De dames Van Toor en Zuidema aan het handwerken.
De dames Van Toor en Zuidema aan het handwerken. Rodney Photography

‘Een leven lang verbonden: De Looborch zit in ons hart’

24 juni 2026 om 10:34 Maatschappelijk

ZEIST Op 15 juni vonden in De Looborch festiviteiten plaats, naar aanleiding van het 15 jarig jubileum van het gebouw. Maar de banden tussen De Looborch en Zeist gaan al veel verder terug. Wil Zuidema weet hierover veel te vertellen.

advertentie
De Looborch zit diep in het hart van de familie Zuidema en dat zal zo blijven

Voor Wil Zuidema (93) voelt wonen in De Looborch als thuiskomen. De locatie loopt als een rode draad door haar leven én dat van haar familie. Door werk, vrijwilligerswerk en wonen is De Looborch al jarenlang een vertrouwde plek.

De betrokkenheid begon ooit met een vakantiebaan van de middelste dochter. Wat startte als een tijdelijke baan, groeide uit tot een loopbaan in de zorg. Later werkte ook een andere dochter er, onder meer als coördinator van vrijwilligers. Zo kreeg De Looborch een vaste plek binnen het gezin.

Ook op andere manieren raakte de familie nauw verbonden met de locatie. De schoonmoeder van Wil Zuidema woonde in de oude Looborch. Later woonde ook de schoonvader van haar dochter er. En sinds enkele maanden woont Wil Zuidema er zelf. De Looborch is daarmee voor meerdere generaties een belangrijke plek geworden.

De stap om er zelf te gaan wonen was voor haar niet groot. Ze kende het huis en de mensen al goed. Na jarenlang vrijwilliger te zijn geweest, voelde de overgang vertrouwd en vanzelfsprekend.

ROLSTOELBUS

Een belangrijke rol in dat verhaal speelde haar man Co. Na zijn pensioen bij Defensie wilde hij zich inzetten voor anderen. In de oude Looborch begon hij als vrijwilliger. Hij pakte allerlei taken op, maar zette zich vooral in voor een bijzonder doel: de komst van een rolstoelbus.

Die bus kwam er niet zomaar. Samen met anderen organiseerde hij markten en acties om geld in te zamelen. Er werd van alles verkocht. Een opvallend detail was een spaarpot in de vorm van een bus. Daar kon iedereen geld in doen. Als er een muntje in ging, speelde er muziek. Vooral kinderen vonden dat prachtig, en dat stimuleerde de ouders om iets te doneren. Stap voor stap werd zo het bedrag bij elkaar gespaard.

(Artikel leest verder onder de foto)


 

Toen de rolstoelbus er eenmaal was, werd hij chauffeur. Hij bracht bewoners naar het ziekenhuis, op bezoek of een dagje uit. Na zijn overlijden nam Wil Zuidema dit werk over. Zij reed ongeveer tien jaar op de bus en zette zich daarnaast in voor allerlei andere vrijwilligersactiviteiten.

BIJZONDERE VRIENDSCHAP

In die periode ontstond ook een bijzondere vriendschap met Gerrie van Toor. Zij leerden elkaar kennen via het vrijwilligerswerk, de wandelclub op de donderdagmiddag. Ze bleken veel raakvlakken te hebben en er ontstond een hele mooie warme vriendschap. 

Samen gaan ze naar de Oosterkerk, vlak naast De Looborch. Ook zijn zij vaste bezoekers van het Looplein, waar zij handwerken. Ze maken tassen, babysokjes en andere artikelen. Die worden verkocht op markten binnen De Looborch. De opbrengst gebruiken ze om nieuwe materialen te kopen.

Dit samenwerken en sparen doet denken aan de tijd waarin gezamenlijk geld werd ingezameld voor de rolstoelbus. Het gevoel van samen iets opbouwen en betekenen voor anderen is altijd gebleven.

De vriendschap tussen beide dames is van grote waarde. Ze ondersteunen elkaar en delen veel momenten samen. Dat geeft extra kleur aan het dagelijks leven in De Looborch.

MEER DAN EEN WOONPLEK

Voor Wil Zuidema en haar familie is De Looborch meer dan een woonplek. Het is een omgeving vol herinneringen en verbinding. Van een eerste vakantiebaan tot de 30 jaar dat ze zich als vrijwilliger heeft ingezet, en uiteindelijk het wonen zelf: alles komt hier samen.

Oproep

“Ik woon met veel plezier in De Looborch. De zorg en ondersteuning zijn goed geregeld en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar ik heb nog wel een wens: meer wandelen!

Eerder gingen we er met een groep bewoners regelmatig op uit, met rollators en rolstoelen: de wandelclub. We genoten van het samen wandelen en daar is de klad in gekomen. Wat zou het mooi zijn om dit weer meer te doen!’’

Dit is een mooie gelegenheid voor een oproep: Lijkt het u mooi om hieraan mee te helpen? Meld u dan aan als vrijwilliger via barendinebreevaart2@charim.nl. Samen maken we er weer een fijne ervaring van!”

Dit artikel wordt aangeboden door Charim

De oude bus die met veel inzet kon worden aangeschaft.
Mail de redactie
Meld een correctie

advertentie
Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie