Dohmen Draaft Door: Klein leed

Met al die grote rampen op het wereldtoneel – oorlog, overstroming, onverdraagzaamheid – zou je het klein leed bijna vergeten. Klein, lokaal leed, dat de dagelijkse basisbehoeften van mensen teistert. In ons geval ongehinderde verkeersdeelname. 

Het prettige van klein lokaal leed is dat je het gevoel hebt dat je de oplossing weet, of anders toch tenminste de oorzaak. We hebben het over de laatste loodjes van het zoveelste herinrichtingsplan van de Slotlaan: laad- en losplaatsen die pas na 19.00 uur gebruikt mogen worden om te parkeren én het weren van brommers op de Slotlaan. Wat dat laatste betreft: het is mij als fietser al niet duidelijk wat er verkeerstechnisch in Zeist-city van me verwacht wordt, hoe het voor brommers is bedacht is een compleet raadsel. De ene kant op wel, de andere niet? Niet brommen náár het Slot? Maar wel van het Slot áf? En wie wil er eigenlijk op de brommer naar Slot Zeist?

Gelukkig heb ik geen brommer. Sterker nog, ik zie zelden brommers. Wel fatbikes die me de stuipen op het lijf jagen. Ben ik dan een ouwe zeur? Twee jongens van een jaar of 18 op de parkeerplaats bij een supermarkt stelden me gerust. Terwijl ik mijn fiets van het slot stond te peuteren, beluisterde ik hun conversatie. ‘Nee toch’, gruwde de ene, ‘fatbikebaby’s! Heb je die hier ook al?’

Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen. Wat is een fatbike-baby? Antwoord: basisbaby’s op zo’n vette fiets. Basisbaby’s zijn kinderen die op de basisschool zitten. In Amsterdam, waar die jongens studeerden, vormen ze een ware plaag. Vroeger werden basisbaby’s in een bakfiets vervoerd. Maar die krengen (de bakfiets, voor alle duidelijkheid) zijn zo gevaarlijk, dat fabrikanten ze moeten terugroepen. Om hun felbevochten gevoel van vrijheid te behouden, krijgen basisbaby’s van pa en moe een fatbike. Die zijn niet gevaarlijk.

OPLOSSINGEN

Terug naar de Slotlaan. Je vraagt je af waarom er zulke lange laad- en lostijden zijn. Zo goed gaat het economisch toch niet? Hoe vaak moet je als winkelier je voorraad aanvullen? Als de mensen die al die spullen willen kopen niet kunnen parkeren, komen ze niet en blijf je toch met je spullen zitten? Waarom spreken we niet één vaste laad- en losdag af? Of dat alles eerst gewoon op moet?

Het is chaos. Volgens veel Zeistenaren is het allemaal de schuld van de gemeenteambtenaren, die hebben het gedaan. Die hebben het natuurlijk ook gedaan, maar dat is nou eenmaal hun werk. Daar worden ze voor betaald.

Ik zie nog een simpele oplossing. Kofferbakverkoop. De Slotlaan wordt één grote markt. Dan hoef je zowat niks meer te lossen of te laden en parkeren is niet meer aan de orde. Als je bedenkt hoe vaak onze spullen versleept worden, daar kunnen best wat stappen tussenuit. Voelt u ook een nieuw plan aankomen? Dat betekent klein leed, dat ander klein leed vervangt. Het is bijna geruststellend.

Carol Dohmen