Dohmen draaft door: Droom

Oud en nieuw voelt alweer als oud. De jaarwisseling geeft altijd zo’n heerlijk gevoel. Dat in alcohol en oliebollenvet gedrenkte moment, waarop iedereen hardop aftelt en elkaar na ‘EEN!!’ vrolijk om de hals valt en de beste wensen je als voetzoekers om de oren knallen. Even droom je dat er écht een nieuwe tijd aanbreekt en dat vrede, voorspoed en geluk voor het oprapen zullen liggen.

De volgende ochtend is de roes voorbij. Lege flessen, een verwelkte appelflap, omringd door muf geworden toostjes, kijken je verwijtend aan. Buiten regent het gestaag door en verweken restanten vuurwerk tot een papperige massa, die zich langzaam richting de overvolle afvoerputten begeeft.

Dan rest er maar één ding: wakker worden. De mouwen omhoog en aan de bak. Opruimen, afwassen en alle rommel in de kliko. Het duurde even voordat Austerlitz helemaal was ingeregeld. In de dorpsapp waagde een enkeling zich aan de beste wensen, maar die werden snel ingehaald door alledaags pragmatisme: wanneer worden die overvolle kliko’s geleegd? De RMN-app bleek wisselvalliger dan de koersen op de beurs. Bij de een gaf het schema groen op dinsdag, bij een ander juist blauw, kerstbomen stonden gepland voor eerste paasdag.

AANPAKKEN

Mijn strategie is doen wat de buren doen, maar dat werkt alleen als er mensen zijn die er echt voor gaan. Die hebben we gelukkig! Afgelopen week hebben we laten zien dat Nederlanders van aanpakken weten. Als we moeten kiezen tussen pompen of verzuipen wordt het toch pompen.

Wie nog twijfelt of er een Nederlandse identiteit bestaat: we zijn een volk van ingenieurs en zakkenvullers. We wonen in een badkuip en als de kraan niet meer dicht wil, zetten we zandzakken voor de deur en maken gebruik van vernuftige techniek. Waterkeringen, stormvloedkeringen, zandzakken, spuien, overloopgebieden, damwandreparaties, de hele shebang aan watermanagementtechnieken is deze week van stal gehaald. Tot in Zeist moest de brandweer eraan te pas komen om ondergelopen kelders leeg te pompen.

Water als bedreiging is best overzichtelijk. Van conflicten zoals in het Midden-Oosten begrijp ik geen snars. Wie is in hemelsnaam de vijand van wie, waarom en wat gaan ze nu weer doen? Van water weet je een ding: het volgt de zwaartekracht en stroomt altijd van boven naar beneden. Als de badkuip vol is, loopt hij over. Hoe betrouwbaar is dat!

We zijn zelfs in staat om deze vijand te omarmen. Het universum schenkt ons droge dagen en vorst, de ingenieurs en zakkenvullers slijpen hun schaatsen, schaatskoorts verdringt coronapieken. Hoop hangt in de lucht. Durft er al iemand Elfstedentocht te dromen? Lieve mensen, ik wens u een hoopvol en overzichtelijk 2024, vol dromen die werkelijkheid worden.

Carol Dohmen