Koos Janssen poseert voor het dorpshuis bij zijn afscheidsbezoek aan Austerlitz.
Koos Janssen poseert voor het dorpshuis bij zijn afscheidsbezoek aan Austerlitz. Carol Dohmen

Burgemeester Janssen neemt afscheid: tot ziens en welbedankt!

11 januari 2024 om 10:31 Achtergrond Tips van de redactie

AUSTERLITZ De derde ambtsperiode van Koos Janssen als burgemeester van Zeist loopt af. Vrijdag 12 januari is het officiële afscheid. In aanloop naar dat moment maakte Janssen een afscheidstournee; hij schudde veel mensen waarmee hij in de afgelopen achttien jaren samenwerkte de hand. En natuurlijk horen daar foto’s bij, zoals deze, voor het Dorpshuis in Austerlitz. Hier blikken bekende en minder bekenden terug op het Tijdperk Janssen.  

Het glas is bij hem nooit halfleeg

Karin Stadhouders - Echtgenote van de burgemeester

,,Het zijn bijzondere dagen, nu het bijna zover is’’, vertelt Karin Stadhouders, de echtgenote van burgemeester Janssen. ,,We kijken ernaar uit. Sinds Koos in maart vorig jaar zijn pensioen aankondigde, zijn we naar dit moment toegegroeid. Er komt voor Koos een tijdaan waarin hij andere, nieuwe dingen kan gaan doen. Zoals het cello spelen, waarmee hij vorig jaar is begonnen. En er komt meer ruimte voor dingen waarvoor we vaak tijd te kort kwamen, nu de hectiek en de grote verantwoordelijkheid van zijn werk wegvallen. Meer tijd voor kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden, meer tijd voor wandelen, reizen, lezen, studeren, tuinieren.’’

(tekst gaat verder onder de foto)


Burgemeester Koos Janssen en zijn vrouw Karin trekken de wandelschoenen aan. Ze gaan elke dag minimaal vijf kilometer wandelen om fit te blijven in deze tijden. - Marnix Schmidt

,,We gaan allebei niet op onze handen zitten. Zelf ben ik sinds 2012 zelfstandig onderzoeker op het gebied van cultureel erfgoed en de geschiedenis van cultuurlandschappen. Dat hoop ik nog een hele tijd te blijven doen. De relatieve rust die nu gaat komen gaat me in elk geval helpen om mijn proefschrift af te ronden.’’

,,Koos is een bezige man. Hij is een tuinderszoon, hij is opgegroeid met heel hard werken. Dat doet hij ook thuis, of het nu in huis is of in de tuin. En als hij niet bezig is, dan is hij aan het lezen. Koos is in heel veel geïnteresseerd, hij verveelt zich nooit. Hij leest graagb iografieën; hij heeft pas de biografie van Thorbecke gekregen, een dikke pil waar hij binnenkort lekker de tijd voor heeft. Hij leest ook graag over bestuur, leiderschap, filosofie, cultuurhistorie. We delen de liefde voor zulke thema’s, we kunnen er eindeloos over spreken.’’

,,Thuis lijkt Koos op hoe hij is in zijn werk. Een opgewekte en optimistische man. Het glas is bij hem nooit halfleeg. Initiatiefrijk ook. Hij houdt van plannen maken - en ze dan ook uitvoeren. En hij houdt veel van mensen. In ons persoonlijke leven hebben we gelukkig veel lieve mensen om ons heen. En samen hebben we het heerlijk.’’Met de rol van burgemeestersvrouw heeft Karin Stadhouders geen moeite gehad. ,,Het is een beetje mijn habitat, zeg ik wel eens. Mijn vader begon als wethouder toen ik heel klein was en werd later burgemeester. Als kind vond ik dat niet altijd leuk, ik werd anders bekeken en op straat riepen ze me na. Maar toen mijn vader met pensioen ging, zat ik zelf inmiddels ook in de lokale politiek, in De Bilt. Ik wilde betrokken zijn bij mijn leefomgeving en voelde me thuis in het openbaar bestuur. In 2009, het jaar dat ik naar Zeist verhuisde, ben ik gestopt met politieke activiteiten. De tijden zijn trouwens wel veranderd hoor, voor de partners van burgemeesters. Tegenwoordig wordt er echt geen claim meer op je gelegd. Al wordt het gewaardeerd als je af en toe meekomt. Dat heb ik dan ook heel graag gedaan, het is zo de moeite waard, een verrijking van het leven.’’

,,We blijven in Zeist wonen, we kunnen ons geen mooiere plek wensen. Zeist is een fijnegemeenschap en de omgeving zo groen. Er is hier veel bijzonders te beleven en het ligt ooknog zo lekker centraal in het land. We hebben echt zin in de toekomst!’’

In alle vroegte stond hij ons uit te zwaaien

Koos van Gemeren -Voorzitter van het Zeister Mannenkoor

Wie in Zeist burgemeester wil zijn, moet ook beschermheer worden van het Zeister Mannenkoor. Dat is traditie sinds burgemeester Baron van Tuyll van Serooskerken in 1926 dit beschermheerschap als eerste aanvaardde. De beschermheer wordt officieel geïnstalleerd door het omhangen van een speciaal voor deze functie ontworpen lint met medaille. Koos Janssen nam die taak serieus, weet de huidige voorzitter van het Zeister Mannenkoor, voornaamgenoot Koos van Gemeren. ,,Toen hij nog maar net was begonnen als burgemeester stond Koos Janssen op een ochtend in alle vroegte klaar op het parkeerterrein aan de Zinzendorflaan om de bus met zangers uit te zwaaien, die vertrokken op een koorreis naar Noorwegen. Bij het jaarlijkse kerstconcert ontbrak burgemeester Janssen nooit: ,,Hij kwam elk jaar om het kerstevangelie te lezen en een persoonlijk woord tot het publiek te richten. In zijn persoonlijk woordje sprak Koos altijd lovend over ons koor.’’

Wat we delen: we zijn verbinders

Rudi Boekhoven - Oud-burgemeester van Zeist

Rudi Boekhoven was de voorganger van Koos Janssen als burgemeester van Zeist. Ook hij stond 18 jaar aan het hoofd van de gemeente en ging met pensioen na zijn derde termijn.,,Toen ik stopte als burgemeester heb ik me voorgenomen me niet meer te bemoeien met gemeentelijke aangelegenheden in Zeist’’, vertelt hij. ,,Dat was niet moeilijk, want toen ik afscheid nam was ik een week later al bezig als tijdelijk burgemeester op de Utrechtse Heuvelrug. Daarna ben ik nog vier jaar burgemeester van Loenen geweest en tot slot negen maanden in Houten.’’ Een oordeel over het functioneren van Koos Janssen zal Boekhoven dan ook niet geven. Hoewel… ,,Toen ik burgemeester was, was het gemeentehuis ondergebracht op vier plekken. We waren toen al voorzichtig aan het nadenken over plannen om het uit te breiden en te saneren tot één complex. Dat heeft hij heel mooi tot voltooiing gebracht.’’

,,Elk mens is anders, hij is een gerespecteerd collega maar een ander persoon dan ik met een andere aanpak.. Wat we delen is dat we als burgemeester verbinders zijn. Dat is een heel wezenlijk onderdeel van dit ambt: de samenleving verder ontwikkelen kan alleen als je contact met de mensen onderhoudt. Zoals ik met mijn vrouw Toos door de gemeente fietste toen we in Zeist kwamen, deed hij het ook.’’

Boekhoven en Janssen kwamen elkaar niet vaak tegen. ,,Vanuit mijn functie als voorzitter van de Zilverkamer wel. Hij zit in het comité van aanbeveling, hij was bij de opening van de tentoonstelling die nu in Slot Zeist te zien is. Hij vond het prachtig. Een bijzonder moment was de opening van de tentoonstelling van burgemeestersportretten, die nog de hele maand te zien is in de hal van het gemeentehuis. We waren er samen bij. Daar stond 36 jaar bestuurlijk Zeist. Een hele lange periode die met twee keer achttien jaar door ons tweeën goed te overzien was.’’

Ik kan me geen betere buurman wensen

Niesje Schucking Kool-de Vos - Buurvrouw van de burgemeester


,,Ik kan me geen betere buurman wensen, ik heb niets dan lof voor mijn buren’’, zegt Niesje Schucking Kool-de Vos over Koos Janssen en zijn vrouw Karin Stadhouders. ,,Ze wonen hier sinds een jaar of tien en je merkt er normaal gesproken niks van. Je ziet natuurlijk af en toe wel eens de raadsleden langskomen, maar verder eigenlijk niets. Het is een heel gezellige buurman. We maken regelmatig een praatje als we in de tuin zijn. We hebben samen een oprit met een pergola, die houdt hij keurig bij en hij is ook reuze behulpzaam. Zo af en toe komen we bij elkaar over de vloer voor een drankje en dan praten we gewoon over huis-tuin-en-keukendingen, helemaal niet over politiek. Ze zijn dol op hun tuin, daar heeft hij nu eigenlijk soms te weinig tijd voor maar ik denk zomaar dat hij straks ook niet eindeloos thuis zal zijn.’’

,,Sinds vorig jaar speelt hij cello, dat vindt hij heel leuk om te doen. Hij vraagt me wel of ikhet hoor, maar we horen hier niks van elkaar. Of hij vorderingen maakt weet ik dus niet. Alleen als de kleinkinderen over de vloer zijn hoor je wel eens wat.’’‘

Alles wat hij beloofde heeft hij waargemaakt

Franca Vos - Voorzitter Bewonerscommissie Beukbergen

,,Zo eentje als Koos Janssen, dat zal moeilijk worden’’, zegt Franca Vos van Bewonerscommissie Beukbergen over de opvolger van de scheidende burgemeester, ,,Hij is een burgemeester naar ons hart, we gaan hem echt missen.’’,,Zeventien jaar geleden kwam hij zich voorstellen. Ik zat toen al in de bewonerscommissie. Hij vertelde dat Beukbergen gerenoveerd moest worden. Wij kwamen standplaatsen tekort, er was al zoveel over vergaderd, wij dachten: eerst zien, dan geloven.’’,,Maar hij heeft alles wat hij heeft beloofd ook waargemaakt. Het was veel werk, met veelvergaderingen en veel gesprekken. Praten, praten, praten, zei hij, we moesten er wel eens om lachen. Ook voor de kleinste dingen heeft hij zich persoonlijk ingezet. Beukbergen is nu een gewone villawijk met een woonwagencultuur. We hebben allemaal onze eigen ruimte en ons groen. Het is hier prachtig en we zijn hier gelukkig.’’

(tekst gaat verder onder de foto)


Franca Vos van de bewonerscommissie Beukbergen in gesprek met burgemeester Koos Janssen, op de dag in 2022 dat Koning Willem-Alexander voor de tweede keer een bezoek bracht aan de ‘villawijk met woonwagencultuur’. - Menno Bausch

,,De gemeente had plannen en wij als woonwagenbewoners hadden ook onze eigen plannen.We hebben allebei water bij de wijn gedaan en nu is iedereen trots en tevreden.’’

,,Zelfs de koning is twee keer geweest om hier te kijken. De eerste keer kwam hij op een rondreis door het land om twaalf projecten te bekijken en daar stond ook een woonwagencentrum op. ‘Voor mij voelt het als een thuiskomst’, zei de koning, ‘Ik ben hier in de omgeving opgegroeid en als kind speelde ik in deze omgeving.’ En nu is dit het enige woonwagencentrum in Nederland dat in plaats van afbouwen juist is gaan uitbreiden.

,,Toen de burgemeester hier de eerste keer op zijn fiets aankwam, zei hij dat hij wilde weten wat hier aan de hand was. ‘Ik ga me ervoor inzetten’, zei hij, en wij dachten: ‘Daar heb je er weer eentje die een plan gaat maken’. We waren altijd met een kluitje in het riet gestuurd en het bleef maar bij plannen. Maar hij werd de toegang tot de gemeente voor ons. Het is een goed mens, ik ga hem echt missen.’’‘

Prachtige zaden gezaaid

Najib Bachiri - Boer en leraar in zusterstad Berkane, Marokko

Najib Bachiri is van huis uit biologisch boer. Hij was leraar Engels aan het Lycéee vam Berkane en is vogelspotter, milieuman en voorzitter van de Association L’Homme et Environnement
(Mens en milieu). Bachiri kwam een paar keer met een delegatie mee naar Zeist, en hij ontving in Berkane regelmatig delegaties uit Zeist en gaf workshops. In natuurgebied Beni Stassen zette hij een soort Boswerf op.

,,Ik had de eer om de heer Koos Janssen bij verschillende gelegenheden te ontmoeten. Met zijn charisma en toewijding heeft de heer Janssen ons op veel ontwikkelingsgebieden de weg gewezen. Dankzij hem heeft de stad Berkane een aantal instrumenten en werkwijzen verkregen om het milieu te beschermen en verschillende stadssectoren verstandig te beheren. Ik heb persoonlijk van hem en zijn administratieve staf een aantal technieken geleerd om veerkracht te vergroten, die ik in mijn Association heb overgenomen.

De Franse denker Lamartine schreef: ‘Un seul être vous manque, et tout est dépeuplé’. De heerJanssen heeft hier in Berkane beslist een aantal prachtige zaden gezaaid en ik hoop dat denieuwe burgemeester ze water zal geven, zodat ze gezonder worden en eeuwig meegaan.’’‘

Koos is echt heel grappig

Tjarda Struik - Burgemeester van Leiderdorp en oud-VVD-raadslid

,,Toen ik begon als raadslid in 2018 was alles nieuw voor me, ook het idee van ‘eenburgemeester’ - het stond ver van me af. Ik was zo onder de indruk van alles dat ik vooral zat te knikken. Maar je raakt gewend aan de manier waarop hij burgemeester is en ik leerde dat ik opeen prettige manier raadslid kon zijn.’’

,,Ik werd steeds bekender op social media. Als er dan kinderen waren in een raadsvergadering, bijvoorbeeld bij de installatie van de kinderburgemeester, kwamen ze allemaal gillend op mij af. Op een gegeven moment vertelde Koos me: als ik op scholen kom willen ze weten hoe het met Tjarda gaat en of ze nog bij mij in de raad zit.’’

,,Na een paar jaar kwam de droom boven dat ook ik burgemeester kon worden. Toen ik dato penlijk ging zeggen werd het echt anders. Koos nam de tijd om met me in gesprek te gaan, om me ook te vertellen over de andere kant van het burgemeester zijn. Er is veel aan dit werk dat je niet ziet: dat je altijd bereikbaar bent, dat je ook burgemeester bent als je op de bank zit te netflixen, al gaat dat voor mij dan niet op, en dat je ook burgemeester bent als je met je kinderen in de appie staat.’’

,,Door de gesprekken met hem begon ik te zien dat het vak ook een kunst is. Zoals hij de raadsvergaderingen leidt bijvoorbeeld. Koos is echt heel grappig, als iets ingewikkeld is kan hij het met een lach luchtiger en bespreekbaar maken.’’

,,Ik vroeg me af of ik mezelf kon blijven én burgemeester worden. Ik had veel vragen over de impact die het heeft op je gezin, hoe is het voor je man en kinderen als je burgemeester bent? ‘Tjarda’’, zei hij, ‘er is altijd wel een reden waarom het nu niet past’, en dat was precies het zetje dat ik nodig had om te solliciteren. Toen heeft hij met me gekeken naar de sollicitatiebrief, we hebben gesproken over hoe je het gesprek met de vertrouwenscommissie aanpakt. Ik ben nu twee maanden burgemeester van Leiderdorp en ik had meteen al een ingewikkelde casus.Hij stond klaar om het met me door te nemen. Hij is dan vragend en onderzoekend, maar hij zegt je niet wat je moet doen.’’

,,Sinds ik me meer relaxter ben gaan opstellen zijn we elkaar meer gaan waarderen. En nu pas besef ik hoe moeilijk dit ambt is. Op een heleboel dingen kun je je niet voorbereiden. De reactie van mensen bijvoorbeeld, zoals ze tegen je op kunnen kijken: ‘oh, de burgemeester komt langs!’ Dat heeft ook een goede kant, maar ik denk dan: ik ben eigenlijk gewoon Tjarda.’’

Een meevoelend mens

Hans Pott - Zoon van slager Pott

Hans Pott trof in juni 2011 zijn vader dood aan in zijn woning aan de Amalia van Solmslaan, om het leven gekomen door verstikking. Bij een roofoverval was hij vastgebonden en zijn mond was afgebonden met tape. ,,Mijn moeder lag toen in het ziekenhuis om te revalideren van een heupoperatie. Twee dagen later zou ze thuiskomen. Burgemeester Janssen was er gelijk bij, hij toonde meteen zijn belangstelling. Hij ging op bezoek bij mijn moeder in het ziekenhuis. Dat was zo belangrijk, ook voor haar, dat is me altijd bijgebleven. ‘Hier heb je mijn 06-nummer, als ik je ooit kan helpen dan bel je me maar’, zei hij.’’ Dat moment kwam. ,,Mijn moeder wilde absoluut niet terug naar huis. Maar ik liep tegen allerlei muren aan voor vervangende huisvesting. Dit was een uitzonderlijke situatie, maar het was toch niet mogelijk dat de gemeente iets voor haar regelde. Toen heb ik de burgemeester gebeld. ‘Ik ben nu op vakantie in Noorwegen, maar dat geeft niet’, zei hij. ‘Als u neerlegt bel ik onmiddellijk mijn secretariaat. U wordt binnen een dag teruggebeld.’ Twee uur later kreeg ik een telefoontje. Het was geregeld, mijn moeder had een nieuwe woning.’’

,,Later kwam ik hem nog wel eens tegen, hij wist precies wie ik was. Koos Janssen is een meevoelend mens, zeer begaan met de bewoners van Zeist.’’

Niet achter de geraniums gaan zitten

Lia van Dijk - Voorzitter van de Algemene Seniorenvereniging Zeist

,,Koos Janssen is vanaf het allereerste moment bij de Algemene Seniorenvereniging Zeist betrokken geweest. Onze oprichter Albert van Kuijk heeft hem daarbij betrokken. Hij kwam ook altijd, in Figi als er iets gezelligs te doen was, of als we vierden dat we een mijlpaal in het ledental bereikt hadden.‘’

(tekst gaat verder onder de foto)


Koos Janssen krijgt een geranium van Lia van Dijk, voorzitter van de ASZ, maar hij mag er niet achter gaan zitten. Foto: ASZ/Han Willems

,,Hij had veel belangstelling voor digitalisering. We geven nu al een jaar of 12 lessen voor senioren op de iPad in het parochiecentrum van de Sint Josephkerk, en af en toe kwam hij even langs en maakte een praatje. Hij was zeer belangstellend.,,In het kader van het 75-plus huisbezoekproject kwam op een gegeven moment minister Hugo de Jonge hier op bezoek. Marcel Fluitman -toen wethouder- zou hem eigenlijk ontvangen, maar die was ziek, dus wie kwam er de hele ochtend mee: Koos Janssen. Hij heeft dan alle tijd van de wereld om praatjes te maken, met deskundigen en vooral ervaringsdeskundigen.’’

,,Betrokkenheid bij mensen is zijn grote kracht, hij toont veel belangstelling, hij geeft nooit het idee dat hij haast heeft of druk is. Hij is er op dat moment echt voor zijn gesprekspartner en dat ervaren mensen ook zo.’’

,,De laatste keer dat hij bij ons was, was toen hij in het TorenlaanTheater het 1700e lid verwelkomde. Dat doet hij dan met charme en ontwapenend. Dan vertelt hij hoe belangrijk het is dat senioren de deur uitgaan en hij spreekt altijd bewondering uit voor de vrijwilligers.’’

,,Hij is nog geen lid, dus wij hadden als dankje de ASZ-tas en de ASZ-beker voor hem en in die beker had ik een geranium gestopt, met de oproep om niet achter de geraniums te gaan zitten.Dat vond hij mooi, maar hij is nog geen lid geworden, ‘pas als ik met pensioen ben’, zei hij. Overeen poosje gaat hij dat vast doen. Koos, je bent van harte welkom!’’

Hij houdt inspirerende toespraken


Aat Grinwis - De nestor van de gemeenteraad

,,Als De Nieuwsbode vraagt om een paar anekdotes, indrukken, ervaringen, wellicht zelfs een mening over de bijna oud-burgemeester dan voldoe je daar gewoon aan. Vind ik dus. Wat ik geweldig vind van burgemeester Janssen is dat hij heel inspirerende toespraken houdt. Met humor, met interesse in de personen en zaken waarover hij spreekt en met souplesse gebracht. Gevoelig waar nodig en zakelijk waar het kan. Maar altijd helder. En als er eens een slimmerik in de zaal iets roept dan reageert hij daar ad-rem en met humor op. Wat ik van hem hebo pgestoken zijn een paar relativeringen. Ik vind die bruikbaar, vooral in vergaderingen. Zoals: ‘interessant maar niet relevant’, die ik zelf weleens omdraai. Zou de vertrekkende burgemeester nog iets van mij kunnen opsteken? Ja, ik vind namelijk dat hij tijdens de maandelijkse openbare raadsvergaderingen de tijd meer in de gaten moet houden. Onderbrekingen duren namelijk bijna altijd fors langer dan vooraf afgesproken. Ik ben opgevoed met het begrip “tijd is geld”, daarom stoort mij dat. Bovendien denk ik dat voor een cellist, zeker in orkestverband, goede timing ook heel belangrijk is.

Wat ik knap vind van burgemeester Janssen is dat hij in moeilijke tijden, en die waren er genoeg, steeds de kalmte zelf bleef. En dat hij de emoties onder andere rondom de huisvesting van gevluchte medemensen en asielzoekers evenwichtig en knap geleid heeft. Daar vind ik hem een echte burgervader in.’’

Zeist lag mooi in het midden

David van Ballegooijen - Oud-fractievoorztter ChristenUnie

David van Ballegooijen was fractievoorzitter van de ChristenUnie toen Zeist in 2005 op zoek ging naar een nieuwe burgemeester. Op een zondagmiddag wandelde hij met zijn vrouw over de Slotlaan, toen hij daar Koos Janssen, toen burgemeester van Soest, zag fietsen. ,,Niet echt een fietser die eventjes Zeist passeert, hij keek op zijn gemak om zich heen en nam alles goed in zich op. Ik kende hem al, omdat ik in die tijd voor het Openbaar Ministerie werkte en hem tegenkwam in het veligheidsoverleg. Wacht even, dacht ik… hij was al burgemeester in Bunnik, nu in Soest, Zeist ligt mooi in het midden, zou het…?’’ 

Als lid van de vertrouwenscommissie die de keuze voor de nieuwe burgemeester van Zeist aan de raad voor moest dragen kwam Van Ballegooijen niet veel later inderdaad de naam van Koos Janssen tegen op de sollicitantenlijst.

,,Ik had hem leren kennen als een verbinder. Naar zo iemand waren we op zoek. Zijn manier van voorzitten en overleggen vond ik heel prettig. Iemand van niet praten maar poetsen. Zijn politieke kleur speelde een belangrijke rol in de keuze. Zeist heeft altijd een PvdA-burgemeester gehad en de vertrouwenscommissie was natuurlijk een afspiegeling van de politieke partijen in de raad. De kunst was om de politieke kleur los te laten, en dat is toen met valide argumenten gebeurd.’’,,Ik had het idee dat hij meer iemand was die tussen de partijen stond dan erboven, en dat hebik bewaarheid zien worden. In de raad waardeerde ik zijn humor en ook zijn gezag als voorzitter. Buiten de raad was hij niet anders dan erin. Koos is en was zoals ik hem heb leren kennen. Ook in moeilijke tijden stond hij klaar. Toen in 2007 verfbommen tegen de gevels van de fractievoorzitters werden gegooid omdat we zouden spreken over een wijziging van het bestemmingsplan van Kamp Zeist, trad hij direct op, en hij zorgde ervoor dat de verf verwijderd werd. En toen ik ernstig ziek was heb ik veel steun van hem gekregen.’’
,,Ik herinner me een kerstdiner, toen hij nog burgemeester van Soest was. Hij moest natuurlijk van het ene naar het andere diner in die tijd van het jaar, en volgens mij was hij toen aan de lijn. Hij liep naast mijn vrouw naar het buffet, en hij wilde zijn gezicht niet verliezen met een klein beetje eten op zijn bord. Hij vroeg aan mijn vrouw of hij misschien aan tafel wat eten op haar bord mocht schuiven. Maar mijn vrouw eet niet zoveel en zij bedankte voor de eer. Met enige tegenzin heeft hij toen toch keurig zijn bordje volgeschept.’’

Hij heeft hart voor Den Dolder

Jan Scherphuis - Voorzitter Belangenvereniging Den Dolder

,,Koos kwam vrij vaak in Den Dolder en met plezier. Toen hij binnenkwam hebben we een fietstocht van een halve dag gemaakt langs de verenigingen in het dorp en dat kenmerkte hem: hij was betrokken bij de maatschappij en het wel en wee van het dorp. Den Dolder heeft de naam dat het dorp zich wat achtergesteld voelt ten opzichte van ‘centraal Zeist’, hij heeft er goed aan bijgedragen dat dat gevoel is weggeëbd.’’ Dat vertelt Jan Scherphuis, voorzitter van Belangenvereniging Den Dolder: ,,Hij bracht de gemeente Zeist en de inwoners van Den Dolder dichter bij elkaar.’’ 

Hij deed dat op vrolijke en op verdrietige momenten, zegt Scherphuis. ,,In 2012 vierden we het honderdjarig bestaan van Den Dolder met een jaar lang activiteiten. De openingsavond van het jubileumjaar was in de sporthal van DOSC, wat trouwens de grootste sportvereniging van Zeist is, en daar zou de raadsvergadering uit 1912 worden nagespeeld, waar de naam van het dorp officieel werd vastgesteld. Dat was nog een hele controverse, want raadslid Christoph Pleines, die zijn zeepfabriek De Duif hier had gevestigd, wilde dat het dorp Duivenhorst zou heten, maarde raad koos voor Den Dolder. De hele gemeenteraad kwam die avond binnen in kleren uit die tijd, en Koos Janssen ging voorop met steek en sabel, in het kostuum van zijn voorgangerJohan Jacob Clotterbooke Patijn. Wij vroegen ons nog af of we dat wel wilden doen, maar hij stond er volledig achter en had een voortrekkersrol. Hier liet hij zien dat hij hart voor het dorp heeft.’’

Dat deed hij ook in 2017, na de moord op Anne Faber door Michael P., die verpleegd werd in een psychiatrische kliniek van Altrecht. ,,Hij durfde het aan om de onderzoeksraad voor de veiligheid in te schakelen voor een onderzoek naar de veiligheid op en om het terrein. Een innovatieve zet die tot resultaten heeft geleid. De eisen zijn aangescherpt en er is extra wet- en regelgeving gekomen. Zijn inzet heeft eraan bijgedragen dat de de gemoederen wat kalmeerden. Hij organiseerde toen ook huiskamerbijeenkomsten waar mensen bijeen kwamen om stoom af te blazen. Hij gaf daar alle ruimte om tot een gesprek te komen. Dat was zijn grote pre: hij stond als mens dichtbij ons.’’


Burgemeester Janssen als zijn voorganger Johan Jacob Clotterbooke Patijn, bij het eeuwfeest van Den Dolder in 2012. - Foto: Zilverkamer Zeist

Burgemeester Koos Janssen en zijn vrouw Karin trekken de wandelschoenen aan. Ze gaan elke dag minimaal vijf kilometer wandelen om fit te blijven in deze tijden.
Franca Vos van de bewonerscommissie Beukbergen in gesprek met burgemeester Koos Janssen, op de dag in 2022 dat Koning Willem-Alexander voor de tweede keer een bezoek bracht aan de 'villawijk met woonwagencultuur'.
Koos Janssen krijgt een geranium van Lia van Dijk, voorzitter van de ASZ, maar hij mag er niet achter gaan zitten.
Burgemeester Janssen als zijn voorganger Johan Jacob Clotterbooke Patijn, bij het eeuwfeest van Den Dolder in 2012.
Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie