Kris en Jopie Treur uit Zeist zijn 70 jaar getrouwd

ZEIST Op 3 januari 2026 waren Kris en Jopie Treur zeventig jaar getrouwd. Dat bijzondere lustrum zou worden gevierd met de familie, maar dat feest is vanwege het barre weer uitgesteld. Gelukkig lukte het de vier kinderen wel om die dag met hun ouders door te brengen. De oudste kleinzoon, zijn vrouw en het jongste achterkleinkind waren er ook bij; die waren overgekomen uit Zwitserland. Te voet trotseerde de burgemeester de sneeuw om het paar te feliciteren.

RIJTUIGEN

Op 3 januari 1956 scheen er een waterig zonnetje. Mevrouw: ,,Dat was fijn, we zijn getrouwd met rijtuigen en tien paarden.’’ ,,Haar vader had die geregeld, hij werkte met paarden,’’ vertelt meneer. ,,Pas op 4 januari lag er een dik pak sneeuw.’’ 

Bruid en bruidegom herinneren het zich goed. Ze hebben elkaar ontmoet in de oude Bethlehemkerk, de kerk van de Gereformeerde Gemeente in Den Haag. ,,Ik zat boven in de kerk, mijn vrouw zat beneden.’’ ,,Hij had een vriend naast zich, ik zat naast een vriendin en die zijn ook met elkaar getrouwd,’’ vult zijn echtgenote aan.

Meneer is in Lage Vuursche geboren en verhuisde naar Den Haag toen hij vijf jaar was. ,,Ik kan me de verhuizing nog goed herinneren.’’ 

Mevrouw is geboren en getogen in Den Haag, de oudste in een gezin van dertien kinderen. ,,Twee tweelingen zaten daartussen. Mijn jongste broer was acht maanden toen we trouwden.’’ 

BEWONDERING

Met onverholen bewondering vertelt ze dat haar moeder ervoor had gezorgd dat alle kinderen in het nieuw waren, op hun trouwdag. ,,Het was na de feestdagen, niet direct de meest praktische dag, maar toch heeft mijn moeder gezorgd voor het diner aan huis. Alleen bij de bediening had ze hulp, maar mijn moeder kookte.’’ De bruid droeg een jurk van echte zijde met Franse kant die speciaal voor haar was genaaid. ,,Mijn vader haalde me om me naar mijn toekomstige man te brengen en zei ‘ah’ toen hij me zag, en hij zei dat ook,’’ vertelt mevrouw terwijl ze naar haar man kijkt.

AVONDSCHOOL

Het eerste huwelijksjaar woonde het jonge paar in bij zijn ouders. ,,De oorlog had heftig huisgehouden in Den Haag. Alles riep om materiaal en mensen. Je was jong en je moest vooruit.’’ 

Naast zijn werk deed meneer de HTS, na een voorbereiding op de avondschool. Hij werkte bij een Amerikaans bedrijf in Utrecht dat de spoorwegen verbeterde en verhuisden naar die stad. Toen hij dat werk ,,te sjabloonachtig’’ vond, ging meneer naar de DEMKA in Utrecht. Na een korte periode in Vlaardingen vond hij werk bij de PUEM, de Provinciale Utrechtse Elektriciteits Maatschappij, waar hij 32 jaar zou werken. ,,Ik begon in Zeist, het kantoor met regelstation stond aan de Henriëtte van Lijndenlaan, in het pand waar nu Van Tellingen Interieurs is gevestigd. We moesten ook naar Zeist verhuizen.’’ 

Ze vonden een woning aan de Burgemeester Patijnlaan. ,,We mochten gelukkig in Zeist blijven toen mijn man naar het hoofdkantoor in Utrecht werd overgeplaatst,’’ vertelt mevrouw. 

Ze kregen drie dochters en een zoon en hebben inmiddels dertien kleinkinderen en elf achterkleinkinderen.

GEREFORMEERDE GEMEENTE ZEIST

Meneer was onder meer tien jaar actief als ouderling in de Gereformeerde Gemeente Zeist. Ook werkte hij bij het honderdjarig bestaan van dat kerkgenootschap zeven jaar lang aan een gedenkboek. Hiervoor nam hij onder meer, vanaf de eerste jaargangen, De Nieuwsbode nauwgezet door met behulp van zijn vrouw die telkens een paar kranten leende uit het gemeentearchief. Het boek ‘Gebouwd op het Fundament’ verscheen na gedegen onderzoek in 1991. Vervolgens heeft hij de hele geschiedenis van de Gereformeerde Gemeente Zeist gedigitaliseerd. 

Sinds 2000 wonen meneer en mevrouw Treur in een appartement in hartje Zeist. De kerkgang lukt niet meer, maar ze volgen de eigen kerkdienst via de live-stream. Meneer: ,,De sociale contacten na afloop missen we wel, maar de dienst kunnen we zo meebeleven.’’ Ze genieten van hun balkon, het uitzicht en als het mooi weer is van een wandeling in de buurt. 

Mevrouw is gestopt met autorijden, meneer rijdt hen graag naar een van de kinderen.