Hennie Ooyen en Tiny van Ravenswaaij vieren hun diamanten huwelijk

DRIEBERGEN / ZEIST Onlangs vierde het echtpaar Hennie Ooyen en Tiny van Ravenswaay het feit dat ze 60 jaar geleden in het huwelijk traden. Een lange tijd, maar die, zoals ze beiden laten weten, voor hun gevoel is omgevlogen. Burgemeester Naafs kwam langs om hen te feliciteren met deze bijzondere mijlpaal.

Op de vraag hoe ze elkaar voor de eerste keer ontmoetten, glimlachen Hennie en Tiny breed. ,,Bij dansschool Gadellaa in Zeist”, laten ze tweestemmig weten. Het stel, allebei woonachtig in Zeist, kreeg verkering, trouwde en kwam te wonen op de Professor Lorentzlaan aldaar. Tiny werkte in het ziekenhuis als receptioniste en later op het afsprakenbureau. Hennie had werktuigbouwkunde gestudeerd en werkte als verwarmingsmonteur en loodgieter. ,,De langste tijd hebben we in Zeist gewoond”, laat Tiny weten. ,,Eerst dus op de Professor Lorentzlaan, daarna op de Joubertlaan, op de Van Reenenweg en uiteindelijk op de Titus Brandsmalaan. Vier jaar geleden zijn we hier op de Griffel komen wonen.” 

Als ze terugblikken op hun werkzame leven, laten Henny en Tiny weten alleen maar mooie herinneringen te hebben. ,,Het werk in het ziekenhuis was heel afwisselend; geen twee dagen waren hetzelfde”, vertelt Tiny. ,,Ik krijg ieder jaar nog steeds een kerstpakket van het ziekenhuis.” 

Henny vertelt dat hij het grootste deel, dertig jaar, op de universiteit van Utrecht heeft gewerkt. ,,Ik had toen ook om de paar weken storingsdienst en dan moest ik 24/7 beschikbaar zijn. Je krijgt dan te maken met allerlei calamiteiten als bijvoorbeeld een lekkage of een verwarming die was uitgevallen, maar ik heb ook wel eens mensen uit de lift moeten bevrijden doordat die tussen twee verdiepingen was blijven steken. Je wist nooit wat er op je pad zou komen, maar ik heb het altijd met veel plezier gedaan.”  

DRIEBERGEN

 Na de langste tijd in Zeist gewoond te hebben, ervaren ze het wonen in Driebergen als een verademing. ,,Begrijp het niet verkeerd want we hebben altijd met veel plezier in Zeist gewoond hoor”, verklaart Tiny. ,,Maar het werd in Zeist steeds drukker; bovendien zaten we redelijk ver van de winkels en als je wat ouder wordt, begint dat toch wel ongemakkelijk te worden. Dat is hier geen punt want alles wat je nodig hebt, is op loopafstand.” 

Terwijl ze dat zegt, wijst ze naar buiten. ,,En nu gaan ze bij ons voor de deur dat klimaatplein aanleggen. Prachtig, want we houden van planten en bloemen. En eerlijk is eerlijk: zoals het er eerst uitzag, was het wel een beetje een troosteloze aanblik. ‘s Zomers kon het hier ook heel warm zijn op dit plein. Alles wordt nu echt opgefleurd. En we hebben heel leuk contact met de buren en de omwonenden. Wat dat aangaat, hebben we het hier goed getroffen.” 

LOSLATEN

Een aspect dat bij het ouder worden hoort, bestaat uit het loslaten van dingen. Hennie: ,,Ik heb altijd een volière gehad want dat was mijn lust en mijn leven. Dat is hier niet meer te doen; bovendien is het onderhouden van een volière ook heel bewerkelijk. Verder hou ik van tuinieren; dat kan ik hier een beetje doen, maar ik vind het ook heel leuk om te klussen bij onze kinderen. Daar is altijd wel wat te doen als je bedenkt dat we drie zoons, een dochter en vier kleinkinderen hebben.” Tiny was een niet onverdienstelijk badmintonspeler waarvoor ze ooit een beker mocht ontvangen. ,,Ik was altijd bezig met naaien”, vertelt ze. ,,Maar doordat ik artrose in mijn handen heb, is dat niet meer te doen. Maar desondanks zijn we allebei nog steeds heel gelukkig, hoor. We tellen onze zegeningen want bij de pakken neerzitten, ligt nou eenmaal niet in onze aard.” 

Breed glimlachend toont Hennie een envelop. ,,We hebben een brief van de Koning gekregen waarin hij ons feliciteert met ons jubileum; wat geweldig leuk, hè?” Uit handen van burgemeester Naafs mocht het echtpaar al een groot boeket bloemen ontvangen. Deze laat weten dat hij nog een extra verrassing voor hen in petto heeft. ,,Kijk, ieder jaar hebben wij in augustus het bloemencorso in Leersum”, zo begint hij. ,,Nou lijkt augustus nog heel ver weg, maar voor je het weet is het zo ver. De tijd gaat nou eenmaal snel; daar kunnen jullie over meepraten.” 

Hennie en Tiny knikken bevestigend. ,,Wij zouden het leuk vinden als u daarbij bent als eregast, en misschien ook beetje als VIP aanwezig bent door plaats te nemen op de eretribune. Nu is dat hele gebied weliswaar afgezet, maar er zal een bus zijn die u comfortabel naar de bestemming brengt.”

Hennie en Tiny laten weten heel graag gebruik te maken van dit aanbod. ,,Dat is dan voor elkaar”, reageert de burgemeester. ,,We houden u op de hoogte en dan zien wij elkaar weer in een mooi en kleurrijk Leersum.”