Dohmen draaft door: Europa

Onze nieuwe regering hangt halverwege het zadel. Schoof heeft zijn linkervoet in de stijgbeugel, maar wacht nog op een kontje – van wie eigenlijk? – om het rechterbeen over het zadel te gooien en plaats te nemen als ‘premier van alle Nederlanders’. Het is opmerkelijk dat hij meent te moeten verklaren de premier van ons allemaal te willen worden. Welk land heeft er nou een premier die zegt, ik ben alleen de premier van de rijken, de armen, de roodharigen of van alle hondenbezitters?

Terwijl Schoof bungelt, zoekt Den Haag in stilte naar ministers en staatssecretarissen en doen wij, het volk, natuurlijk weer het echte werk. Donderdag tijgen we voor de tweede keer in een half jaar naar de stembus. Dit keer voor de Europese verkiezingen en die gaan dit jaar echt ergens oven. Ook zoiets raars, al die andere keren was kennelijk voor de lol. Nu gaat het écht ergens over. Oorlog, vrede, klimaat, asiel en, zeker zo belangrijk, uitzonderingen op mestafspraken voor Nederlandse boeren. De Noord-Koreanen zijn niet de enigen, die ballonnetjes met poep oplaten. Hollands hoop, lef en trots kan er ook wat van.

INVLOED

Mocht u denken, Europa, daar merken wij in Zeist toch helemaal niks van, vergis u niet. De lange arm van Europa rijkt ver. De oeroude traditie van het avondvierdaagse-defilé op donderdagavond moet dit jaar wijken voor Europa en is verplaatst naar vrijdag. Al die blije kindertjes, die vrolijk naar de burgmeester op het gemeentelijk bordes zwaaien, zouden donderdag de bereikbaarheid van de stembureaus aan Het Rond belemmeren. En dat vindt Europa niet goed.

De start van de avondvierdaagse is overigens elke dag slecht bereikbaar, omdat de weg ernaartoe is afgesloten, maar dat boeit Europa dan weer niet. We regelen Europees wat moet, lokaal wat kan. Dat laat Austerlitz zien, waar de avondvierdaagse - helaas zonder hossende burgmeester - alweer achter de rug is.

Europa dus. Wat ik een mooi Europees thema vind, is het reparatierecht. Regels die ervoor zorgen dat je straks een kruimeldief kunt kopen die je kunt repareren als-ie stuk is. Iedereen weet hoe bloedirritant het is als je peperdure telefoon-stofzuiger-wasmachine het niet meer doet vanwege een klein probleem en je het hele ding kunt weggooien. Ze zijn zo gemaakt dat je hem moet slopen om te kunnen repareren. Daar gaat Europa verandering in brengen! 

Ik pleit ook voor reparatierecht op niet-stoffelijke zaken. Als burger heb je recht op een maatschappij die zijn best doet te fixen wat stuk is. We tuigen geen constructies meer op, die er aan de buitenkant gelikt uitzien, maar die tot onherstelbare situaties leiden. Lokale oplossingen en voorzieningen werken vaak goed, maar sommige moet je Europees regelen. Welke u daarbij belangrijk vindt, dát kunt u aanstaande donderdag laten horen.

Carol Dohmen