Jamiro Beijaard terug bij Saestum

ZEIST Jamiro Beijaard deed een half jaar wat anders dan voetbal. Zo liep de Zeistenaar de Marathon van Rotterdam om geld in te zamelen voor KWF kankerfonds. Nu is hij terug bij Saestum.

Het was best even wennen, geeft Jamiro Beijaard (23) toe, die voetballoze periode van een half jaar waarin hij niet meer drie keer per week de verplichting had om naar Saestum te gaan. Zijn broer Moreno en vrienden bleven wel actief in het eerste en niet zelden stond Jamiro lang de lijn om ze aan te moedigen. Het begon vanzelf te kriebelen. ,,Mijn broertje en de andere jongens zeiden dat ik weer moest komen voetballen. Ik vind het ook weer gezellig om met vrienden op het veld te staan.”

MARATHON

Afgelopen december was dat plezier even weg. Beijaard kreeg te maken met een volle agenda op zijn werk. Zijn vriendin woonde nog in Heerhugowaard. ,,Da’s toch bijna aan de andere kant van het land.” 

Daarnaast had de Zeistenaar een ander doel voor ogen. Hij wilde de Marathon van Rotterdam lopen om geld in te zamelen voor het KWF kankerfonds. ,,Mijn tante en opa zijn daaraan overleden en andere familieleden kwamen ermee in aanraking. Mijn plezier in voetbal zat op dat moment in een dipje. Voor zo’n marathon moet je drie, vier keer per week trainen, dus ik besloot me daar vol op te focussen.”

Met succes, want behalve veel sponsors en veel positieve feedback liep Beijaard marathon in de havenstad uit. ,,Echt iets unieks om mee te maken. Het is één van de grootste sportevenementen. Als je ziet hoeveel publiek er staat en de saamhorigheid voelt van de andere 45.000 deelnemers, dan heb je maar één doel: de marathon uitlopen. Ik heb bijna 4000 euro opgehaald voor het KWF. Alles bij elkaar was het een unieke ervaring.”

SFEER 

Nu is Beijaard terug op het veld. De gezelligheid en de veranderingen die het elftal doormaakte, zijn voor de middenvelder aanleiding om aan te sluiten. ,,De onderlinge sfeer is goed. Het is belangrijk om een goed teamgevoel te creëren en om er als elftal weer voor te gaan. Voetballend zat het afgelopen seizoen vaak tegen, maar die degradatie is een feit. Dan heb je één doel: er alles aan doen om zo snel mogelijk bovenin de vierde klasse mee te doen en kijken waar het mogelijk is om die derde klasse in te komen.”

Volgens Beijaard staan alle neuzen dezelfde kant op. ,,Voetballend mag het best eens minder gaan, maar de inzet moet altijd honderd procent zijn. Inzet, saamhorigheid en teamgevoel zijn de drie woorden die bovenaan staan. Na een degradatie moet je ook de schwung erin krijgen.”

Voor hemzelf is het makkelijk om in het team terug te keren omdat het zijn vrienden zijn. Vanuit huis voelde hij van zijn vader, oud-spits Patrick Beijaard, nooit de druk om zijn kicksen aan te trekken. ,,Maar mijn vader en moeder zijn enthousiast met alles wat ik doe. Zij stonden ook in Rotterdam langs het parcours om mij te supporteren.”
De blik moet vooruit, de degradatie is een afgesloten hoofdstuk. Beijaard kijkt met een goed gevoel terug op het voorbije half jaar waarin hij tot andere keuzes kwam en met zijn vriendin recent een huis kocht in Zeist. ,,Ik heb er weer plezier in om met die gasten drie keer per week op het veld te staan.”