Dohmen draaft door: over last

Iedereen heeft wel ergens last van. Dat kan tijdelijk zijn, zoals een ingegroeide teennagel, schele hoofdpijn of gevoelige oren van het luisteren naar de Nederlandse inzending voor het Eurovisiesongfestival. Een pedicure, paracetamol of Dion en Lia anderhalf nootje hoger laten zingen, bieden in zo’n geval verlichting.

Sommige aandoeningen zijn blijvend, zoals de diabetes van een andere zanger, die daardoor aan hevige stemmingswisselingen lijdt, en het steeds weer opspelende geheugenverlies van onze minister-president, die daardoor juist continu in een vrolijke stemming verkeert.

Je zou verwachten dat Mark Rutte na de laatste verkiezingsuitslag minimaal een half nootje lager zou gaan zingen. Maar niks daarvan. Fris als een hoentje komt hij midden in de nacht vrolijk wapperend met een voorjaarsnota vol nieuwe beloftes (geen idee wie al dat vertrouwen verspeeld heeft, we gaan aan de slag hoor) naar buiten. De coalitie heeft er weer zin in! Zo niet de verloofde van Gordon, die had er helemaal geen zin meer in en verbrak de verloving. Maar ook Gordon heeft zich alweer herpakt en gaat alleen nog maar leuke dingen doen. Dat klinkt positief, maar leuke dingen, daar kunnen mensen toch een hoop last van hebben!

LEUKE DINGEN

Het wordt mooi weer en dan gaan mensen buiten leuke dingen doen. Ik dacht dat wij last hadden van 6 miljoen voorbijflitsende mountainbikers, die een wandelingetje door het bos tot een bloedstollende ervaring maken. Deelnemen aan het verkeer in Delhi is minder gevaarlijk dan bij mooi weer een zondagmiddagwandeling maken door de bossen van de Heuvelrug!

Inmiddels weet ik beter. In het zuiden, dáár hebben mensen pas last van de leuke dingen die mensen doen. Motoren. Ze veroorzaken zoveel lawaai, dat de kopjes in de kast staan te rammelen. Het lijkt Groningen wel! Er vond afgelopen zondag op het Drielandenpunt in Vaals een internationale manifestatie plaats tegen al die herrie. Bewoners ervaren de motorrijders als een plaag, irritanter dan een ingegroeide teennagel.

Ik ben getrouwd met een motormuis, ik ken de aantrekkingskracht van een lieflijk glooiend, dunbevolkt landschap met mooie bochten. Op de radio hoorde ik een gesprek met een dame die daar op haar motorfiets reed. Zij was zich bewust van de overlast. Maar ze had er geen begrip voor. Dan moeten die mensen maar niet in een lieflijk glooiend, dunbevolkt gebied vol mooie bochten gaan wonen. Net zoals mensen die naast Schiphol wonen niet over vliegtuigen moeten zeuren. Of mensen in Groningen over aardbevingen.

Van zo’n redenering krijg ik acuut schele hoofdpijn. Paracetamol helpt niet. Ik neem een weekje vrij. Fiets mee, lekker raggen door andermans landschap en alleen maar leuke dingen doen. Van mij heeft u komende week geen last.

Carol Dohmen