Betrokken Phoenix-’vedette’ Judith Baal eet en drinkt hockey

ZEIST Ook in haar achtste seizoen bij Phoenix is Judith Baal (28) veel meer dan alleen hockeyster. Met haar ploeggenoten voelt ze zich betrokken. ,,Dit is een familieclub.”

Voor Judith Baal is Phoenix zo veel meer dan alleen zelf hockeyen. Met een paar teamgenotes ondersteunt ze de seniorencommissie. Zo geven spelers van de Heren 1 en Dames 1 training aan seniorenteams en proberen ze de feestjes na de wedstrijden groter te maken. ,,Ik ben helemaal ingeburgerd”, vertelt Baal. ,,Phoenix is een familieclub, ook als eerste heren- en damesteam ondersteunen we waar dat kan. Dat doen we met jeugdclinics en we kijken of we een buddysysteem kunnen opzetten om aanwezig te zijn bij wedstrijden.”

MANAGER 

De geboren Zeisterse heeft haar handen vol aan hockey, naast haar baan als manager bij een indoor activiteitencentrum in haar woonplaats Veenendaal. ,,Phoenix is ook zo’n betrokken club. Als je wat voor hen doet, krijg je er ook wat voor terug. Je helpt elkaar waar nodig in een periode waarin het steeds lastiger wordt om vrijwilligers te vinden. Dit is ook een deel van mijn privéleven. Er zijn ook echt een paar vriendinnen uitgerold.”

Baal, die in Rhenen opgroeide, speelde vrijwel haar hele jeugd bij Schaerweijde. Omdat ze in een lichting zat die niet doorgroeide naar de selectie, ging ze studeren en genoot van het studentenleven. Ze stopte met hockey, maar kreeg na drie maanden spijt. Via haar Veenendaalse contacten belandde ze bij Spitsbergen, waar Baal drie jaar speelde. Haar ambities reikten verder. Ze nam contact op met oud-teamgenoten van Schaerweijde die inmiddels voor Phoenix hockeyden. De keuze was snel gemaakt. Ondertussen is de aanvoerster alweer aan haar achtste seizoen bezig aan de Koeburgweg.
Hoogtepunt was toch wel het kampioenschap van afgelopen seizoen. Op de laatste speeldag waren er nog vier ploegen die meestreden om promotie. ,,Na onze wedstrijd moesten we nog zeven minuten wachten. We stonden in een kringetje op het veld. Ik had een minder seizoen, omdat ik tijdens het trainingskamp in Valencia een hamstringblessure opliep. Langs de zijlijn zag ik een team dat goed presteerde. Ik kon alleen belangrijk zijn naast het veld en niet erop. Dat we promoveerden, was een bijzonder moment.”
Dus speelt Phoenix dit seizoen in de overgangsklasse, het derde niveau. De ploeg doet dat onder leiding van Danny Post, een nieuwe trainer. ,,Dat gaat goed”, vindt Baal, ,,ook met assistent Niels Damen en teammanager Simone ten Tij. Dat drietal is fijn en goed om mee te werken. Natuurlijk moet je wennen aan dingen die anders gaan, maar Danny is duidelijk en heeft een visie waarin hij ons meeneemt. Tijdens een bespreking weet hij de juiste snaar te raken.”
Grote ambities heeft Baal niet. In het team wordt de routinier al liefkozend ‘de vedette’ genoemd, een bijnaam waar ze smakelijk om kan lachen. Baal denkt dat de promotieklasse nog een brug te ver is voor Phoenix. ,,Wat deze club sterk maakt, is de balans tussen plezier en hockey. Als je je even niet goed voelt, krijg je ruimte en heb je niet de druk van het moeten presteren. Dan benaderen de meiden je op de juiste manier. Dat is heel prettig.”