger materiaal om te verwerken, maar wel heel duurzaam.’’ Van hoogtevrees heeft hij gelukkig geen last gehad. ,,Werken in de kruipruimten onder de vloer, dat vind ik minder prettig. Dat getijger is heel inspannend en dan moet je gereedschap ook nog mee.’’

Als de agenda leeg is, moet de loods worden uitgeruimd. En dan? ,,We nemen ons voor om een jaar niets te doen. Daarna zien we wel wat er op ons pad komt. We wachten het af.’’