De kracht van verhalen en medemenselijkheid

Afgelopen weekend mocht ik twee bijzondere momenten meemaken. Op het eerste gezicht lijken ze heel verschillend, maar voor mij gingen ze over hetzelfde: de kracht van verhalen en de menselijke verbinding die daaruit ontstaat.

Allereerst opende ik de tentoonstelling Zeist Booming in het kader van 75 jarig bestaan van het Zeister Historisch Genootschap. De tentoonstelling laat zien hoe Zeist in de jaren vijftig en zestig groeide en veranderde. Nieuwe wijken verrezen, gezinnen vonden hier een thuis en de gemeente ontwikkelde zich tot de plaats die wij vandaag kennen. Het zijn verhalen van optimisme en ondernemingszin. 

DE VERHALEN VAN DE V&D

Wanneer we naar die periode kijken, zien we opvallend veel herkenning. Ook nu leven we in een tijd van grote veranderingen. We bouwen woningen, werken aan duurzaamheid, zien nieuwe technologieën opkomen en voeren gesprekken over hoe onze samenleving zich ontwikkelt. Juist daarom is het waardevol om terug te kijken. Niet uit nostalgie, maar om te ontdekken hoe eerdere generaties met veranderingen zijn omgegaan en welke lessen dat ons vandaag nog kan bieden.

Een mooi voorbeeld daarvan is de V&D. In 1967 begon de bouw van het markante warenhuis in het centrum van Zeist. Bij de opening in 1968 liep heel Zeist uit. De winkel groeide uit tot een ontmoetingsplek waar generaties Zeistenaren herinneringen maakten. Dit weekend kwamen oud-medewerkers bijeen in Figi. Hun verhalen gingen over het familiegevoel, gezamenlijke activiteiten, vriendschappen en zelfs huwelijken die er ontstonden. De V&D was daarmee veel meer dan een winkel: het was een plek waar mensen elkaar ontmoetten en die voor velen bij Zeist hoorde. Ook dit verhaal gaat over verandering. In 2016 sloot de V&D haar deuren en inmiddels maakt het pand plaats voor nieuwe woningen. Een vertrouwd stukje Zeist verdwijnt, terwijl er tegelijkertijd ruimte ontstaat voor een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van onze gemeente.

VERHALEN DIE GEHOORD MOETEN WORDEN

De tentoonstelling laat ook zien dat Zeist in de jaren vijftig en zestig nieuwe inwoners verwelkomde, onder meer mensen uit Nederlands-Indië en andere voormalige koloniale gebieden. Hun komst bracht nieuwe verhalen, nieuwe ervaringen en nieuwe perspectieven mee. Die verhalen zijn inmiddels onderdeel geworden van de geschiedenis van onze gemeente. Ook vandaag zien we hoe mensen vanuit verschillende achtergronden hun weg vinden in Nederland en in onze gemeenten. Dat zijn ontwikkelingen die emoties oproepen en maatschappelijke vragen met zich meebrengen. Juist dan is het belangrijk om oog te houden voor de mensen achter de verhalen.

DE MENSELIJKE MAAT

Dat bracht mij ook bij de 250e WakeZeist, die dit weekend plaatsvond bij het Detentiecentrum Zeist in Soesterberg. Al jarenlang komen mensen hier iedere maand bijeen om stil te staan bij mensen in om stil te staan bij gezinnen die onzeker zijn over hun toekomst. In mijn toespraak sprak ik over het belang van luisteren en aanwezig zijn. Want achter ieder dossier schuilt een mens. Een vader, een moeder, een kind. Soms begint betrokkenheid heel klein: met een bloem, een naam of een verhaal. Juist die verhalen verbinden verleden en heden. Ze herinneren ons eraan dat Zeist voortdurend verandert, maar dat oog voor elkaar van alle tijden is.