Dohmen Draaft Door: Uitgesproken

Tot vorige week had ik er nog nooit van gehoord. Els Rechts, ‘een uitgesproken christelijke en rechtsgeoriënteerde stem, die opkomt voor de Nederlandse waarden, veiligheid en tradities. Geen omwegen, geen dubbele agenda’s – gewoon duidelijke taal en liefde voor het land. Voor een Nederland dat weer trots mag zijn op zijn cultuur, zijn gezinnen en zijn grenzen’. Aldus de website.

Liefde voor het land bracht Els afgelopen zaterdag naar het Malieveld voor een vredesdemonstratie. Het belangrijkste doel van deze demonstratie was ‘grip op onze grenzen’ en de doelgroep was ‘iedereen die Timmermans niet als minister-president wil’. Nu denk ik dat iedereen een vorm van grip op zijn of haar grenzen wil hebben en je hoeft geen fan van Timmermans te zijn, om een weldenkend inwoner van Nederland te zijn. 

Tot zover ging het goed, maar Elsje Rechterelsje smijt er een aantal platitudes bovenop, die ik hier – omwille van de goede smaak – niet ga herhalen. Ze is niet alleen een groupie van Wilders, ze gooit er verbaal een paar schepjes bovenop.

LEREN

Wie het nieuws volgt, weet dat het Els zaterdag niet is gelukt om de Mahatma Gandhi van de Nederlandse normen- en waardenbeweging te worden. Ze blijkt niet de Yoko Ono van de Lage Landen. In Den Haag brak, kort samengevat, de pleuris uit, waarbij de politie, journalisten, een partijkantoor en mensen die nietsvermoedend in de horeca werkten, met heel veel geweld zijn belaagd.

Els is zich de pleuris geschrokken. In een verklaring zegt ze: ‘Ik ben een jonge meid, die veel van Nederland houdt en alles nog moeten leren’. Nou, de leercurve van Els verloopt momenteel behoorlijk steil. Ze weet nu dat,  als je een brandend pak lucifers en een blik benzine op een kruitvat vol giftige uitspraken gooit, de boel explodeert. Dat het niet werkt, om dan ‘ga niet’ tegen een groep hard core hooligans op oorlogspad te roepen. 

Els is zich kapot geschrokken. Ze is er zo ziek van, dat het haar op maandagochtend nog niet was gelukt haar website bij te werken. 

De komende tijd horen we waarschijnlijk niks meer van haar. Misschien gaat ze op onderzoek uit, naar de echte oorzaken en omvang van de problemen waar we mee te dealen hebben. Of ze verdiept zich in de taal-neurowetenschap. Daar zal ze leren dat woorden ertoe doen. Woorden, die grenzen overschrijden, prikkelen het brein, met vaak een negatieve emotie tot gevolg. Die negatieve emotie waarschuwt voor gevaar, wat heel handig is als er bijvoorbeeld brand is. Maar wanneer woorden hele groepen mensen voortdurend emotioneel in de fik laten vliegen, is dat op geen enkele manier helpend voor iedereen die liefde en morele waarden voorop wil stellen. Dan zijn we heel snel uitgesproken, of je nu Rechts, Links of Ergens in het Midden heet.

Carol Dohmen