Echtpaar Van Ee 65 jaar samen; hij viel voor haar tijdens dansles en liet niet meer los

ZEIST Theo van Ee en Pety Hatt ontmoetten elkaar eind jaren vijftig tijdens de danslessen bij Rettichini. ,,We hebben een paar keer met elkaar gedanst’’, vertelt mevrouw, ,,en op een keer bracht hij me thuis. Ik woonde toen in het Martinhuis aan de Lageweg. ‘Jongen’, zei ik tegen hem, ‘volgende week ga ik voor een half jaar naar Parijs als au pair’. Na dat half jaar kwamen we elkaar weer tegen bij de kerk aan het Zusterplein. Hij heeft me nooit meer losgelaten.’’ Voor meneer was het al tijdens die danslessen duidelijk dat zij het was voor hem, mevrouw had wat meer tijd nodig. ,,Maar de liefde groeide’’, zegt ze, ,,en in 65 jaar is er tussen ons nooit een onvertogen woord gevallen.’’

Ze herinnert zich de preek van de dominee nog goed, in die kerkdienst waarin ze elkaar weer tegenkwamen. ,,Hij preekte over mannen die hier schijnbaar een keurig leven leidden, maar in Parijs de bloemetjes buiten zetten. Ik keek hem aan en zei: daar heb ik in Parijs niks mee te maken gehad!’’

EERST EEN HUIS

,,Vroeger ging je pas trouwen als je een huis kon krijgen’’, vertelt meneer, ,,Wij konden op een bepaald moment een woning krijgen in de ZAM-flat. Mijn moeder was toen al weduwe, zij wilde daar wel wonen en wij betrokken toen ons ouderlijk huis aan de Burgemeester Patijnlaan. Daar keek je toen nog uit op het bos.’’

ALLEEN MAAR VRIENDEN

Later verhuisde het gezin, waar inmiddels twee meisjes geboren waren, naar de Utrechtseweg, waar Theo van Ee een makelaarskantoor opende. ,,Voor die tijd werkte ik als kaasimporteur in Duitsland. Ik heb de makelaardij altijd een mooi vak gevonden. Ik heb het altijd fijn gevonden om te bemiddelen voor mensen. De makelaar die later mijn zaak heeft overgenomen zei: Theo, jij hebt helemaal geen klanten. Je hebt alleen maar vrienden!’’ 

Zijn vrouw werkte mee: zij deed de administratie en de boekhouding. ,,Voor ons huwelijk werkte ik op Zuilen bij Werkspoor, daar deed ik administratief werk. Ik had een uitstekende baan. Maar je had in die tijd niets te kiezen: toen ik op mijn 21e ging trouwen moest ik ermee stoppen. We hebben altijd goed samen kunnen werken. De eerste jaren moesten we er keihard voor werken. Op vakantie gaan zat er niet in.’’

ZESDUIZEND KILOMETER PER JAAR

Dat hebben Theo en Pety van Ee later ruimschoots goedgemaakt, want de caravan werd hun grote hobby. ,,We zijn er 50 jaar mee op vakantie geweest’’, vertelt meneer. Ze zochten altijd de mooiste plekjes op. ,,Als ik op een camping een mooi plekje zag, op een heuveltje tussen een paar bomen, met mooi uitzicht, dan moesten we dáár staan.’’ En reken maar dat dat lukte, want ,,Theo was een stoere’’, zegt mevrouw. ,,En wij waren een van de eersten die een mover onder onze caravan hadden’’, relativeert meneer. Frankrijk was hun favoriete bestemming, maar ze reisden net zo makkelijk met de caravan naar Sicilië. ,,We reden wel 6000 kilometer per jaar’’, herinnert meneer zich. Na hun pensionering reisde het echtpaar nog veel verder. ,,Die eerste jaren zonder vakantie hebben we later echt wel ingehaald.’’

KLEINKINDEREN

Meneer en mevrouw hebben drie kleinkinderen, en daar gingen ze veel mee op pad. ,,Ze hebben ze de liefde voor musea bijgebracht’’, zegt jongste dochter Irene, en mevrouw herinnert zich: ,,Op een keer zei er een verbaasd tegen me ‘oma, er zijn kinderen die nog nooit in een museum zijn geweest’.’’ In hun vrije tijd mocht mevrouw graag borduren, en ze was gek op het speuren naar glas en Maastrichts aardewerk. Meneer ging regelmatig naar de sauna. Dat verzachtte de hinder die hij van zijn spierreuma heeft. Ze wonen nog altijd in het huis aan de rand van het Zeisterbos, waar ze 52 jaar geleden introkken. ,,We zijn enorm blij met alle hulp die we krijgen’’, zegt mevrouw, ,,het is fijn dat we lekker thuis kunnen blijven wonen.’’