Dohmen Draaft Door: Thuis

Terugkomen van vakantie voelde dit jaar anders dan anders. Natuurlijk, het huis liet me weer ervaren hoe groot het eigenlijk is ten opzichte van een klein kampeerbusje, de eigen douche geeft nog steeds minder water dan die op een gemiddelde camping en de vogeltjes waren blij dat er weer wat op het voederplankje lag. Het is iets in de lucht, de sfeer is anders.

Na een poosje begon het me te dagen. Doorgaans komt een mens vol energie en nieuwe plannen terug. Van de meeste komt geen fluit terecht, vandaar dat we nog steeds zo’n flutdouche hebben, maar het gaat om het idee. Je bent optimistisch, als je uitgerust bent. Dit jaar kon ik niet anders dan concluderen dat het er deze zomer niet beter op is geworden. Overal is gedoe.

Mijn oog viel op mijn column van vorig jaar (te vinden onder de kop Op safari). Er hoefde helemaal niks aan veranderd te worden, die kon zo weer een rondje mee. Afwezige bestuurlijke daadkracht, aanwezige wolven, eindeloze discussies. Die steeds inclusiever worden, want voor je het weet gaat het ook over Gaza en het einde van de rest van de wereld. Het feit dat mijn huis in een no go area blijkt te staan, maakt het er niet vrolijker op.

EFFICIENCY

Is er dan niks veranderd? Gelukkig wel. Een analoge brief van RMN bracht belangrijk nieuws. De inzameldag van papier verandert. Vanwege efficiency. Maar denk eens aan al die brieven en enveloppen, die aan al die bewoners van al die adressen zijn gestuurd en die in al die papierkliko’s belanden. Niks efficiency, het is je reinste werkverschaffing!

Wat ook in de papiercontainer kan, zijn de posters die in onze buurgemeente hangen met instructies hoe je huis en erf brandveilig te maken. Totaal irrealistisch. Op het plaatje staat een romantisch huis waar u en ik alleen maar van kunnen dromen. Vrijstaand, een enorm erf, omgeven door groene, brandveilige gezelligheid. Wie herkent zich daar nou in? Alleen de boswachter woont zo.

Of ze in Zeist hangen weet ik niet, daar durf ik niet meer te komen. Afgezien van een onvermijdelijke, gevaarlijke fietstocht, bestaat de kans dat ik opnieuw een overtreding bega. Lieve mevrouw, afgelopen vrijdag op de fiets voor de wereldwinkel. Mijn oprechte excuses dat ik u zowat van de sokken duwde. Maar welke gast bedenkt er nou fietsparkeerplaatsen die nét, maar dan ook nét, tussen de rijbaan en het fietspad passen? Waarbij het laatste naadloos in het trottoir overgaat. Efficient, maar nul overzicht wat waar is bedoeld. Maar het was mijn schuld, sorry.

Komende week wordt gelukkig een stuk vrolijker. Dan komen er helikopters over, om te oefenen hoe we de Russen moeten tegenhouden. Twee (!) hele Chinooks gaan de hele tijd laag overvliegen. Op sommige plekken tot op grasspriethoogte. Briljant. Ik ben benieuwd wie zijn gras nog gaat maaien. 

Carol Dohmen