Bert en Ank van Veldhuijzen kunnen gelukkig samen blijven wonen.
Bert en Ank van Veldhuijzen kunnen gelukkig samen blijven wonen. MENNO BAUSCH

Het verhaal van meneer en mevrouw Van Veldhuijzen

21 augustus 2025 om 13:41 Zakelijk

ZEIST Bijna een jaar geleden zijn meneer en mevrouw Van Veldhuijzen samen naar de Looborch verhuisd. Hij is 92, zij 90 jaar. En in augustus zijn ze ook nog eens 66 jaar getrouwd. ,,We hebben op veel plekken in Zeist gewoond,’’ vertelt mevrouw Van Veldhuijzen. ,,Maar het werd te zwaar zonder zorg.’’ Gelukkig vonden ze een plek waar ze samen konden blijven en waar hulp dichtbij is. Een nieuwe stap, maar wel één die goed voelt.

advertentie

Ze kenden Zeist al goed, want samen hebben de Van Veldhuijzens in ruim 65 jaar zo’n beetje alle kanten van de stad gezien. ,,We hebben overal met veel plezier gewoond,” zegt mevrouw Van Veldhuijzen. “Overal hadden we leuke buren.” 

AMSTERDAM EN ROTTERDAM

Zelf groeide ze op in Rotterdam, maar na het bombardement op de stad verhuisde ze als meisje naar Zeist. 

Meneer Van Veldhuijzen komt van oorsprong uit Amsterdam. Ze woonden daar kort na hun trouwen, maar zijn daarna snel weer naar Zeist verhuisd. Toen het thuis niet meer ging, omdat meneer Van Veldhuijzen niet meer kon lopen en alles op haar neerkwam, besloten ze te verhuizen. ,,We wilden graag ergens wonen waar we hulp konden vragen als dat nodig is,” legt mevrouw Van Veldhuijzen uit. ,,En waar we samen konden blijven.” 

VAN ZEIST NAAR ZEIST

Op 6 augustus kwamen ze kijken op De Looborch, en op 16 augustus verhuisden ze. ,,Het ging heel snel, maar het voelde meteen goed,” zegt ze. “Onze kinderen waren er ook blij mee. Onze kleinzoons hebben nog geholpen met de verhuizing. Ze hadden een vrachtauto gehuurd, dus het was zo gebeurd.’’

EEN PLEK OM TE GENIETEN

Het bevalt hen goed in De Looborch. ,,We hebben een ruime kamer, een groot balkon en uitzicht op bomen,” zegt mevrouw Van Veldhuijzen. ,,We zien eekhoorns, vogels, vlinders… en vaak hoor ik zelfs een specht! Het is echt genieten.’’ En dan, met een glimlach: ,,Het lijkt wel alsof we op vakantie zijn.” 

Het appartement is lekker ruim. ,,Onze oudste kleindochter zag ons appartement en zei: U heeft meer ruimte dan ik,’’ zegt mevrouw Van Veldhuijzen met een knipoog. 

Ook over het eten zijn ze te spreken. Meneer Van Veldhuijzen: ,,Ik houd niet van wortels. Maar als er vis op het menu staat met wortels, dan kun je ook gewoon wat anders vragen. Alles is goed geregeld.’’

BEKENDE GEZICHTEN EN EEN GOED BEGIN

Kort na de verhuizing bezochten meneer en mevrouw Van Veldhuijzen een informatieavond over het wonen op deze locatie. ,,Dat was heel prettig,’’ vertelt mevrouw Van Veldhuijzen. ,,Je weet dan meteen hoe alles werkt en wat je kunt verwachten. Dat geeft rust.’’

Ze voelden zich al snel thuis. ,,We kenden al best wat mensen hier,” vertelt mevrouw Van Veldhuijzen. “Ik heb acht jaar lang een vriendin in de rolstoel die op De Looborch woonde, rondgereden. En we kenden al veel mensen uit de zorg. Zo werkt een oud-klasgenoot van onze oudste zoon hier ook, en met medebewoners maken we regelmatig een praatje.”

Die zorg noemen de Van Veldhuijzens zonder aarzeling ‘fantastisch’. ,,Ze doen het zo goed. Altijd vriendelijk, geïnteresseerd, met tijd voor een grapje. Ook het keukenpersoneel trouwens!” 

Meneer Van Veldhuijzen glimlacht: ,,Ik houd van voetbal, vooral van wedstrijden van het Nederlands Elftal. Als Oranje speelt, mag ik gewoon eerst de wedstrijd afkijken. Daarna helpt de nachtzorg me naar bed in plaats van de avonddienst. Dat vind ik heel prettig.’’

ZELF DOEN ALS HET KAN

Wie denkt dat alles voor hen gedaan wordt, heeft het mis. ,,We wassen bijvoorbeeld zelf. De wasmachine staat beneden, dat is prima te doen,’’ vertelt mevrouw Van Veldhuijzen. Ze blijft bovendien actief in de buurt. ,,Ik loop nog steeds naar de Maurikstraat om vrijwilligerswerk te doen bij mensen met dementie. Dat is belangrijk voor me.’’

Ook op en rond De Looborch zijn er genoeg dingen om naar uit te kijken. ,,We gaan zo veel mogelijk naar buiten als dat kan. Maar ook op De Looborch gebeurt er van alles. Zo hebben we een keer koekjes gebakken, heel gezellig.’’

De Van Veldhuijzens noemen ook de georganiseerde bingo, de hometrainer in de kelder en de kerkdiensten als fijne momenten. ,,En af en toe is er op vrijdag een feestelijke maaltijd. Dan mag je ook familie of vrienden uitnodigen om mee te eten.’’

EEN AANRADER VOOR WIE TWIJFELT

Wat ze andere mensen zouden willen zeggen die overwegen om op De Looborch te gaan wonen? ,,Als je de kans krijgt, doen,’’ zegt mevrouw Van Veldhuijzen. ,,Het is hier gezellig, goed verzorgd en je kunt ook nog veel zelf doen.’’ Meneer Van Veldhuijzen knikt. ,,We hebben veel meegemaakt samen. En nu mogen we hier, op onze eigen manier, weer verder. Dicht bij de natuur. Met goede zorg. En altijd een vriendelijk gezicht om je heen.”


De Looborch, gezien vanaf de Krullelaan. - Rodney Photography

Dit artikel wordt u aangeboden door Zorggroep Charim. In september organiseert Charim inloopmomenten voor mensen die erover denken om in de zorg te willen werken.

De Looborch, gezien vanaf de Krullelaan.