Gaza-actie op Station Den Dolder

DEN DOLDER Elke donderdag om 18.00 uur komt een groep mannen en vrouwen samen op Station Den Dolder om meer aandacht te vragen voor de mensen in Gaza. Op 7 augustus was de tweede samenkomst.

Kwart voor zes. Het is rustig op station Den Dolder. Het stationsgebouw ligt er verlaten bij. Drukte is er wel op het terras van Bistro Hero en bij de parkeerplaats bij de Albert Heijn. Op de perrons zoekt een enkele reiziger een zitplaats. Een Gaza-actie? De dertiger die rustig zit te roken op een bankje kijkt verstoord op en reageert op de vraag of hij weet van de actie. ,,Links gedoe. Ik kom net van mijn werk, ik heb daar geen tijd voor.’’ 

Van over het spoor komt een vrouw aangelopen. Grijzend haar, blauwe spijkerjurk, grote passen, een pan in de hand. Kennelijk komt uit tegenovergestelde richting een bekende aanlopen, ze steekt de pan omhoog als begroeting. Dan hoor je hout tegen metaal, een man test zijn pan.

Een derde vrouw heeft een trom bij zich, een houten ketel bespannen met een dierenhuid. Ze trekt een rode regencape over haar kleding aan. Op het muurtje zit een man met een pan. Langzaam maar zeker vormt zich een kring. 

Het is zes uur. De vrouw met trommel geeft de maat aan. Een man en vrouw met spatel en schuimspaan delen een koekenpan. Een vrouw klapt met blote handen. 

Een vrouw met een pan met een kind met speelgoedtrommel, allebei met koptelefoon op. Een dame op leeftijd met steelpan en pollepel; met elkaar maken ze een onheilspellend geluid. Reizigers van en naar de treinen lopen ongemakkelijk tussen de demonstranten door. Een jong stel sluit zich aan, hij met scheepsbel, zij met keukengerei en Palestijnse vlag op de rug. Iets buiten de kring staat een vrouw stil. Ze huilt. ,,Ik kan er niet meer tegen,’’ begint ze een gesprek. ,,Ik ben 73, half joods, ik heb zelf drie kinderen en ik kan het onrecht niet meer aanzien. Die mensen met lege pannen, samengeperst tegen hekken, bedelend om eten. Ik ondersteun de actie, daarom sta ik hier.’’ Af en toe roept een actievoerder de langs haastende treinreizigers wat toe. ,,Stop genocide. Steun Gaza.’’ De spoorbomen gaan open en dicht, het waarschuwend geklingel valt samen met het pannenorkest. Af en toe toetert een automobilist en gaat een duim omhoog door een open raampje. 

Op het teken van een van actievoerders stopt het lawaai even plotseling als het begon. De geluiden van het terras vullen de stilte. De jonge vrouw is van plan om zaterdag het winkelend publiek aan te spreken. Er moeten veel meer mensen meedoen aan de Gaza-actie, vindt ze. Elke donderdag om zes uur zullen ze er staan, zolang dat nodig is. 

Honderdduizend mensen trokken op 18 mei een Rode Lijn door Den Haag; ze eisten actie van het kabinet tegen de genocide in Gaza. Op 15 juni trokken 150.000 mensen een Rode Lijn door Den Haag om het inmiddels demissionaire kabinet tot actie te bewegen. Omdat de regering in de ogen van de actievoerders onvoldoende actie onderneemt tegen de uithongering van Gazanen, zijn er sindsdien op verschillende plaatsen acties voor Gaza.