Koen Melis zoekt die andere jongens van Sint Jan

ZEIST / BREDA Koen Melis (65) woonde van 1971 tot en met 1975 in Zeist, op het jongensinternaat Huize Sint Jan. Hij had er een geweldige tijd en zou zo heel graag in contact willen komen met andere jongens die er toen woonden. ,,Piet, Louis, Ton, André, Alex... Ik wil herinneringen met ze uitwisselen. Misschien hebben zij wel foto’s van toen of krantenknipsels. Ik heb niets uit die tijd.’’

Koen kijkt terug op een allesbehalve leuke jeugd. Een jeugd die verre van ideaal was. Door allerlei factoren kreeg hij het stempel ‘moeilijk handelbaar’ en werd uit huis geplaatst.
,,Wat een bevrijding was dat, ik heb in huize Sint Jan echt een fantastische tijd gehad. Ik kon mezelf zijn, kind zijn, het was geweldig.’’

OPEN JONGENSINTERNAAT De zestiger herinnert zich dat er in die tijd vier leeftijdsgroepen waren in het open jongensinternaat aan de Utrechtseweg, ingedeeld aan de hand van de leeftijd. Iedere groep telde tussen de twaalf en vijftien mensen, had een hoofdleider en een aantal groepsleiders. ,,We sliepen in een chambrette, een grote zaal met tussenschotten van twee meter hoog die het plafond niet raakten. Elke jongen had een bed, een bureau en een stoel. De jongens kwamen uit het hele land; ik zou zo heel graag herinneringen ophalen.’’

MA RETRAITE Twee jaar na zijn vertrek brandde Huize Sint Jan -inmiddels bekend als Ma Retraite- af. Na de restauratie is een groot deel van het bijbehorende landgoed bebouwd. ,,Toen ik er woonde stond het huis op een heel groot terrein met een mooie vijver ervoor. We mochten buiten spelen en vriendjes van school meenemen om te komen spelen. Het was geen gesloten instelling, maar er waren uiteraard wel regels.’’

LUNCHPAKKETJES Koen weet nog goed dat de nachtdienst de lunchpakketjes van de jongens klaarmaakte aan de hand van lijstjes die de jongens invulden bij het avondeten. ,,We aten samen en na het eten was er huiswerkklas en zaten we achter onze bureautjes. Als je geen huiswerk had, ging je maar wat lezen. Daarna, om 20.00 uur, gingen we naar beneden en keken we tv of deden we een spelletje. Afhankelijk van de groep waar je zat moest je om 21.30 of 22.00 uur naar bed.

SNOEP KOPEN IN ZEIST In het weekend deden we leuke dingen. We gingen Zeist in om snoep te kopen van ons zakgeld, regelmatig bezochten we het zwembad en we zijn ook een paar keer naar de Leusderhei geweest, kijken naar het parachutespringen.’’

DE BREUL In Zeist bezocht de Bredanaar eerst een jaar De Breul en daarna doorliep hij de LEAO aan de Rozenstraat. Na de 4,5 jaar op het internaat moest hij terug naar het ouderlijk huis. Hij ging werken, volgde avondstudies, vond een baan bij V&D en later als docent in het middelbaar beroepsonderwijs. Hij trouwde en nam zelf pleegkinderen in huis. ,,Als er een ding is wat ik in Sint Jan heb geleerd is het wel: vervelende kinderen worden niet geboren, maar gemaakt.’’

FOTO’S EN ARTIKELEN Koen is sinds kort met pensioen en zoekt nu krantenartikelen, foto’s, namen van medebewoners en medewerkers. ,,Huize Sint Jan en de pleegzorg vormen de rode draad in mijn leven. Ik heb daar warmte ervaren, het waren de gelukkigste jaren uit mijn jeugd. Ik vind het jammer dat ik geen enkele foto van die heb en met niemand uit die periode contact heb.’’

Mail naar: koenmelis@ziggo.nl