Dohmen Draaft Door: Hulp

Soms krijg je hulp, terwijl je niet eens wist dat je die nodig had. Van de recyclingcoach bijvoorbeeld, die de komende maanden rondjes door Austerlitz gaat lopen. De recyclingcoach, ook wel de klikokijker genoemd, graait in uw PMD-container om te kijken of er geen verkeerd afval in zit. Mocht u zich vergist hebben, hangt uw klikocoach een kaartje met verbeterpunten aan de container. Als u het al te boud gemaakt heeft en er bijvoorbeeld de kattenbakvulling van de hele maand in heeft gestort, wordt de container niet geleegd. In welke kliko zou dat verbeterkaartje moeten?

Jaren geleden is onderzocht dat machines veel beter zijn in het scheiden van afval dan mensen. Zoals machines langzaam maar zeker overál beter in worden dan mensen, maar dat terzijde. Machines zijn slim, consequent en als ze niet kapot zijn, werken ze op hetzelfde tempo door. Mensen daarentegen zijn gemiddeld niet al te snugger, wispelturig en lui. Maar ja, de afvalindustrie is nu eenmaal ingericht op het verwerken van verschillende afvalstromen, dus moet u zelf aan de bak.

Vooral plastic is een hoofdpijnproduct. Er zijn ongeveer 250 soorten plastic. En al sorteert u het nog zo goed, het is de vraag of het werkelijk gerecycled wordt en zo ja waar. Voor hetzelfde geld gaat uw lege zak eerst naar een fabriek in Duitsland, om van daaruit naar Indonesië te reizen. Met als eindbestemming de plastic soep in een verre oceaan.

ZINLOOS

Mocht u zich ontmoedigd voelen, geen nood. De recyclingcoach is speciaal opgeleid om uw gevoel van zinloosheid weg te nemen. En het mooie is, tegen de tijd dat de klikocoachklus erop zit, ligt er een leuke, nieuwe opdracht klaar: rotondecoach. Niemand hoeft in Zeist zonder werk te zitten.

U heeft het vast gelezen, we krijgen een rotonde op de huidige kruising Jagersingel en Woudenbergseweg. De wolf heeft laten weten dat hij het onverteerbaar vindt om op weg naar het Zeisterbos voor een rood licht te moeten wachten, wanneer de kleintjes honger hebben. Een rotonde heeft de hóógste prioriteit, want hoewel er al 10 (!) jaar geen ongevallen hebben plaatsgevonden waarbij een fietser en een auto betrokken waren, gaan we dit niet bestaande probleem bij de wortel aanpakken.

De tamelijk veilige kruising wordt een verwarrende rotonde. Fietsers krijgen geen voorrang, die is voor auto’s en hongerige wolven. Ongeduldige scholieren op een fatbike, die nog nét snappen wat een rood stoplicht betekent, krijgen een nieuwe uitdaging voor de kiezen: impulsbeheersing. De neiging om met puberale overmoed nog even voor een auto langs te glippen, moet de kop in worden gedrukt. Tegen alle hormonen in gaat de rotondecoach enkele maanden rondjes lopen op de toekomstige Jagersrotonde. Wie zich vergist, krijgt een kaartje. Daarop staat, als alles meevalt, van harte beterschap.

Carol Dohmen