Gedenksteen voor Patrick Greeven

ZEIST Op het veld tegenover Eldorado, op de hoek van de Grift- en de Griffensteijnselaan, is vrijdagmiddag een gedenksteen onthuld voor Patrick Greeven. Dat gebeurde door zijn weduwe Beatrijs van de Lisdonk en zijn kompaan bij de Stichting Milieuzorg Zeist: Erik Notenboom. Patrick overleed op 12 november 2025.

Voor Patrick (spreek uit: Paa-trick) was liefde en verbinding het doel van bestaan, vertelde Beatrijs. ,,Met een ander mens, met een das, of een eik.´´ De plek waar de steen staat heeft betekenis. Hier plantte Patrick samen met Erik twintig jaar geleden drie eiken. Er werd in die tijd nog veel gebouwd in Zeist-west en Patrick heeft zich ervoor ingespannen dat hier een strook met groen bleef bestaan. 

De steen die gebruikt is lag eerst bij de Weteringlaan. De gemeente stemde in met verplaatsing ervan. De tekst op de steen is opgesteld in overleg met Beatrijs. 

LUIS IN DE PELS

Notenboom merkte op hoe Patrick en hij op elkaar konden terugvallen. En ze boekten ook successen, bijvoorbeeld bij de nieuwbouw in Kerckebosch. Patrick had, zo vertelt hij, een ongelooflijke kennis van zaken en dossierkennis. ,,Een burgemeester noemde ons in de jaren tachtig een luis in de pels.´´

Inmiddels is het normaal dat de gemeente bij besluiten ook de natuurbelangen meeneemt in de afwegingen. ,,We hebben iets wakker gemaakt, het kwartje is gevallen´´, zei Notenboom.  

Vrienden bij de bijeenkomst. - René Borkent

Ook oud-wethouder Catsburg voerde het woord. Hij liet onder meer weten hoe enorm goed voorbereid en gedetailleerd de inspraakreacties van Patrick waren. Hij verwees naar een artikel in dagblad Trouw naar aanleiding van het overlijden van Patrick. Daarin werd zijn inzet voor de leefomgeving en voor het milieu - en daarmee ook voor de mens, geprezen. 

En hij stond erbij stil hoe Patrick de harten van de mensen wist te veroveren. Werd hij dertig jaar geleden door sommigen bij de gemeente nog omschreven als een van de ,,groene gekkies´´, zo heeft hij uiteindelijk heel veel respect afgedwongen. ,,En hij heeft ongelooflijk veel bereikt´, zei Catsburg. 

Patrick was heel principieel in zijn keuzes, maar hij bleef in de ander altijd de mens zien. Catsburg vertelde hoe hij en Patrick in de rechtbank tegenover elkaar stonden in een bepaalde kwestie en vervolgens samen naar huis fietsen en een fijn gesprek hadden. 

De gedenksteen - René Borkent

In het artikel in Trouw kwam ook naar voren dat Patrick tegen het eind van zijn leven wel eens twijfelde over de zaak waarover hij zich druk maakte. ,,Heeft het zin?´´, vroeg hij zich wel eens af. 

Catsburg beantwoordt die vraag positief: ,,Hij heeft heel veel betekend voor de gemeente.´