Paul Klerks brengt bij Cito ervaring over en zoekt balans tussen lol en winnen

ZEIST Met Paul Klerks (64) strikte volleybalclub Cito uit Zeist een ervaren coach voor het eerste vrouwenteam. ,,Ik heb mijn draai gevonden, al trainen we maar één keer in de week.”

Paul Klerks is een trainer met een berg aan ervaring. Sinds 1980 staat hij op het volleybalveld. In het begin vooral bij volleybalclub Bourgondië uit zijn woonplaats Wijk bij Duurstede waar hij ‘alles trainde wat er speelde’. Zijn weg vervolgde hij onder andere langs Amersfoort, Culemborg, Veenendaal en Woudenberg. Inmiddels passen zijn ervaringen niet meer op één A4’tje. ,,Ervaring is iets anders dan routine. Bij routine doe je iets automatisch, van een hoop ervaring maak je gebruik”, aldus de volleytrainer.

DANKBAAR

Van die ervaring maken ze dit seizoen dankbaar gebruik bij Cito. Ondanks de wens om te minderen, kriebelde het toch weer om een ploeg onder zijn hoede te nemen. Klerks kwam in contact met Cito, de club die sporthal De Koppeling als thuisbasis heeft. ,,Ik ben een type trainer dat een bepaald spelletje aanhangt. De intentie is om veel door het midden te spelen. Als dat kan en de groep is leuk, dan ga ik aan de slag.”

ZELFSTURENDE GROEP

In het begin leidde dat soms tot wat Babylonische spraakverwarringen. De coach trof een zelfsturende groep aan die bijna alles zelf regelt. ,,Als dat om de kleur van de druiven gaat, is dat prima, maar de technische zaken liggen op mijn terrein. Dat was even aftasten. Het is een on going proces. Ik heb mijn draai gevonden, ook al trainen we maar één keer in de week.”
Een feit waar ook de coach mee moet zien om te gaan. ,,Want het betekent dat je altijd tijd tekort komt. Je moet alles in één training stoppen, of juist niet. Je moet geduld hebben. Het is november en vorige week heb ik voor het eerst iets gezegd over blokkering.

Twee keer trainen willen ze niet en daaraan heb ik me geconformeerd. Ik snap het wel, want de speelsters zitten bijna allemaal in een levensfase dat ze een gezin hebben gekregen. Ze werken, sommige studeren en daarnaast volleyballen ze voor hun plezier. Ze moeten veel ballen in de lucht houden. Op dinsdagavond willen ze hun hoofd leeg maken en plezier hebben.”

BALANS 

Dat betekent niet dat er geen ambities zijn. Klerks omschrijft het zelf als een balans tussen lol, plezier en willen winnen, maar niet ten koste van alles. ,,Ik zie het zelf als een wip die de ene kant opslaat en dan weer de andere kant. Ik zit in het midden om de balans te bewaken. De uitslag is niet het doel op zich, wel de weg er naartoe. Ik bouw liever, dan zijn de punten mooi meegenomen, maar met dit team zit ik nog niet op een kwart van waar ik wil zijn.”

REALISTISCH

Als de coach in april, richting het einde van het seizoen, op driekwart zit wat hij voor ogen heeft, is hij tevreden. Hij is geen man voor de korte termijn. Zelden diende hij een club voor één seizoen, maar de volleybaltrainer is ook realistisch. ,,Na elk jaar moeten beide partijen kunnen zeggen: het is goed zo.”