Nieuwe burgemeester maakt kennis met oudste inwoner van Zeist: felicitatie voor 104-jarige

ZEIST ,,Het is een heel vlotte vrouw, echt iemand van deze tijd.’’ Dat zegt Janny van Logchem nadat burgemeester Langenacker bij haar op verjaardagsvisite is geweest. Met haar 104 jaar is mevrouw Van Logchem de oudste inwoner van Zeist. Zij vindt het een goede zaak dat gehuwde vrouwen carrière maken. ,,De burgemeester heeft drie volwassen dochters en een man. Toen ik in 1946 ging trouwen, mocht ik niet meer buiten de deur blijven werken en moest ik mijn baan als verpleegkundige eraan geven. Ik heb wel dertig jaar meegewerkt in de zaak van mijn man, maar dat is toch anders.’’

De deur in haar gezellige kamer in Amandelhof hangt vol felicitatiekaarten. ,,Ik zie dat als een teken dat ik in hun levens ben. Het is geen kracht of kunst maar des Heren gunst. Als baby heb ik een longontsteking gehad en als kind leed ik aan astmatische bronchitis waardoor ik vaak niet naar school kon. Na de lagere school werd fietsen me afgeraden; ik was te zwak, bleef thuis en kreeg naailes. 

In de puberteit voelde ik dat als een gemis. Ik had een goed verstand en heb verder geleerd op een speciaal lyceum. Daarna ben ik de verpleging ingegaan in het ziekenhuis in Amersfoort, ik wilde er voor mensen zijn en helpen. Alles wat je leert is nooit weg,’’ vertelt ze, terugkijkend. 

In de oorlog vond haar vader het daar te gevaarlijk en haalde haar naar huis in De Bilt. ,,Ik werd door het Groene Kruis benaderd om te werken in het noodziekenhuis in De Bilt.’’ Ze studeerde enige tijd theologie, ontmoette haar toekomstige echtgenoot en trouwde.

Met haar man runde ze Van Logchem’s Leesbibliotheek & Boekhandel. ,,Toen we de zaak openden, werden er amper boeken gedrukt, vandaar dat we als bibliotheek zijn begonnen.’’ 

Haar echtgenoot had een wankele gezondheid, reden voor het echtpaar om de zaak na 31 jaar te sluiten. Ze trokken er samen op uit, deden vrijwilligerswerk en genoten van de twee kleinzoons en van elkaars gezelschap. In 1990 overleed haar echtgenoot. 

VROEGER HIELP JE ELKAAR

Mevrouw woonde jarenlang in De Grote Koppel totdat haar zicht zo slecht werd, dat ze meer hulp nodig had. Sindsdien woont ze in Amandelhof waar ze shawls haakt en met hulpmiddelen boeken en kranten leest. De huidige tijd noemt ze lastig. ,,Voor de jeugd is het vreselijk moeilijk. Als ze niet doen zoals ze ‘t allemaal doen, staan ze erbuiten. En vroeger hielp je elkaar. Nu moet alles geld kosten.’’