Bea veertig jaar juf in kinderopvang: ,Je kunt zoveel liefde geven aan die kinderen’

ZEIST / WOERDEN Bea Vos vierde onlangs een bijzonder jubileum. Ze werkt veertig jaar in de kinderopvang. Ze begon in Zeist, waar ze geboren en getogen is, en werkt inmiddels bij Kind&co ludens in Woerden. In al die jaren heeft ze veel zien veranderen. Maar wat gebleven is, is het plezier in werken met kinderen. ,,Ik ga graag nog even door!’’ 

De zomervakantie is begonnen en in de gangen en klaslokalen van de Margrietschool is het rustig. De stoelen staan op de tafels, alles is opgeruimd en klaar voor de grote zomerschoonmaak. Toch is Bea Vos aan het werk, want er lopen ook nu kindertjes rond: de buitenschoolse opvang De Belhamels is gewoon open. Hele dagen zelfs. Het zijn weken waarin leuke extraatjes georganiseerd worden voor de kinderen. ,,Dat zijn toch wel de krenten in de pap’’, vindt Bea. 

Zoals ze zelf als kind in Zeist in de vakanties genoot van de voorstellingen in het Slottuintheater, wil ze nu de kinderen laten genieten van dingen die ze normaal gesproken niet meemaken. ,,Leuke extra activiteiten. We werken bijvoorbeeld elke zomer samen met de scoutinggroep. Zij zitten in een grote boerderij en daar hebben we een speciaal programma. We gaan ook altijd naar Het Klooster, het centrum voor kunsteducatie. Ik wil ervoor zorgen dat de kinderen zeggen ‘ha, lekker, we mogen hier weer naartoe’ als ze bij ons komen.’’

SAMSAM

Veertig jaar geleden begon de loopbaan van Bea Vos (net 63) bij kinderdagverblijf SamSam op de Panweg. ,,Ook toen was het al zo dat je ervaring moest hebben om ergens te kunnen werken, maar die ervaring kon je nergens opdoen. De gemeente had een project waarin je een jaar lang de kans kreeg om ergens te werken. Dat was bij SamSam. Na dat jaar ben ik voor vast aangenomen, samen met een andere collega. We zijn altijd in de kinderopvang blijven werken.’’

ANDERE TIJDEN

Het waren andere tijden, herinnert ze zich. ,,Als de leider van de opvang op vakantie was, moest ik met een envelop met geld naar de bank om mijn eigen salaris te kunnen storten.’’ De kinderopvang maakte in die jaren een flinke groei door. ,,Wilden vrouwen ook de kans krijgen om te werken, dan moesten we natuurlijk wél voor opvang van de kinderen zorgen.’’ 

Inmiddels is de kinderopvang een stuk zakelijker geworden, en grootschaliger. ,,Ik werk nu voor Kind & co ludens, de grootste maatschappelijke kinderopvangorganisatie van Nederland, maar toen ik begon bij SamSam was dat een zelfstandig bedrijf. Als ik vroeger met de kinderen naar buiten wilde, pakte ik de bolderkar en gingen we. Nu zijn we daar een stuk zorgvuldiger in.’’ 

De bolderkar is een elektrische BSO-bus geworden en daar heeft Bea op haar 60e nog een rijbewijs voor gehaald. ,,De instructeur wilde me er af laten springen zodat ik zag dat hij meteen stil stond als de bestuurder ‘m los laat. Sorry, zei ik, ik ben 60, springen, dat doe ik niet meer.’’ Maar het rijbewijs, dat heeft ze. 

,,Vroeger was ik eindeloos verslagen aan het intikken als de kinderen naar huis waren, nu voer je het in op de iPad en de ouders weten meteen wat er gebeurd is en ze kunnen nog foto’s zien ook. We hebben nu meer tijd om aan de kinderen te besteden. We bedenken samen bijvoorbeeld mooie acties. Als de zomer voorbij is gaan we een project doen waarin de kinderen leren dat niet iedereen altijd genoeg eten of kleding heeft. Dan denken we er over na dat je dingen kunt delen met elkaar.’’ 

Wat in al die jaren altijd hetzelfde bleef: ,,Het draait allemaal om de kinderen. In dit werk kan ik zoveel liefde aan die kinderen kwijt, ik vind het heerlijk. Ze lopen nog altijd weg met me, met die grappige, gekke juf.’’ 

LEGER DES HEILS

Zelf heeft Bea geen kinderen. ,,Lekker rustig’’, lacht ze. In haar vrije tijd zingt ze graag, bij het landelijke koor van het Leger des Heils en als koorleider bij het Korps van Zeist. ,,Daar heb ik nooit voor geleerd, maar een beetje zwabberen, dat moest lukken. Ik houd van zingen en muziek maken, ook met de kinderen. Met emmers, ballen, je kunt overal geluid uit halen. Ik houd van dat spontane. Je moet in het leven zelf de slingers ophangen.’’