
Dohmen Draaft Door: Sneeuwforie
13 januari 2026 om 06:31 Column Dohmen draaft doorAmper twee weken oud heeft 2026 al voor een heel jaar consternatie gezorgd. De wankele wereldorde is verder uit evenwicht gebracht door de brutale inval van de VS in Venezuela. Met boeven vang je boeven. Dat is handig om die ene boef uit te schakelen, maar het is verre van geruststellend dat de belangrijkste bondgenoot binnen de NAVO door een boef wordt geleid. Temeer omdat diezelfde boef min of meer de oorlog heeft verklaard aan de EU. Denemarken moet Groenland goedschiks of kwaadschiks overdragen aan de VS.
advertentie
In Groenland wonen ongeveer evenveel mensen als in Zeist, ietsje minder. Wij liggen totaal niet strategisch, zijn militair van generlei nut en er zitten nul belangrijke grondstoffen in de Zeister bodem. Maar stel je voor dat, ik noem maar wat, de gemeente Utrecht ons zou willen annexeren? Als extra stadspark, waar je gezellig een balletje kunt trappen, doorheen kunt raggen met je mountainbike en zomaar een ontmoeting met wilde dieren tot de mogelijkheden behoort? Het dorp zou te klein zijn.
Toch was er van enige empathie met de Groenlanders weinig te merken. Wij waren even druk met de sneeuw. Op de radio hoorde ik zeggen, dat in Nederland elke sneeuwvlok zijn eigen verslaggever had. Ik herken dat. Ik raakte niet uitverteld over de schoonheid van al dat bevroren water dat over ons neerdaalde. Iedereen moest het weten!
EUFORIE
Sneeuw betekent gevaar en ongemak. Strooi-issues, omdat niet alle Nederlandse straten onder het zout verdwenen. Er zijn mensen die noodgedwongen aan hun noodpakket hebben moeten knabbelen. De Nieuwjaarsreceptie werd gecanceld. Takken bezweken. Schappen raakten leeg.
Maar sneeuw maakt euforisch. Alle lelijkheid verdwijnt onder een witte, poederige laag onschuld. Geluid wordt gedempt, ook omdat de eeuwige ruis van de snelweg ontbreekt. Buren vegen samen de straat schoon. Dat effect heeft de vuurwerkderrie, die je op Nieuwjaarsochtend overal aantreft, gek genoeg niet. Dat sijpelt richting riool, tot een getergde enkeling het niet langer kan aanzien en met stoffer en blik in de weer gaat.
Er gaat niks boven echt. De treurigheid van een door mensen gemaakt Winter Wonderland – hoe goedbedoeld ook – wordt goed voelbaar als de natuur ons een blik op de werkelijkheid gunt. Ik snap zelfs bijna waarom Trump Groenland wil hebben. Dat bestaat voor het grootste deel uit sneeuw en ijs. Dan heeft hij zijn eigen echte Winter Wonderland.
Helaas is de dooi ingezet. Volgende week start met Blue Monday, de meest deprimerende dag van het nieuwe jaar. Dan keren we terug naar onze teleurstellingen en zorgen. Waarschijnlijk staat de wereld weer verder in de fik. Gelukkig hebben we – dankzij ál die verslaggevers – de sneeuwforische foto’s en verhalen nog.
Carol Dohmen















