Dohmen Draaft Door: Borden

Nadat Staatsbosbeheer elk denkbaar paadje naar het bos heeft voorzien van nieuwe bordjes, kon het Utrechts Landschap natuurlijk niet achterblijven. ‘Een fris onthaal voor bezoekers’, omschrijven ze in hun ledenmagazine de plaatsing van meer dan duizend nieuwe borden.

De borden stralen inderdaad een behoorlijke kilheid uit. Hoewel ik alweer vergeten ben hoe de oude borden er precies uitzagen, meen ik me als kernboodschap ‘Leuk dat u er bent, maar maak er geen bende van’ te herinneren.

Zoals op meer plekken in de maatschappij is die kernboodschap van het toneel verdwenen. Zwart-witte icoontjes met daarachter een minimale hoeveelheid tekst zorgen ervoor dat de onschuldige bezoeker wordt voorzien van instructies. De projectleider van het Utrechts Landschap noemt de borden duurzaam en duidelijk.

Ik vat het voor het gemak even voor u samen. U mag één ding doen in het bos: op de paden wandelen tussen zonsopgang en zonsondergang, eventueel met een zwarte hond aan de lijn. Al het andere is verboden en valt onder het Wetboek van Strafrecht. Voor georganiseerde activiteiten is schriftelijke toestemming nodig.

INGEWIKKELD

Wanneer is er sprake van een georganiseerde activiteit, vraag ik me af? Ik wandel regelmatig met vriendinnen door het bos. We spreken een plek af waar we elkaar ontmoeten, een tijdstip en bedenken een route. Dat is een lichte vorm van organisatie. Zijn we in overtreding, terwijl we onze overgangsklachten en het wel en wee van onze kinderen met elkaar bespreken?

En dan die omineuze formulering ‘al het andere’. Wat moet ik me daarbij voorstellen? Wandelen met een witte hond, even stilstaan en heel diep ademhalen? Een oneindige lijst met mogelijk strafbare activiteiten dient zich aan. Goddank staat er - heel licht gedrukt weliswaar – ‘welkom’ bovenaan het bord. En dan zijn dit nog maar de openstellingsborden. Ik ben nu al benieuwd wat er op de borden staat bij de gebieden waar je niet welkom bent.

Maar Carol, overdrijf je niet een beetje? Waarschijnlijk wel. Ik weet heus wel dat er mensen zijn die – ook in het bos – meer kapot maken dan je lief is. Ik ben alleen een beetje moe van bordjes-gate. Waar je ook gaat of staat, ze staan overal. Er zit nog net geen stemmetje bij. ‘Mind your steps’, zodra je je op straat of in het bos begeeft. Denken we nou echt dat het ontbreken van duidelijke bordjes de oorzaak van allerlei problemen is?

Een blik op de billboards met verkiezingsposters of een avondje verkiezingsdebat kijken, helpt niet om een beetje vrolijker te worden. Ik heb een andere oplossing bedacht. Ik neem een weekje vrij. Op mijn scherm verschijnt alleen testbeeld. Op mijn kamer hang ik een bordje. ‘Niet storen!’

Ik wens u een fijne herfstvakantie.

Carol Dohmen