Dohmen draaft door: Herhaling

Wat een ontlading zaterdag, na de spannende wedstrijd Nederland - Turkije! Nederland ging los op de toeter, op de Steynlaan in Zeist werd uitzinnig gefeest. Ik zag een filmpje waarin voornamelijk jonge mannen een eenlettergrepig lied zongen. Het klonk als duh duh duh duh duh duh. Een ultieme tekst ter verbroedering van de mensheid, toegankelijk voor iedereen, genderneutraal en bovendien hartstikke woke. Ik kan me tenminste niemand voorstellen die zich hiermee ontkend voelt. De term verbroedering deugt dan weer niet, hierbij alvast mijn excuses.

Ik volgde de wedstrijd vanaf de bank. Ik vind het een zegen dat alle interessante momenten worden herhaald, want dat schept de mogelijkheid ondertussen wat klusjes te doen. Was opvouwen, oude tijdschriften doorbladeren, een boodschappenlijstje maken. Je hoeft alleen maar goed te luisteren en tijdig - je wilt niet de herhaling missen - je blik richting beeldscherm te wenden.

CIRCUS

Het werd onderhand ook wel eens tijd voor een feestje. Lieve mensen, wat een week hebben we achter de rug. Opnieuw kijken we terug op een klimaatrecord, de warmste junimaand ooit gemeten. Ik had zelf het gevoel dat we de natste maand ooit hadden beleefd, maar misschien horen die twee wel bij elkaar.

En dan ons nieuwe kabinet. Tja. Of die bij elkaar horen? De interessantste momenten van het debat over de regeringsverklaring van Schoof 1 werden ook op tv herhaald, maar de lust om tegelijkertijd mooie stapeltjes frisgewassen ondergoed te vouwen, smolt sneller dan de ijskappen op Antarctica. We zijn echt, maar dan ook echt, in limbo.

Schoof beweerde daags na het bizarre spektakel met droge ogen dat zijn thuisfront - politieke groentjes - hem verbijsterd opwachtte, in de veronderstelling dat ze de dolk die Geert Wilders hem tussen de schouderbladen had gestoken, zo pijnloos mogelijk moesten zien te verwijderen. Maar hij was tot ieders grote opluchting ‘enthousiast en vrolijk’ thuisgekomen. Als dat waar is, heeft hij in elk geval één ding met zijn voorganger gemeen. Hahaha, tijd voor een appeltje.

En dan komt er een moment waarop zijn rechterhand Fleur Agema hem moet waarnemen. Wat deze vrouw mankeert valt moeilijk te zeggen voor een leek, maar ik heb de indruk dat ze het departement Volksgezondheid niet alleen beleidsmatig kent. Is dat hatelijk? Ja, ik geef toe dat het rariteitenkabinet niet de mooiste eigenschappen in mij bovenhaalt. Laat ik volstaan met een Turks spreekwoord, dat ik op de radio hoorde. ‘Als een clown in het paleis gaat wonen, wordt hij geen koning. Het paleis wordt een circus.’

Lieve mensen, ik verlaat het circus voor een paar weken en ga naar de zon. Geniet van uw zomer! Ik zeg: duh duh duh duh duh duh.

Carol Dohmen