Een kamer met aandacht, een leven met verbinding

ZEIST / DRIEBERGEN In een rustige straat in Driebergen woont Rijnie van der Kaaden, een vrouw van negentig. Na een leven in het onderwijs, samenwonend met een vriendin, en omringd door familie, werd het stil. Haar vriendin en oudste zus overleden, vrienden vielen weg, en hoewel haar jongere zus dichtbij woont, voelde het huis leeg. “Je mist iemand om even iets tegen te zeggen,” zegt Rijnie. “Een stem in huis, een lach, gewoon het gevoel dat er iemand in de buurt is.”

Toen ze hoorde over Kamers met Aandacht, een initiatief dat jongeren koppelt aan mensen die een kamer én betrokkenheid willen bieden, twijfelde ze geen moment. “Ik had eerder vluchtelingen in huis gehad. Dit voelde als een nieuwe vorm van mijn hart en huis openstellen.” Wat meespeelde voor Rijnie in deze keuze is dat Kamers met Aandacht je totaal ontzorgt in de regelzaken. Zij regelen dat er een huurcontract komt en dat er via de gemeente begeleiding is voor degene die de kamer huurt. En je krijgt een aanspreekpunt toegewezen vanuit Kamers met Aandacht die voor jou als verhuurder zeven dagen per week bereikbaar is wanneer dat maar nodig is. Een fijn idee. 

Gelukkig heeft deze constructie met extra inkomsten uit huur vanuit Kamers met Aandacht geen gevolgen voor je inkomen. Dit omdat er goede samenwerking is tussen gemeenten, regionale hypotheekverstrekkers en woningcorporaties.

EEN ONVERWACHTE KLIK

Via het sociaal team van de gemeente kwam Rosaline in beeld. Een jonge vrouw die in Amersfoort haar studie volgt. “Ik programmeer websites en applicaties en zit in mijn derde jaar software development,” vertelt ze. 

De kennismaking met Rijnie ging razendsnel. De coördinator van Kamers met Aandacht is gespecialiseerd in het maken van de juiste match en koppelde Rijnie en Rosaline aan elkaar. “Ik kwam hier op bezoek, kreeg 24 uur om te beslissen, maar eigenlijk wist ik het meteen,” zegt Rosaline. “Rijnie vertelde over zichzelf, we keken naar de kamer, en ze zei: ‘Ik hoef niet na te denken, ik vind het goed.’ Toen zei ik ook ja. Achteraf weet ik niet waarom ik zo snel besloot, maar het voelde heel goed. Toen we na een half jaar de evaluatie hadden vanuit Kamers met Aandacht, voelde het nog steeds heel goed voor ons beiden”.

SAMENLEVEN IN KLEINE GEBAREN

Wat begon als een praktische woonoplossing, groeide uit tot een gezellige en gelijkwaardige band. “We zijn geen familie, maar we delen wel een stukje leven,” zegt Rijnie. “Soms zien we elkaar een hele dag niet, maar het gevoel als Rosaline thuis is, is fijn.” Rosaline beaamt dat. “Ik vind het heerlijk om beneden te kletsen, en gewoon te weten dat er iemand in de buurt is. Mensen denken bij een huisgenoot aan iemand van 18, maar Rijnie is mijn huisgenoot. En dat werkt fantastisch.” Ze lachen samen om de reacties van buitenstaanders. “Dan vragen ze: wat studeert ze?”

EEN HUIS MET GESCHIEDENIS

Rijnie groeide op in een groot gezin in Bergschenhoek, vlak bij Rotterdam. Ze werkte hard, verdiende haar eigen geld en bleef dromen van het onderwijs. Via een avondschool in Utrecht haalde ze uiteindelijk haar onderwijsdiploma. “Ik ben niet jong begonnen, maar ik heb het gehaald.”

Later woonde ze ruim vijftig jaar samen met een vriendin. “We deden alles samen: vakanties, naar de kerk, het huishouden. Toen haar vriendin ging dementeren en uiteindelijk overleed, bleef Rijnie achter in een stil huis. “Dat was moeilijk. Maar ik ben dankbaar voor de tijd die we samen hebben gehad.”

VERLIES, HERINNERING EN VERTROUWEN

Op haar leeftijd heeft Rijnie veel mensen verloren. Vrienden, kennissen, en haar oudste zus, met wie ze een diepe band had. “Er zijn altijd dingen waarvan je denkt: dat moet ik even aan haar vragen. En dan besef je: dat kan niet meer.” Het gemis is tastbaar, soms stil, soms schrijnend. Toch vindt ze rust in haar geloof. “Het is niet dat moeilijke dingen opgelost worden,” zegt ze. “Maar ik kan ze bij God neerleggen. Dan zeg ik vaak: ik kan gerust in vrede slapen.” Haar geloof is een bron van kracht.

EEN VEILIGE THUISHAVEN

Voor Rosaline is het wonen bij Rijnie veel meer geworden dan een praktische oplossing. “Je weet nooit of je de juiste keuze maakt,” zegt ze. “Maar als je het niet probeert, kom je er ook niet achter.” Inmiddels woont ze er alweer twee jaar. Ze hoopt dat meer jongeren die kans krijgen. “Ik gun iedereen een veilige thuishaven. Een plek waar je mag zijn wie je bent, waar je kunt groeien. En het maakt niet uit waar die plek is. Ik kende Driebergen helemaal niet. Maar het bleek precies te zijn wat ik nodig had.”

Ken jij ook mensen met een kamer over en een hart voor jongeren? Doe mee met dit prachtige initiatief en kijk op www.kamersmetaandacht.nl of mail naar info@kamersmetaandacht.nl..

Dit artikel wordt aangeboden door de gemeente Zeist