Dohmen Draaft Door: Zomervreugde

De hondsdagen zijn maandag begonnen, maar er valt momenteel weinig te mopperen. Misschien verlangt u voor het eerst van uw leven naar een natte hond – een buitje zou welkom zijn - , maar verder kunnen we de vakantie met louter vreugde tegemoetzien.

Het WK voetbal is voorbij. Waren er in het begin nog mensen die de verrotte boel wel eens even zouden boycotten, gaandeweg werd het een gewoon toernooi, waar je als beschaafde burger gerust de TV voor aan mocht zetten. We doen steeds minder moeilijk over politieke invloed bij een wedstrijdje. Over dubieuze regiems die een internationaal toernooi organiseren. Of een organiserend land verwikkeld is in een eveneens dubieuze oorlog. Voetbal is ook oorlog.

De finale, en met name de bekeruitreiking, hadden wel een snufje rechtvaardigheid. Voelt u zich ook ineens meer Europeaan, nu wij – vooruit, Spanje, maar dat is wél Europa – de beker mee naar huis nemen? Goed voor het collectieve zelfvertrouwen. Je gaat meteen vrolijker naar een NAVO zonder de VS kijken.

Nederland kreeg de prijs voor het meest gedisciplineerde spel. Dat is in elk geval iets. Om ooit die echte beker te winnen wordt momenteel gewerkt aan een natuurvisie en een bedrijfsplan, dus dat komt helemaal goed. Of we trots op die fair play bokaal moeten zijn? Waarschijnlijk wel, maar het doet het ergste vrezen voor de rest van de wereld. Want met alle respect, we zijn doorgaans toch een stelletje horken. Vooral op vakantie.

VAKANTIEPERIODE

Nederlanders staan in het buitenland bekend als luidruchtig, direct en veeleisend. We compenseren een gebrek aan talenkennis met volume. We staan om zes uur op om onze handdoek op de beste ligstoel bij het zwembad te leggen. Gedrag dat we, net als de hotelbadhanddoeken, mee naar huis nemen en voortzetten in de sportschool en kantoortuin.

Terug naar de vreugdevolle zomer. Belangrijk is dat u niet bepaalde bruggen, wegen of viaducten opzoekt, want die krijgen groot onderhoud. Nu zijn Zeistenaren niet snel onder de indruk van een wegafsluiting. Het voelt verdacht als je ineens wél de route kunt nemen die je had bedacht. Maar andere Nederlanders kunnen dat niet aan. Ik ken mensen die het als een persoonlijke belediging ervaren als ze ergens, waar ze normaal gesproken nooit komen, een wegomleiding tegenkomen. Veeleisend, weet u nog?

Het is zo gek nog niet om thuis te blijven. Theater, live concerten, een wekenlang durend festivalseizoen. Ik had nooit gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar Zeist wordt warempel een beetje bruisend. Nog even en we zijn de leukste badplaats van Nederland. Al dan niet aan zee.

Lieve mensen, ik ga er een paar weken tussenuit om mijn handdoekje elders neer te leggen. Past u een beetje op het dorp en op elkaar? Ik wens u een fijne zomer.

Carol Dohmen