Crowdfunding voor podcastmakers: Gaan geleidehond en wolf samen?

ZEIST Waarom hebben andere landen wel beleid om met de wolf om te gaan en wij niet? ,,De discussie in Nederland zit muurvast en het wachten is op het eerste incident met een mens. In landen om ons heen, die zich aan dezelfde verdragen houden als wij, gaat het heel anders.’’ Ferry Molenaar en Sandra Groeneveld willen dat gaan onderzoeken in de vijfdelige podcastdocumentaire Wolven over Grenzen. Daar hebben ze uw steun bij nodig.

GELEIDEWOLF

Ferry en Sandra zijn inmiddels aardig deskundig op dit gebied, want sinds september maken ze de podcast Geleidewolf. In deze serie zoeken ze de balans tussen de vrijheid van de wolf en hun eigen vrijheid met een geleidehond. Door gesprekken met experts, bestuurders en ervaringsdeskundigen hopen zij een weg te vinden naar een nieuwe situatie die voor de wolf en voor mensen met een geleidehond werkbaar is. Eén ding is in ieder geval duidelijk: zoals het nu gaat, kan het voor hen niet blijven.

BEWEGINGSVRIJHEID

Ferry en Sandra wonen allebei in Zeist en omdat ze blind zijn, kunnen zij zich alleen met een geleidehond aan hun zijde door de wereld bewegen. ,,Ik wijs de weg, en mijn hond vindt de weg’’, zegt Ferry. 

Hij is geboren in Zeist, en sinds een paar jaar terug omdat hij in zijn woonplaats Nijmegen de groene omgeving miste en daarnaar terug wilde. ,,Inmiddels is het helaas weer net alsof ik in de stedelijk omgeving van Nijmegen woon’’, verzucht hij. Want voor hem en voor Sandra, die al heel lang in Zeist woont, zijn met de komst van de wolf naar deze streken het groen en de bossen onbereikbaar geworden. ,,Inmiddels gaat het niet meer om die ene wolf die er dit voorjaar voor zorgde dat Landgoed Den Treek-Henschoten afgesloten moest worden. Er loopt al een hele roedel rond. Ze lopen door woongebieden, ze zijn al in diverse wijken van Zeist gesignaleerd. De wolf is voor ons, en vooral voor onze honden, een groot risico’’, zegt Ferry. Sandra: ,,Sinds de wolven hier zijn, zijn wij in onze bewegingsvrijheid beperkt.’’

BOSPAD BINNENDOOR

,,Ik wandelde dagelijks een tot anderhalf uur in het bos. Iedere zondag liep ik van Zeist naar Soesterberg, naar een vriendin waar mijn oude geleidehond van zijn pensioen genoot. ‘s Zomers loop ik regelmatig naar Austerlitz, en naar mijn werk in Den Dolder pakte ik regelmatig een bospad binnendoor’’, vertelt Sandra. ,,Het gaf me een enorme kick om dat te doen. Het is heel ontspannend om alleen op pad te kunnen en voor mijn hond is het ook heel belangrijk. Ginger werkt de hele dag voor me en heeft er behoefte aan om te spelen en te rennen.’’

KNOP OM

,,Begin september ging voor ons de knop om. Ferry en ik gaan vaak op vrijdagmiddag tijdens een speciaal uurtje zwemmen in zwembad Dijnselburg. Die middag vroeg Ferry me om zijn hond mee te nemen, zodat die na afloop met Ginger even lekker kon lopen in het bos bij het zwembad. Achteraf hoorde ik dat ook daar de wolf gezien was.’’ ,,Toen was de maat voor ons vol’’ zegt Ferry. Want iemand die niet ziet, weet het niet als er een wolf in de buurt is. Ook de signalen van je eigen hond ontgaan je, omdat die alleen visueel waarneembaar zijn. ,,Ik liep daar alleen, met twee geleidehonden. Als je hond acuut wegvalt door een aanval van een wolf, ligt je hele leven op z’n gat’’, weet Sandra. En een andere hond heb je niet zomaar. Ferry heeft het recent moeten ervaren: ,,Het klikte niet met mijn vorige hond. Ik had daardoor anderhalf jaar geen geleidehond, toen pas ik kon ik een andere hond krijgen.’’ 

,,Wat doe je dan’’, vroegen Ferry en Sandra zich af na die ervaring in het bos: ,,Gaan we actievoeren, naar het provinciehuis om daar een sit in te doen? Nee, dachten we: we gaan ons verhaal vertellen op onze manier, in een podcast: wij voelen ons niet langer veilig.’’ 

Op 11 september kwam de eerste aflevering van Geleidewolf online. ,,De mailtjes kwamen al heel snel. Onder andere van de bazin van Louie, de dwergpoedel die begin juli in Den Treek door een wolf gegrepen werd toen zij met haar aangelijnde hond in het bos wandelde. Dat leidde tot die afsluiting van het landgoed. De poedel is nooit teruggevonden. Bij ons vertelt ze het hele verhaal, dat eigenlijk nog nooit te horen was’’, zegt Sandra.

Het maken van podcasts is niet nieuw voor Ferry; het is zijn werk en daar is hij heel serieus in. ,,Hij stopt pas als het echt staat als een huis’’, lacht Sandra. Inmiddels telt Geleidewolf  zestien afleveringen. Daarin komen alle meningen en visies aan bod. Want, zegt Ferry: ,,Ons doel is niet dat de wolf weg gaat uit Nederland. Wij willen een oplossing die ook goed is voor de wolf, we zoeken een manier waarop we allemaal samen kunnen leven.’’

’DIT KAN NIET’

Om die te vinden willen Ferry en Sandra nu hun blik verwijden, naar landen om ons heen die al langer met de wolf te maken hebben, en die in andere omstandigheden op andere manieren met het dier omgaan. Eén dingen hebben die landen gemeen: ze hebben net als Nederland de Conventie van Bern ondertekend, die de basis vormt voor de bescherming die de wolf nu geniet. Maar de verschillen in de manier waarop landen met die conventie omgaan zijn groot. 

DICHTBEVOLKT LAND

,,Wij zijn een van de dichtstbevolkte landen waar de wolf voorkomt, met 540 inwoners per vierkante kilometer. In minder dichtbevolkte landen zoals Noorwegen en Frankrijk wordt juist harder tegen de wolf opgetreden dan in Nederland’, weet Sandra. ,,In Frankrijk wordt elk jaar zo’n twintig procent van de wolvenpopulatie afgeschoten. Als hij in stedelijk gebied komt, wordt er ingegrepen. Wij willen weten: werkt dat? In landen die veel dunner bevolkt zijn dan Nederland en waar ze al vijftig jaar ervaring met de wolf hebben zeggen ze: dit kan niet. In Nederland is de druk op onze veiligheid nog veel groter.’’

VERGETEN HULPDIEREN

,,In Nederland is de discussie kapot gepolariseerd’’, vindt Ferry, ,,met onze podcastdocumentaire willen we het perspectief omdraaien. De politiek is nu aan het steggelen hoe we met de wolf omgaan. Maar in het wolvenplan dat nu net is afgeblazen werden wéér de hulpdieren vergeten. Wij zeggen: zó gaat het niet. Als onze hond wat overkomt krijgen we daar geen vergoeding voor en als je dier een confrontatie met de wolf wel overleeft moet je alle kosten zelf betalen. Voor ons is het vervelend als we zonder hond komen te staan, maar er zijn ook mensen voor wie een hulphond levensreddend kan zijn. In andere landen is de situatie minder nijpend maar daar wordt wel wat gedaan.’’ 

Dat willen Sandra en Ferry zelf ter plaatse onderzoeken en dat kost geld. Geld dat ze niet bij fondsen vandaan willen halen, zegt Ferry: ,,Wij willen alle schijn van partijdigheid voorkomen en daarom kiezen we voor crowdfunding. We hebben 20.000 euro nodig voor de research, de reis naar Noorwegen, Frankrijk en Zwitserland met een uitstapje naar een wolvencongres in Oostenrijk en voor de productie. Houden we over, dan gaat het naar een doel dat aansluit bij onze bevindingen.’’

BIJDRAGEN?

Bijdragen aan de zoektocht naar alternatieven van Ferry Molenaar en Sandra Groeneveld? Ga naar wolvenovergrenzen.nl en doe een donatie of koop een setje kerstkaarten.