Bericht van de burgemeester: Scholieren in rood-wit-blauw

Deze dagen kleurt Zeist rood-wit-blauw met vlaggen en schooltassen. Al die scholieren in onze gemeente die hebben gezwoegd op hun eindexamen en nu voor hun vele jaren werk en inzet worden beloond. Van harte gefeliciteerd! En veel succes gewenst voor hen die nog een herkansing hebben. 

In ons gezin is het alweer een paar jaar geleden dat onze jongste dochter haar middelbare school haalde. Maar ook voor ons ligt er nog een diploma-uitreiking in het verschiet. Onze middelste dochter haalde haar vervolgopleiding (ALO) en gaat na de zomervakantie als gymdocent in het speciaal onderwijs aan de slag.
Als ouder is het fijn als je kind weet wat hij of zij wil worden, goed in zijn of haar vel zit en een toekomstbeeld heeft. Tegelijkertijd is dat niet voor iedereen vanzelfsprekend. Wij zien dat ook in Zeist veel jongeren last hebben (gehad) van de corona-jaren. Daarnaast is onze samenleving juist ook voor hen steeds complexer geworden en gericht op prestaties en een succesvol leven. Dat leidt soms tot somberheid of op andere manieren van afhaken. Afgelopen week sprak ik met veel vrijwilligers en professionals die zich inzetten in Zeist voor onze jongeren, ouderen of andere inwoners die eenzaam zijn of een ondersteuningsvraag hebben. Er werken in Zeist ongelofelijk veel mensen aan een sociale basis voor iedereen. En toch lukt het ons (nog) niet altijd om iedereen te bereiken. Het is onze gezamenlijke opgave om naar elkaar om te kijken en vroegtijdig elkaar te helpen of door te verwijzen.
Dat het omkijken naar elkaar soms best simpel kan zijn, bewijzen Els en Aryan Sikkema uit Zeist. Als zwaai-oma en-opa werden zij door de schoolkinderen en hun ouders in het zonnetje gezet. Een paar jaar geleden werden zij ineens de beroemdste oma en opa van Nederland. Al vijftien jaar zwaaien zij elke dag naar de schoolgaande kinderen die door hun straat fietsen of wandelen. Gezien worden en aandacht krijgen, helpt. En dat gebeurt in onze gemeente gelukkig op allerlei manieren.

Deze week bezocht ik echtpaar Wentink dat zestig jaar getrouwd is. Zij werden verrast door hun buurt met een bloemenabonnement. Elke maand kunnen ze dit jaar een bloemetje verwachten.

Het wijkbezoek aan Huis ter Heide en Bosch en Duin deze week, stond ook vol met dit soort mooie voorbeelden. In woonzorgcentrum Vredenoord in Huis ter Heide wordt warm gezorgd voor de bewoners en steeds meer gezocht naar manieren om er ook te zijn voor (eenzame) ouderen in de buurt van Bosch en Duin. 

Op basisschool Oud Zandbergen werd er de afgelopen jaren ruimte gemaakt voor kinderen uit het AZC. Door ‘Adra Share & Care: hulp & ontwikkelorganisatie’ wordt gezocht naar manieren om met vluchtelingen en wijkbewoners mooie activiteiten te ontplooien. Maar ook in Sterrenberg, Park Rodichem en in Bosch en Duin wordt naar elkaar omgekeken en veel voor en met elkaar georganiseerd.
Zondag kleurde Zeist ook andere kleuren. Eerst bezocht ik de jaarlijkse optocht van de Tamilgemeenschap in Vollenhove. Samen met meer dan 800 Tamils in mooie gekleurde kledij maakte tempelgodin Thurka een rondgang door Vollenhove.

Daarna kleurde Zeist oranje. De eerste winst voor Oranje is een feit. Hopelijk kunnen de oranje vlaggen nog lang blijven hangen.

Joyce Langenacker