Dohmen Draaft Door: Naderend ravijn

Tussen al het naderende onheil is het u misschien ontgaan, maar er komt een ravijnjaar aan. Een ravijnjaar? Jazeker. Het betreft niet de potentiële inslag van een meteoriet, al zou me dat bij alles wat er mis lijkt te gaan niet eens meer verbazen. Bedoeld wordt een financieel gemeentelijk gat. Wat nu weer?

Het Rijk heeft steeds meer taken bij de gemeentes neergelegd. In Den Haag hebben ze de handen vol aan zichzelf, dus je kunt niet verwachten dat die zich om de gewone burger bekommeren. Dat moeten de gemeentes maar doen, die dat in potentie ook veel beter kunnen.

Helaas krijgen de gemeentes wel steeds meer werk, maar minder geld. ‘Waar ken ik dat van’, hoor ik u denken. Vanaf 2026 bezuinigt het Rijk op de gemeentefondsen, geld dat een belangrijk deel van de gemeentelijke uitgaven moet dekken, zoals jeugdzorg, woningbouw, sociale voorzieningen en de veiligheidsdiensten. En dat werkt de komende jaren steeds verder door.

Wij kunnen het als eerzame inwoners óók niet allemaal zelf gaan betalen, het verhaal van de kale kip. Dus nu is er – opnieuw – paniek op de prairie. 

Geheel in lijn met de huidige droogte hebben de wethouders van de Regio Utrecht, waartoe Zeist behoort, in maart een brandbrief aan de Tweede kamer gestuurd. Een beetje stoken als het gortdroog is, kan grote gevolgen hebben, dus wie weet werkt het. Al kiezen de wethouders voor een minder actuele metafoor: ‘Onze boodschap is duidelijk en simpel: het water staat de Utrechtse gemeenten aan de lippen. Graag roepen wij de Tweede Kamer op om in te grijpen!’

OP AVONTUUR

 Wie een beetje gevoel wil krijgen hoe het voelt om langs een ravijn te rijden, kan dichtbij huis terecht. Langs de Traayweg, met name het eerste stuk vanaf de Woudenbergse weg richting Driebergen, gapen diepe afgronden pal naast het asfalt. Niet gewoon een zachte berm, maar een tamelijk realistische weergave van de Grand Canyon slingert gezellig een eindje met u op. Als je een klein autootje hebt, loop je kans er helemaal in te verdwijnen, zo diep zijn de sleuven.

Op de Veluwe zie je dat vaker, dat ligt aan de wilde zwijnen die daar voorkomen. Ons Utrechtse ‘Lone Swine’ kunnen we daar de schuld niet van geven. Bovendien gaat het verhaal dat het beestje is gevangen op een manege, waarna het stil is geworden.

Misschien moeten we ons er niet zo druk over maken en een rondje buiten de deur als avontuur gaan zien. Het biedt allerlei kansen! Een safari over de Utrechtse Heuvelrug doet niet meer onder voor een wildpark in Afrika. Tropische ziekten (wie denkt nog aan Lyme?), wilde dieren, brandgevaar, levensgevaarlijke wegen (leuk bordje erbij, U nadert een ravijn) en af en toe zo’n geinig dorpje om te bezoeken. Nu nog de bijbehorende mind set en we wanen ons elke dag op vakantie!

Carol Dohmen