Dohmen Draaft Door: Zomermotie

‘Kom’, dacht VVD Zeist, ‘voordat iedereen in zomerslaap sukkelt, gooien we er nog een motie in’. Een verruiming van de winkeltijden op de laatste heilige uren in de week. Wat volgde was een herhaling van zetten, met een bijzondere wending qua insteek. Zeker voor de VVD is het een principekwestie. Het gaat tenslotte over de vrijheid van ondernemers.

Wat leven we toch in een gaaf land, dat vrijheid hier vooral wordt beperkt door het gegeven dat je niet zomaar zelf mag bepalen of je op zondagochtend om zes uur ’s ochtends je winkel opengooit. Dat is toch andere koek dan vrijheid die beperkt wordt door een onderdrukkend regime, waar je niet zelf mag weten of je met blote haren of benen over straat gaat. En waar het bijbehorende probleem niet is, dat je tot twaalf uur ’s middags moet wachten tot je die vergeten rol wc-papier én de pijnboompitten voor de salade bij de super kunt gaan halen, maar waar je er genadeloos met de zweep van langs krijgt als je je niet aan de regels houdt.

Kunnen we bij de VVD iets grootser dromen? Zeker, dat kan. De provinciale afdeling heeft geregeld dat ze gaan nadenken en praten over verlichting langs het donkere fietspad van Zeist naar de Uithof. Het is een stukje van niks, maar lang genoeg om de kriebels te krijgen als je er alleen moet fietsen en zeker niet zonder vervelende gebeurtenissen. Hoe dat dan weer prettig uitpakt voor de bewoners van het bos weten we niet, maar we hebben tot kerst om het er weer over te hebben.

SPANNEND

Voor wie de lokale politiek saai en opportunistisch vindt, is er een tof alternatief. Je wordt spion! In Finland kan iedereen geheim agent worden. Vroeger waren ze neutraal, de Finnen. Maar ze zijn de Russen inmiddels zo zat, dat ze er eigen spionnen tegenaan gaan gooien. Een wervende campagne heeft 3000 Finnen verleid om een handgeschreven sollicitatiebrief te sturen. De rest van het vacaturetraject is natuurlijk super geheim, maar ik vind het een geweldig idee!

De moderne spion is een op het eerste gezicht alledaagse sukkel, die moeite heeft alle technische ontwikkelingen bij te houden. Door een gaatje in haar krant houdt ze vanaf een terrasje alles nauwlettend in de gaten. Ze maakt een praatje met onbekende lieden en neemt, steeds op haar hoede, de uitnodiging van een vreemde aan om samen door het park te gaan wandelen. Al keuvelend verzamelt ze intelligence, slimme informatie, die ze met onzichtbare inkt opschrijft en op de bus doet.

Helaas wordt de post nog maar een keer per week bezorgd en komen we alsnog niet tijdig te weten wie er in Zeist auto’s in de fik steekt, explosieven door voordeuren duwt en wie er beter wordt van een verruiming van de winkeltijden. Maar het is wel een coole baan. Wie maakt van dit idee nog even snel een opwindende motie?

Carol Dohmen