Dohmen Draaft Door: Ritme

Het kost altijd wat moeite om er na de zomervakantie weer in te komen. Bij de eerste boodschappen op Nederlandse bodem ontdek je dat je klantenkaart nog thuis ligt. Veilig opgeborgen, want in het buitenland had je er toch niks aan en stel dat je beroofd wordt? Het scheelt toch weer gedoe. De kliko’s werden tijdelijk door de buren buitengezet, dus het schema van de RMN is uit je hoofd verdwenen. Ook bij de mensen die bij RMN die schema’s maken trouwens, dus dat gaat mooi gelijk op.

Maar dan komt het onvermijdelijke moment dat je weet, de zomer is voorbij. De sportschool begint aan je vetjes te trekken, er fietsen weer kinderen door de straat en de ochtenden worden frisjes. De eerste politici trekken – zij het voorzichtig – hun kop uit de grond en kijken verdwaasd de wereld in. De premier waarschuwt dat er pijnlijke keuzes aankomen, de minister van Financiën is al blij dat er de afgelopen tijd geen nieuwe tegenvallers bij zijn gekomen.

Lokaal lijkt er, behalve een keur aan culturele activiteiten, nog weinig te gebeuren. De werkzaamheden op de Slotlaan lopen wat uit, er staan wat gebouwen op de nominatie om gesloopt te worden, mensen zijn ervoor, mensen zijn ertegen. Kortom, we vallen langzaam terug in het vertrouwde ritme van kille, korte dagen, sombere berichten en oeverloos debat.

MONUMENT

Een interessant voorbeeld van wat ons de komende tijd te wachten staat, is de discussie over de sociale huurwoningen in het Patijnpark. Nieuw onderzoek door een extern bureau (er wordt altijd iemand beter van gedoe) heeft aangetoond dat de 23 complexen een monument moeten blijven. Jaren geleden was al duidelijk dat de huizen verduurzaamd moesten worden, maar verduurzamen en de monumentale status behouden is lastig. Enkele beglazing staat zo lekker authentiek.

Er is door de gemeente twee jaar gestudeerd op dit dilemma, zonder uitkomst. En nu is de staat van onderhoud zo abominabel, dat de woningen alleen tijdelijk worden verhuurd. Wat ik niet helemaal snap, want ook als je tijdelijk huurt wil je toch niet door je eigen gevel met stenen bekogeld worden?

Maar nu komt de aap uit de mouw. Als eigenaar Woongroen kan aantonen dat het écht niet anders kan, mag er toch gesloopt worden. Dan is het natuurlijk handig als je geen verplichtingen naar je huurders hebt. Ik durf wel een wedje te leggen op de uitkomst, want de gemeente moet als medeverantwoordelijke hoe dan ook de portemonnee trekken. 

Gelukkig heeft de gemeente wel een geniale oplossing bedacht om soortgelijke situaties in de toekomst te voorkomen. Voortaan wil ze elk jaar een rapport lezen over het structurele onderhoud van monumentale complexen. En zo komen we weer heel vertrouwd in oeverloos ritme, dat werkelijk kant noch wal raakt.

Carol Dohmen