‘Alsjeblieft, mijn sprankjes hoop’ deelt onthullend verhaal over ziekte en herstel

AUSTERLITZ Irene van de Kraak uit Austerlitz is in haar leven geconfronteerd met diverse ernstige ziekten. Vooral het herseninfarct in 2023 heeft haar leven enorm op de kop gezet. Ze moest daarna van alles opnieuw leren. Eerst kreeg ze daar hulp bij. Maar na verloop van tijd stonden zij en haar man er alleen voor. Over die ervaring en over haar vermogen om de ellende te overwinnen schreef ze een boek. Ze wil er andere mensen mee helpen.

Van de Kraak begon al met schrijven in 2010, toen er bij haar fybromyalgie werd geconstateerd, een spierziekte. Ze kwam onder behandeling bij René Zegers in Zeist. En ze kreeg hulp van een psycholoog. Die adviseerde haar om alles wat ze meemaakte op te schrijven. Bij Zegers leerde ze dat ze zichzelf een doel moest stellen. Haar doel was dat ze zelfstandig vanuit Austerlitz naar Corpus Liberum kon fietsen, de praktijk van Zegers in Zeist. Het duurde zeven jaar voordat ze dat doel bereikt had. Voorheen fietste ze veel, ze maakte mooie fietstochten samen met haar man. 

Twee jaar geleden kreeg ze een herseninfarct. Twee eigenlijk. De eerste was licht en ze merkte er niets van. De tweede was heftig. Ze moest meteen naar het ziekenhuis en daar acht dagen blijven. En daarna begon de revalidatie. 

Ze wilde graag zo snel mogelijk naar huis. Gelukkig kon ze terecht bij de praktijk van Menno Kroon, die is gespecialiseerd in niet aangeboren hersenletsel. ,,Hij heeft me weer naar buiten en aan ‘t lopen gekregen’’, vertelt  Van de Kraak.

’IK KON NIKS MEER’

Ze moest opnieuw leren praten, opnieuw leren hoe je dingen kunt plannen en organiseren. Want ook dat talent was ze kwijt. Soms liep ze naar de keuken en daar aangekomen had ze geen idee meer wat ze daar wilde doen. ,,Ik kon niks meer. Soms kon ik erom lachen, andere keren moest ik huilen, het liep allemaal door elkaar.’’

DISCIPLINE Ondertussen deed ze thuis heel gedisciplineerd haar dagelijks training. Daar kreeg ze ook hulp bij. Nadat de hulp ophield en ze het zelf moest doen begonnen haar problemen pas echt. Ze moest leren om met de gevolgen van allerlei ,,restschade’’ thuis verder te leven. Dat was heel moeilijk. Soms werd ze boos. Soms dacht ze: ,,Ik geef het op, ik kan niet meer.’’ Maar dat duurde steeds maar kort. De volgende dag wist ze: ,,Het gaat gewoon niet allemaal vanzelf.’’

Op dat moment bedacht ze opnieuw: ,,Ik ga het opschrijven.’’ Toen herinnerde ze zich dat ze ook allemaal notities had gemaakt toen ze in 2010 die fybromyalgie kreeg. Verder begon ze zich te realiseren dat er ook andere mensen in een vergelijkbare situatie zitten als die van haar. En die dus wellicht tegen dezelfde problemen aanlopen. Zo groeide bij haar het idee dat ze moest gaan schrijven over de praktische, dagelijkse dingen waar ze tegenaan liep. En ze wilde ook laten voelen dat er toch mee te leven valt: ,,Niet alles is drama, ik maak ook humoristische dingen mee.’’  

DOE WAT JE ZELF KUNT

Haar evenwichtsorgaan is beschadigd. Dat blijft zo. Haar therapeut waarschuwde haar: ,,Maak je geen illusies. Kijk niet naar wat anderen kunnen. Doe wat je zelf kunt.’’ Ze loopt met een rollator. Daar is ze nu aan gewend. De fietsen zijn verkocht. Ze heeft nog steeds dagen dat ze in een dip zit. Haar goede conditie is ook weg. ,,Daar werk ik nu aan.’’, zegt ze.  

Het boek is vorige maand verschenen. Het is te bestellen bij boekhandels en ligt bij Supermarkt Van Dijk in Austerlitz in het schap. 

Titel: Alsjeblieft, mijn sprankjes hoop - Een onthullend verhaal over mijn leven met ziekte en herstel
Auteur: Irene van de Kraak
ISBN: 9789465288239