Jan B. Bouwstra
Jan B. Bouwstra

Een fabel: De dancing van de pauw

9 februari 2024 om 09:00 Dieren Fabels van Jan B. Bouwstra

De nieuwe dancing van de pauw was het gespreksonderwerp van de dag. Onder architectuur ontworpen door de pelikaan, met snoekvormige pilaren en een gedurfde dakconstructie van reuzenschildpad-schilden, die blonken in de zon.

Het interieur was door de walrus bedacht, met modderbaden en een overvloed aan wilde lelies. Een prijswinnend ontwerp, de walrus zelf was er helemaal kapot van en gaf elke dag een interview. Met bont geblokte das en Ray Ban zonnebril was hij in die weken niet te missen als de bijzondere walrus van het bijzondere prijswinnende ontwerp. Hij ging viraal uit z’n dak.

Voor de opening van de dancing waren alle dieren met hun partner uitgenodigd. De bunzing had dus een probleem, want die had geen partner. Hij had de muis gevraagd en de rat, en had de worm willen vragen, als hij die niet bij hun eerste date per ongeluk had opgegeten. Als twaalfuurtje, bij zijn broodje gezond. Maar uiteindelijk wilde het stinkdier met hem mee. De bunzing was zelf ook geen frisse jongen, en die twee samen in een hoekje… flirtend… je rook het wel.

De opening van de dancing was strak gearrangeerd en de pauw stond iedereen te zoenen bij de ingang. Zij was zielsgelukkig om wie zij was, met haar borst omhoog en met een strakke waaier van veren in haar kontje waar af en toe een poepje uitviel, van de zenuwen. 

De stevige stampmuziek van Billy Bever nodigde uit tot dansen, en aarzelend gingen de voetjes van de grond, maar het feest barstte pas echt los toen de neushoorn en de olifant samen gingen jiven. Na een half uur knalden ze gierend van het lachen door een draagmuur met pilaar en eindigden in de fontein van de vergaderruimte van de borrelende padden. Want het lokale paddenbestuur had bij de bouw van de dancing een paar kleine privileges bedongen, zoals hun eigen modderbaden met personeel en onbeperkt drank. Dat liep nu in de gaten.

De neushoorn had een kort lontje, dus toen zo’n pad op hem begon te vloeken werd het matten met de padden en de neushoorn nam ze één voor één op z’n prikker, waarna de olifant ze douchte en buiten dumpte om af te koelen. 

De dag daarna werd de Hinderwetvergunning ingetrokken in een verordening vol venijnige paddenkrabbels. De overlast voor de omgeving deed de pauw de das om, stond erin. Het ontbrak simpelweg aan maatschappelijk draagvlak, concludeerden de padden. En dan moet je je verantwoordelijkheid nemen. Daarvoor zit je er tenslotte wel, als bestuur.


Jan B. Bouwstra schrijft elke week een fabel voor de website van De Nieuwsbode, die iets te maken heeft met onderwerpen die op dit moment actueel zijn.

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie