Dohmen Draaft Door: Licht

Op de jaarlijkse geluksladder van de wereld staat Nederland op de zevende plaats. Zevende op een totaal van 136 vind ik niet slecht, maar er moesten toch zorgen worden geuit. De daling heeft ingezet, want we komen van vijf. En slecht nieuws verkoopt nu eenmaal beter dan optimisme.

Volgens de altijd vrolijke Erik Scherder, de Professor Barabas van ons brein, ligt de oorzaak in onze hypernerveuze samenleving. Altijd maar druk druk op social media, nooit tijd voor nietsigheid. Terwijl dat laatste zo heilzaam is voor goede ingevingen en nieuwe inzichten.

Toch denk ik dat we in Zeist best gelukkig zijn. De uitslag van de verkiezingen bevestigt dat we het prima vinden zoals het gaat. D66 moedigde ons zelfs aan om ‘whatever’ te stemmen. Dat stond op de flyer, die op verkiezingsavond door de brievenbus werd gefrommeld. ‘Ga stemmen, wat je ook kiest’. Daar hebben we massaal gehoor aan gegeven, want de uitslag is weinig schokkend. Gewoontedieren die we zijn, bleven we onze partij trouw, met alleen een zetel van CU naar nieuwkomer Volt. Geen verandering waar een mens hypernerveus van wordt.

Heel even leek de kinderverkiezing in Austerlitz de verontrustende trend van dalend geluk te volgen. Beer en Konijn daagden elkaar uit en lokten jonge kiezertjes naar het stemlokaal om een vakje in te kleuren. Aanvankelijk leek de jeugd vooral Beren op de weg te zien, maar Konijn liep snel in. Met een duidelijk verschil won Konijn, die nog dezelfde avond een coalitie smeedde voor groen gras en een enkele grot. En ze leefden nog lang en gelukkig.

FIETS

Of dat laatste voor ons gaat gelden, is de vraag. De oorlog in het Midden-Oosten begint enigszins uit de hand te lopen en veroorzaakt een energiecrisis waarvan het einde niet in zicht is. Autoloze zondagen liggen in het verschiet en ijskoude dagen, omdat de kachel niet meer brandt. Geen wonder dat ze in Finland zo gelukkig zijn (ze staan op nummer een). Het halve jaar in het donker ingesneeuwd zitten bij min dertig interesseert ze geen moer. Ze weten niet beter en met de opwarming van de aarde kan het alleen maar beter voor ze worden.

Een lichtpuntje. Waar crisis is, is een nieuwe OV-deelfiets. Vertrouwde fiets eruit, de Lime er in. Een voorbeeld van zo’n geniaal inzicht, dat ontstaat in de ruimte van aanbesteding en nietsigheid. De D66-kleuren verraden dat de ontwerpers dachten ‘Maak een fiets, wat het ook wordt’. Twee wielen, een framepje, een olijk plastic mandje en klaar is Kees. Dat mandje is reuze handig als de olie op is, de supermarkt leeg en u naar de boer moet fietsen om een zak aardappelen te bemachtigen. Ik vraag me alleen af hoe het met onze noodverlichting moet, want de elektrische Lime heeft geen dynamo. Iemand uit het niets een verhelderend inzicht?

Carol Dohmen