Bericht van de burgemeester: Leren van elkaar

Hoe word je burgemeester? Welke studie heb je ervoor nodig? Wat doe je op een dag? Dit zijn vragen die ik deze week regelmatig kreeg. Bij het Jordan Montessori Lyceum werd de beroepenmarkt georganiseerd, waar leerlingen uit de bovenbouw van verschillende middelbare scholen (samen met hun ouders) zich oriënteerden op hun toekomst. Veel nieuwsgierige leerlingen wilden meer weten over het burgemeesterschap en stelden me allerlei vragen over mijn werk. 

Ook bij de masterclass Hoe word je burgemeester? voor wethouders kwamen vergelijkbare vragen aan bod. Wethouders werken nauw samen met de burgemeester binnen het college van burgemeester en wethouders (B&W) en hebben daardoor een goed beeld van de functie. Toch weet je pas echt wat het burgemeesterschap inhoudt als je de verantwoordelijkheden en de mooie kanten van het vak zelf ervaart. Dat merkte ik ook toen ik de overstap maakte van wethouder naar burgemeester. 

Deze week liep kinderburgemeester Ava Latul een dag met me mee. Ava had een studiedag en wilde graag weten hoe mijn dag eruit ziet. De ochtend vond ze intens met alle overleggen met ambtenaren. In de middag waren we bij het afscheid van Thijs Noorhoff, een van onze langst actieve buitengewoon opsporingsambtenaren (boa’s). Hij is jarenlang een vertrouwd gezicht geweest voor onze inwoners. Daarna vierden we met maatschappelijke partijen het 20-jarig jubileum van Samen voor Zeist. We zetten symbolisch onze handafdrukken op een schilderij.

Mensen zijn vaak benieuwd naar mijn werk, maar voor mij is het net zo waardevol om anderen te leren kennen. 

Zo sprak ik vorige week op twee avonden uitgebreid met de buitengewoon raadsleden van Zeist. Zij zijn minder zichtbaar, maar spelen een belangrijke rol. Ze besteden veel avonden aan het doornemen van besluiten en het delen van hun kennis en inzichten met hun fracties en ons college. Hoewel ze zelf niet stemmen – dat doet de gemeenteraad – nemen ze wel deel aan ronde tafelgesprekken en debatten. Mede dankzij hun inzet kan de gemeenteraad goed functioneren.

Ook bezochten we vorige week het college van B&W van Woudenberg, een van onze buurgemeenten. We werken nauw samen, bijvoorbeeld op het gebied van Openbare Orde en Veiligheid. Ons gezamenlijke Integraal Veiligheidsplan en de inzet van ons politieteam in beide gemeenten tonen het belang van deze samenwerking. Zoals het spreekwoord luidt: beter een goede buur dan een verre vriend. 

Daarnaast bracht ik in Den Dolder enkele belangrijke bezoeken. Ik sprak met bekenden van het slachtoffer, de vrijwillige brandweermensen van Den Dolder, actieve bewoners die na de moord op Anne Faber zich inzetten om de verbinding tussen bewoners en cliënten te verbeteren en buurtbewoners van de Willem Arntszhoeve. Het verdriet en de angst zijn voelbaar, maar ook de wil om samen verder te komen. De gemeenteraadsvergadering waarin de gemeenteraad, de bewoners en het college gezamenlijk optrokken, bood perspectief. Dit helpt niet alleen om emoties te tonen, maar ook om daadwerkelijk iets te doen.
Ik ga volgende week in het gesprek met de staatssecretaris deze emoties en de roep om actie en perspectief overbrengen zodat we er daadwerkelijk voor kunnen zorgen dat er weer perspectief komt voor Den Dolder.