Dohmen Draaft Door: Krankzinnig

Het is maandagochtend als ik dit stukje tik. Het is een prachtige ochtend. Een zonnetje in blauwe lucht, goudgeel herfstblad waar je maar kijkt, op elke hondendrol groeit een mooie paddenstoel. Het tegenwoordig nooit meer afwezige geruis van de snelweg op de achtergrond vertelt dat de economie op volle toeren draait. Wat gaat het lekker!

We hebben een geweldig sportweekend achter de rug, waarin zowel Ajax als Max Verstappen zijn herrezen. Ze danken hun succes aan respectievelijk een goede coach en bakken met regen. Die Ajax-coach kon aanvankelijk geen goed doen, maar het tij is gekeerd. Hij is bij nader inzien geweldig. En de auto van Max stuurt zo lekker als het hoost. Dat laatste is behoorlijk cynisch, als je bedenkt welk onheil regen in Spanje heeft veroorzaakt. Daar klotsten de auto’s juist stuurloos voorbij, en dat was nog het minst erge. Maar hier gaat alles lekker!

VERKIEZINGEN

Ik ben benieuwd hoe we er volgende week bij zitten. Morgen zijn de Amerikaanse verkiezingen en die zijn nog maffer dan die bij ons. Veel maffer kun je wel zeggen. Het schijnt dat je als buitenstaander de Amerikaanse politiek niet kunt snappen. Dat is tenminste wat de Amerika-duiders op tv ons vertellen. Je snapt niet helemaal hoe zij dan hun werk doen, maar goed, snappen, begrijpen, logica, het is allemaal niet meer zo van deze tijd. Ik ken hele aardige, bereisde, weldenkende Amerikanen, die het de normaalste zaak van de wereld vinden om op Trump te stemmen. Stemmen op iemand die bizarre uitspraken doet, nu al roept dat hij de uitslag wantrouwt als die niet in zijn voordeel uitpakt en ook nog eens - steeds minder verholen - tot geweld oproept. Het is een politieke variant op Halloween, griezelig.

Het gaat ons ook aan. Trump is dikke mik met Orbán, de Hongaarse premier, die weer dikke mik met Wilders is. Gezellig, conservatief ouwe-jongens-krentenbrood, waarbij Trump voor zichzelf gaat, Orbán voor een vrijage met Rusland en Wilders, ja wat die spookt die eigenlijk uit momenteel? Het is stil, doen ze in Den Haag aan herfstreces?

Gelukkig hebben wij Maarten van Rossem. Zijn moeder zette hem ooit in Zeist op de wereld en nu geeft hij zaterdag in Figi een theatervoorstelling. Op zijn Van Rossems, zonder voorbereiding, bespreekt hij de actualiteit. Ik neem aan dat de Amerikaanse verkiezingen niet ver weg zullen zijn, want eigenlijk had Van Rossem in Washington willen zijn. Hij doet Figi niet zozeer aan vanwege zijn geboorteband met Zeist, maar vanwege een kapot been. Niettemin zijn we vereerd. Nu maar hopen dat het oud-jurylid van De Slimste Mens, die Nederland laatst nog een krankzinnigeninrichting noemde, iets kan betekenen op het gebied van snappen, begrijpen, logica. Want mij zit het niet lekker.

Carol Dohmen