‘Overloper’ Joost van Onna blij met Phoenix

ZEIST Joost van Onna (29) maakte twee jaar geleden de overstap van Shinty naar Phoenix. De hockeyer kreeg gekscherend het verwijt een ‘overloper’ te zijn, maar merkt amper cultuurverschil tussen beide clubs.

Elke donderdag voltrekt zich hetzelfde ritueel. Na de training zit de hockeyhoofdmacht van Phoenix bij elkaar voor een maaltijd. ,,Iedereen blijft dan hangen en vaak doen we een spelletje”, legt Joost van Onna uit. ,,Het gaat om meer dan alleen het spel binnen de lijnen. Vaak wordt het dan ook wel een latertje. Het is de kracht van deze club. Iedereen is welkom. Als er iemand nieuw is, kijken we wat hij nodig heeft en hoe hij in elkaar zit. Als we met z’n allen een spelletje doen, is het echt wel gezellig.”
Van Onna, geboren in Zeist en woonachtig in Utrecht, is ervaringsdeskundige. Twee jaar geleden maakte hij de overstap van Shinty, aan de andere kant van het spoor bij station Driebergen-Zeist. Hemelsbreed liggen de clubs een paar honderd meter uit elkaar. ,,In het begin noemden ze me gekscherend een overloper. Aan de andere kant is het niveauverschil zó groot dat ze mijn stap begrepen. Met Shinty degradeerden we dat seizoen naar de tweede klasse, Phoenix speelt in de overgangsklasse.”
Ondanks de beperkte afstand tussen beide clubs merkt Van Onna niks van rivaliteit. Ook de cultuurverschillen zijn klein, vindt de middenvelder. ,,Shinty en Phoenix zijn familieclubs waar mensen elkaar kennen. Het zijn niet heel grote verenigingen, waardoor er binding is tussen verschillende teams. Ik denk dat zo’n cultuur beter bij mij past dan een heel grote club. Ook hier bij Phoenix zijn de lijntjes vrij kort.”
Voordeel voor Van Onna, in het dagelijks leven assistent-manager bij een meetingcenter in Lunetten: hij kende Jorin de Mul en Thije Kuijlenburg al. Hij vroeg of het wat voor hem zou zijn, aan ‘de andere kant van het spoor’. Het tweetal enthousiasmeerde Van Onna om vooral ‘lekker mee te komen doen’. Dit seizoen sloot ook Robin de Boer aan. ,,Wij zaten op dezelfde middelbare school. Hij stuurde me deze zomer een appje met de vraag: hoe is het daar? Vanaf het vierde jaar op de middelbare school verdween hij uit beeld. Om hem nu weer te zien, spreken en samen te spelen, is wel grappig.”

TOPFIT

In januari tikt Van Onna de dertig lentes aan. Het is hem niet aan te zien. Topfit staat de middenvelder binnen de lijnen. Aan stoppen denkt hij daarom helemaal niet. ,,Zolang ik fit ben en het leuk blijf vinden, ga ik absoluut door. Ik vind het ook heel leuk om met deze ploeg stappen te maken en kijken waar we komen.”
Van Onna is nu één van de oudere spelers, een verschil met de voorgaande jaren. Dat raakt aan zijn verantwoordelijkheidsgevoel. ,,Dat is ook wel het verschil met de vorige twee jaar. Toen waren er een paar spelers die ouder waren, dus dat is een taak die erbij is gekomen. Van nature ben ik niet iemand die uit zichzelf op de voorgrond treedt. Ik denk wel dat ik positief kan coachen. Dat is een kracht, ik geef het goede voorbeeld en zie dingen sneller. Ik ben positief verrast hoe we het oppakken en meegaan op overgangsklasseniveau.”