Waar Zeist me toe gebracht heeft...

Waartoe Zeist me toe gebracht heeft...

In het jaar van 80 jaar vrijheid waren het de duplicaat militaire onderscheidingen en de stamboekgegevens van mijn vader, oud-KNIL militair die niet alleen zweeg over WOII in Zuid-Oost Azië, maar ook over zijn tijd die hij na de oorlog maar ook in 1950 heeft doorgebracht in Zeist. 

Voor mij werd duidelijk dat hij tussentijds na zijn krijgsgevangenschap 1942 -1945 op buitengewoon verlof ging om te herstellen van dysenterie. Daarvoor verbleef hij in het Militair Neurose Hospitaal in Austerlitz. Samen met diverse Zeistenaren keerde hij in 1946 weer terug naar Nederlands-Indië, waar hij terechtkwam voor behoud van ‘Ons Indië’. Zij werden ingezet voor politionele acties en zuiveringsoperaties.

Doordat ‘Ons Indië’ eind 1949 toch verloren ging, keerde hij begin vijftiger jaren weer - samen mert vele repatrianten - terug naar Nederland en kwam zodoende terecht in Zeist, zo blijkt uit zijn stamboekgegevens.

In dit jaar heb ik gemeend een klein boekwerkje samen te stellen, maar ook lezingen “Waartoe Zeist me bracht...” te gaan verzorgen.Als inwoner van Zeist ben ik er trots op dit ter nagedachtenis van mijn vader te kunnen delen, evenals mijn boek “Vergeten verbinding.  De Tweede Wereldoorlog in Zuid-Oost Azië. 

Léon 

www.leonalgra.nl