‘De betrokkenheid bij Zeist is groot’

11 maart 2022 om 16:40

Liever aanvoerder
dan routinier

ZEIST Sven van Dompzelaar speelt al tien jaar in de hoofdmacht van SV Zeist, maar een routinier vindt de aanvoerder zichzelf niet. Wel constateert hij dat de paars-witte derdeklasser steeds meer prestatiegericht is. ,,Dat is een goede ontwikkeling.”

Stan Bos

Sven van Dompzelaar is nog maar net terug van vakantie. Even een weekje heen en weer naar de Dominicaanse Republiek om met zijn vriendin wat zonuurtjes mee te pakken. De aangename temperaturen op de eilandengroep deden hem goed. ,,Heerlijk om met de voeten door het zand te lopen en geen afspraken te hebben. Als fysiotherapeut krijg ik op werkdagen elk half uur iemand op bezoek die geholpen wil worden. Die afspraken moet je wel nakomen.”
Juist in dat ene weekje dat Van Dompzelaar er even niet was, verloor zijn club SV Zeist het uitduel met FC Hilversum. ,,Niks ten nadele van de jongens die in het veld stonden, maar dat was wel balen.” Dat neemt niet weg dat de club het met de vijfde positie goed voor de dag komt in de derde klasse C, een poule waar ook de Zeister verenigingen Jonathan, FZO en DOSC in spelen. ,,Die plek hadden we ook wel verwacht”, countert de aanvoerder zonder een spoortje arrogantie. ,,De kern van onze team speelt al een jaar of vijf met elkaar en bestaat uit jongens wiens ouders, opa of oma allemaal een band hebben met de club.”
Daarnaast roemt Van Dompzelaar, geboren en woonachtig in Zeist, de talenten die een steeds nadrukkelijker rol krijgen in de hoofdmacht. ,,Dat zijn jongens met ambitie. Ik denk dat wij een sterke selectie hebben, dus voor het seizoen verwachtten we al dat we bovenin konden meedraaien. Sterker, met deze groep is het een minimale vereiste om bij de eerste vijf te spelen. Misschien moeten wij het zelfs voor niets minder doen dan de top-3, al moet ik ook zeggen dat wij tot nu toe van alle topploegen verloren.”
In zijn rol als aanvoerder stuurt Van Dompzelaar het team graag aan, maar noem hem geen routinier. Daar vindt de captain zichzelf met zijn 28 lentes eigenlijk nog wat te jong voor. Er zijn immers ook spelers die al vijf seizoenen of langer meevaren op het paars-witte vlaggenschip. ,,Ik neem mijn ploeggenoten niet nadrukkelijk bij de hand. Als aanvoerder probeer ik wel tactisch te sturen en jongens te motiveren.” Wel is Van Dompzelaar onderdeel van het meubilair op sportpark Dijnselburg. ,,De oude garde van de vereniging zag me opgroeien toen ik een jaar of drie, vier was. Vaak zijn dat mensen die veel binding hebben met de club.”

BETROKKENHEID
Die betrokkenheid vindt Van Dompzelaar prettig. Warm en trouw noemt hij de mensen die zich met SV Zeist verbonden voelen. ,,Daar hoort ook een bepaalde mate van gezelligheid bij. De laatste jaren hebben we ook stappen gemaakt met het eerste elftal. We zijn meer prestatiegericht gaan voetballen. Misschien is niet iedereen daar blij mee, maar ik denk dat het een goede ontwikkeling is. Je merkt dat Zeist aantrekkelijker wordt voor spelers die zien dat wij er serieus mee bezig zijn.”
De 108 jaar oude vereniging nam een kleine vier jaar geleden een rigoureus besluit. Na 104 jaar selectievoetbal op zondag volgde SV Zeist de landelijke trend door met de hoofdmacht te verhuizen naar de zaterdag. Was dat volgens Van Dompzelaar een schot in de roos? ,,Het is me zeker niet tegengevallen. Ik heb zeven jaar op zondag gespeeld en als club neem je een beslissing waardoor je 104 jaar zondagvoetbal aan de kant zet. Toch was het de juiste stap. De selectie wilde het graag en ik was er niet op tegen. Voor de club is het goed om mee te gaan met de tijd en trend. En ik heb op zondag nu echt een vrije dag.”
Van Dompzelaar hoopt, zeker nu SV Zeist op zaterdag speelt, dat hij met de club nog eens in de tweede klasse kan spelen. Die kans is niet ondenkbaar, vindt hij. ,,We hebben zo’n talentvolle groep.
Vijf, zes à zeven jongens kunnen het niveau van de tweede klasse aan. Andere spelers zullen eerst moeten wennen, maar moeten uiteindelijk ook op dat niveau kunnen meekomen. We speelden niet zo lang geleden een oefenwedstrijd tegen tweedeklasser CDW. Die wonnen we met 4-2. Tegen zulke tegenstanders zijn we veel gemotiveerder en dan zie je meteen dat er meer uit de ploeg komt. Dus zo'n avontuur in de tweede klasse zou prachtig zijn.”