Bericht van de burgemeester: Indrukwekkende reis

Terugkijken op meer dan vijf weken is eigenlijk bijna niet te doen. Wat een prachtige zomer heb ik gehad. Deze vakantie reisde ik, samen met mijn man, met onze rugzak door Indonesië. Een groot land vol overweldigende natuur: watervallen, vulkanen, bergen, oceanen, een rijke onderwaterwereld en weelderig oerwoud. Overal werden we hartelijk ontvangen door de ontzettend vriendelijke en gastvrije mensen. De Indonesiërs zijn oprecht geïnteresseerd en trots op hun land.

SPOREN VAN HET VERLEDEN

Tijdens onze reis passeerden we ook tastbare overblijfselen van het Nederlandse koloniale verleden. Het spoorwegnet, dat grotendeels door Nederland is aangelegd, was oorspronkelijk bedoeld om lokale producten zo snel mogelijk naar de havens te vervoeren. Oude fabrieken en havens herinneren aan een lange, vaak pijnlijke gezamenlijke geschiedenis.

Die geschiedenis kwam deze week ook dichtbij toen ik een 100-jarige mevrouw uit onze gemeente bezocht. Zij vertelde me hoe zij haar man leerde kennen na de Tweede Wereldoorlog. Veel jonge Nederlandse mannen werden toen uitgezonden naar Nederlands-Indië voor de zogenoemde ‘politionele acties’. Zij kende hem nog niet persoonlijk, maar correspondeerde – net als veel andere meisjes – met hem. Toen hij na een paar jaar terugkwam, ontmoetten ze elkaar echt, en sloeg de vonk over.

MOOIE EN MOEILIJKE MOMENTEN

Deze zomer waren er ook feestelijke gebeurtenissen. Zo vierde ik met een bruidspaar hun 65-jarig huwelijk en mocht ik samen met actrice Anne Wil Blankers de tentoonstelling 100 jaar Figi openen, die de komende tijd te bezichtigen is in de publiekshal van het gemeentehuis. Een mooie terugblik op een rijke geschiedenis.

Tegelijkertijd gebeurden er helaas ook verdrietige en verontrustende dingen. Zo werd opnieuw een kind aangevallen door een wolf. U heeft kunnen zien dat dit grote impact heeft, ook op het beleid en de adviezen voor bezoekers van onze bossen.

SAMEN WERKEN AAN VEILIGHEID VOOR VROUWEN

Wat me deze zomer het meest heeft geraakt zijn de gewelddadige incidenten waarbij vrouwen slachtoffer zijn geworden. Ook in Zeist werd een vrouw op klaarlichte dag het slachtoffer van ernstig seksueel geweld.

Als burgemeester, maar ook als vrouw en moeder van drie dochters, raakt dit me diep. In de gemeente waar ik eerder burgemeester was, werd Lisa vermoord op een pad waar ook ik en mijn dochters vaak fietsten. De onmacht dat we dit met elkaar niet hebben kunnen voorkomen, en dat het ons allen had kunnen overkomen, geeft een diepe verontwaardiging en een gevoel van angst.

Het is hoopvol om te zien dat er nu op allerlei plekken initiatieven ontstaan – van zowel mannen als vrouwen – om samen op te staan tegen geweld. In Zeist zetten we ons, samen met onze partners in zorg en veiligheid én met onze inwoners, in voor een samenleving waarin iedereen zich vrij en veilig kan voelen. Laten we dat samen blijven doen.

Joyce Langenacker