Carlo Fiscalini in zijn favoriete stukje Zeist: Huis ter Heide.
Carlo Fiscalini in zijn favoriete stukje Zeist: Huis ter Heide. Menno Bausch

Carlo Fiscalini - Lijst 9

6 maart 2026 om 19:18

WIE IS Carlo A.W.M. Fiscalini 

advertentie

Geboren: 9 november 1946

In Zeist sinds 1976, in huurwoning. Rechtenstudie aan RUU, afgestudeerd in1978.

Laatste lokale aankoop was een nieuwe accu en scherm voor mobiele telefoon, bij Fone-Fix Factory aan de Slotlaan.
Hij is graag aanwezig bij de Kunstmarkt in Walkartpark, intocht Sint Nicolaas, met kleinkinderen, tentoonstellingen in Slot.

Ziet niet echt 'lelijke plekken' in Zeist, ,,temeer niet wanneer je alles bekijkt vanuit het besef van de historische ontwikkeling van het dorp. Natuurlijk kun je de megawoonconstructies van Vollenhove vanuit architectonisch oogpunt lelijk vinden, mag van mij. Maar het mooie van deze gebouwen is toch dat er zoveel mensen kunnen wonen!''



Carlo Fiscalini is lijsttrekker van de blanco lijst 9. Het besluit om die rol op zich te nemen kwam niet uit de lucht vallen. ,,Het besluit 'ik wil lijsttrekker worden' speelde voor mij niet. Ik verliet begin oktober 2025 fractie en partij NDZ. Daarna ben ik gaan overwegen wat ik verder zou gaan doen. Dat leidde tot het besluit om met een eigen partij door te gaan.’’

Over zichzelf zegt hij: ,,Ik weet werkelijk niet wat mensen in de gemeente 'meestal niet' van mij weten. Dat mijn grootvader het terrazzo- en mozaïekwerk in het oude gemeentehuis heeft gemaakt -zie zijn naam in mozaïek in het buitenportiek- is inmiddels wel bekend bij veel Zeistenaren. Dat ik scherpschutter ben met GKG op 300m zal niet zo bekend zijn. Dat ik graag als scherpschutter in overdrachtelijke zin in de gemeentepolitiek bezig ben, is hopelijk de afgelopen jaren wel gebleken.’’ Tegelijk relativeert hij: ,,Meestel weten de mensen niet de puur persoonlijke dingen van de raadsleden. Vind ik ook niet nodig. Anderzijds kan dat weten ook weer tot onderlinge verbinding leiden.’’

De eigenschap die hem het meest helpt? ,,Luisteren, en dan op juiste moment spreken, helpt het meest.’’ En: ,,Men kan en mag mij 's nachts wakker maken voor hulp aan een mens in nood.’’

Een plek die voor hem veel zegt over Zeist is het Walkartpark. ,,De gedenkstenen in het Walkartpark blijven vragen om bezinning en herinneren en dat moet absoluut zo blijven. De geschiedenis blijft geneigd zich te herhalen, zoals we in het heden weer moeten ervaren. Zeker bij de herdenkingen in het park ben ik trots op het feit, dat we dit nog steeds kunnen en mogen doen. Boos en teleurgesteld ben ik dan soms over het feit, dat anderen dit niet zo willen zien. Daarom loop ik af en toe ook door dit park en dat relativeert weer.’’ Zeist is volgens hem geen uitzonderlijke gemeente, behalve in ,,ons noeste streven naar verbetering van de democratie.’’

Wat moet anders? ,,Wat de komende jaren zeker anders moet is de participatie, het betrekken van de inwoners, telkens van meet af aan, bij het maken van plannen voor de inrichting van onze fysieke leefomgeving. En dan niet alleen maar informeren en raadplegen, maar echt betrekken in de zin zelfs van samen besluiten! Bijvoorbeeld via referendum.’’  

Zelf zou hij bepaalde besluiten niet hebben genomen, zoals de afsluiting van het viaduct over de A28 dat ingang geeft tot Huis ter Heide, de negen heuvelen in de Dolderseweg, de bouw op Belcour, de betonnen blokkades op de Slotlaan en auto-te-gast-straten.

Als onafhankelijk raadslid stond hij vaak tegenover een coalitiemeerderheid. ,,In die zin heb ik nooit last gehad van het moeilijkste compromis!'' Over zijn vertrek uit fractie en partij zegt hij dat dit lag in botsende standpunten en dat hij soms tegendraads stemde. ,,Ik zeg liever nee tegen voorstellen waarin de inwoner als mens niet op de eerste plaats komt.’’

Over vier jaar hoopt hij te horen: ,,Bedankt, toch goed, dat je het nog voor een vierde termijn gedaan hebt.'' Zijn kernzin luidt: ,,Democratie is niet de wil van de meerderheid, maar "het samen zoeken en zo goed mogelijk vinden van overeenstemming, consensus.''

 

 

Antwoorden op de vragen in de zes blokken:

1.

het besluit "ik wil lijsttrekker worden" speelde voor mij niet. Ik verliet begin oktober 2025 fractie en partij NDZ. Daarna ben ik gaan overwegen wat ik verder zou gaan doen. Dat leidde tot het besluit om met een eigen partij door te gaan.

Ik weet werkelijk niet wat mensen in de gemeente "meestal niet" van mij weten. Dat mijn grootvader het terrazzo- en moziekwerk in het oude gemeentehuis heeft gemaakt -zie zijn naam in mozaiek in het buiten portiek- is inmiddels wel bekend bij veel Zeistenaren. Dat ik scherpschutter ben met GKG op 300m zal niet zo bekend zijn. Dat ik graag als scherpschutter in overdrachtelijke zin in de gemeentepolitiek bezig ben is hopelijk de afgelopen jaren wel gebleken.

Meestel weten de mensen niet de puur persoonlijke dingen van de raadsleden. Vind ik ook niet nodig. Anderzijds kan dat weten ook weer tot onderlinge verbinding leiden.

Eigenschap Luisteren, en dan op juiste moment spreken, helpt het meest.

Men kan en mag mij 's nachts wakker maken voor hulp aan een mens in nood.

2.

de gedenkstenen in het Walkartpark blijven vragen om bezinning en herinneren en dat moet absoluut zo blijven. De geschiedenis blijft geneigd zich te herhalen, zoals we in het heden weer moeten ervaren. Zeker bij de herdenkingen in het park ben ik trots op het feit, dat we dit nog steeds (kunnen en mogen) doen. Boos en teleurgesteld ben ik dan soms over het feit, dat anderen dit niet zo (willen) zien. Daarom loop ik af en toe ook door dit park en dat relativeert weer.

Zeist is geen uitzonderlijke gemeente. Behalve wellicht waar het ons noeste streven naar verbetering van de democratie is. Een typisch lokaal probleem wat elders zich niet zou voordoen, onderken ik eigenlijk niet.

3.

wat de komende jaren zeker anders moet : de participatie, het betrekken van de inwoners, telkens van meet af aan, bij het maken van plannen voor de inrichting van onze fysieke leefomgeving. En dan niet alleen maar informeren en raadplegen, maar echt betrekken in de zin zelfs van samen besluiten ! Bijvcoorbeeld via referendum.

Geen van de andere partijen is voor referendum of meebeslissen, voor zover mij nu bekend.

Zelf had ik nooit beslist tot :

Afsluiting van het viaduct over de A27 dat ingang geeft tot HuisterHeide.

Aanbrengen van de 9 "heuvelen" in de Dolderseweg.

De bouw van de winkels met daarboven woningen op Belcour.

De betonnen bakken-blokkades op de Slotlaan. Fietser valt met zijn hoofd op de rand daarvan ... !

Auto-te-gast-straten, want is geen handhaving tegen gewassen !

4.

omdat je als onafhankleijk raadslid, en voorheen als kleine partij, altijd in de minderheid was tegenover 18 coalitieraadsleden, was het altijd lastig, ongenoegzaam om te moeten accepteren, dat een voorstel, waarin je je niet kunt herkennen, toch wordt aangenomen. Anderzijds bieden die verhoudingen ook de mogelijkheid om niet gedwongen te worden tot het sluiten van compromissen. In die zin heb ik nooit last gehad van een "het moeilijkste compromis"!

De reden van mijn opstappen uit fractie en partij lag inderdaad in dergelijk botsen van standpunten. Dit speelde al van 2024. Een enkel maal heb ik ook tegendraads gestemd over raadsvoorstellen, op basis van persoonlijke overtuiging.

Ik zeg liever nee tegen voorstellen waarin de mens, de inwoner als mens, niet op de eerste plaats komt, de belangen van die mens niet het belangrijkste argument vormen. Maar dan kan het zijn, dat bijvoorbeeld fianciële belangen of omgevingsrechtelijke belangen groter zijn en zwaarder moeten wegen.

5.

Hoe mijn omgeving dat merkt? Omdat ik bijna nergens anders over praat en aandacht voor vraag. En door de stress die een en ander met zich brengt.

Op de avond van de verkiezingsuitslag gaat er van alles door me heen, maar weke gevoelens zal grotendeels bepaald worden door het vernemen van de uitslagen per stembureau.

Ik zou graag zien, dat inwoners onthouden, dat ik me ten volle wil en zal inzetten om hen in zo groot mogelijke mate te betrekken bij het maken van plannen door de gemeente en het bij het nemen van beslissingen daarover, en zo mogelijk dan het Samen Beslissen over wat er besloten en gedaan moet worden. Zeist is een Samen-leving, waarin we samen leven en dus ook zo veel mogelijk, alles ?, samen moeten willen doen en besluiten !

6.

Hoezo over vier jaar aangesproken op straat ? Mensen mogen mij elke dag aanspreken op straat.

En dan zou het mij raken indien ze zeggen : "Bedankt, toch goed, dat je het nog voor een vierde termijn gedaan hebt, want die was nou net nodig om te kunnen bereiken wat je van meet af aan wilde laten gebeuren !".

En die ene zin :

Democratie is niet "de wil van de meerderheid", maar

"het samen zoeken en zo goed mogelijk vinden van overeenstemming (consensus) over datgene wat we samen voor de samenleving het beste kunnen doen, of wat gedaan moet of kan worden" !! 

.