'Stem uitbrengen is voor mij niet lastig'

6 maart 2026 om 19:19

Wie een wandeling door Zeist maakt ziet regelmatig mensen met een blindenstok lopen of mensen die zich voortbewegen in een rolstoel. Maar er zijn ook mensen met een onzichtbare beperking. Roos Moesbergen bijvoorbeeld heeft behoefte aan een rustige omgeving, zonder te veel prikkels en indrukken van buitenaf.

Het gesprek met haar vindt dan ook plaats in een rustig kamertje in de bibliotheek in De Punt. 

Moesbergen is 50 jaar, is juriste, en woont sinds zeven jaar in Zeist. Ze vertelt: ,,Bij de meeste mensen werken de hersenen op dezelfde manier, maar je hebt een groep mensen bij wie je kunt zeggen dat ,de bedrading' in de hersenen anders is. Die mensen hebben dan bijvoorbeeld ADHD, ADD of dyslexie. Of ze hebben zoals ik last van te veel prikkels.

Je ziet het niet aan de buitenkant, maar het speelt wel een grote rol in het leven van iemand die het heeft.  

Mensen vinden me soms arrogant of bot. Dat ben ik helemaal niet. Mijn brein is gewoon ,to the point'. Ik snap wel dat ik me moet aanpassen.''

Vanwege haar beperking heeft ze problemen met organiseren. ,,Maar ik ben m'n rijbewijs aan 't halen. Ik heb een gezin met kinderen die 't fantastisch doen. Ik houd van mensen en ben een verbinder.''

REGENBOOGVLAG Op de laatste Coming Out Day, terwijl op het gemeentehuis de regenboogvlag hing, ging Moesbergen naar dat gemeentehuis met het idee: ook ik hoor daar vandaag, ik behoor ook tot een minderheid. Moesbergen is ambassadeur van de Stichting Neurodiversiteit en ze ging erheen met de vlag van die stichting. Die werd niet opgehangen, maar haar initiatief leidde er wel toe dat ze werd uitgenodigd om deel te nemen aan het Team Toegankelijkheid in Zeist. 

,,Ik geloof in het opkomen voor mensen die dat zelf niet kunnen, mensen die zich bedreigd voelen. Dat houdt me alert, fris, kritisch.''

Mijn stem uitbrengen bij de verkiezingen is voor mij niet lastig. Ik vind optreden zelfs leuk. Ik heb voor een volle zaal gestaan om mijn gedichten voor te dragen.

Ik ben dankbaar dat ik moeder mag zijn van drie kinderen die ik samen met mijn man mag opvoeden om zelf beslissingen te nemen, als betrokken wereldburgers.''