Bewoners noodpaviljoens verhuizen naar AZC op Kamp Zeist

ZEIST / SOESTERBERG Maandag zijn de eerste bewoners van de noodpaviljoens op Kamp Zeist naar het nieuwe asielzoekerscentrum vertrokken. Volgens locatiemanager Gerben van Os zijn de noodpaviljoens aan het eind van deze week leeg. Dan is de helft van de 400 plekken in het nieuwe azc bezet. Vanaf 7 juni komen de overige bewoners. 

Pop… pop… pop… klinkt het zachtjes uit de magnetron in de nog maagdelijk lege keuken van het zojuist geopende azc op Kamp Zeist. Een jongen van een jaar of tien staat er afwachtend bij. Popcorn? Hij zegt niks maar knikt, een vrolijke blik zijn ogen. Zo te zien is hij de eerste die deze keuken gebruikt. Hij woont sinds enkele dagen in een van de familiekamers, een verdieping lager. Die is maandag opgeleverd en wordt langzaam maar zeker in bezit genomen door de bewoners van de noodpaviljoens, honderd meter verderop. Daar hebben ze ruim een jaar moeten wonen, omdat de oplevering van het nieuwe asielzoekerscentrum vertraging opliep door een tekort aan bouwmaterialen.

HOKJES MET GORDIJNEN

,,De mensen hebben vanuit de noodpaviljoens een hele tijd uit kunnen kijken op het nieuwe gebouw. Ze zijn blij om nu te gaan’’, zegt locatiemanager Gerben van Os. Hij is sinds het najaar werkzaam op deze locatie. In die tijd is de opening tot twee keer toe uitgesteld. Tweehonderd mensen hebben daardoor een jaar in noodpaviljoens moeten wonen met grote ruimtes met hokjes die door gordijnen afgeschermd werden, en waar centraal voor het eten gezorgd werd. Geen gelukkige situatie, vindt Van Os, maar: ,,we hebben de helft van de mensen een alternatieve locatie aangeboden. Daar was toch geen animo voor.’’

AFDANKERTJE

Het nieuwe asielzoekerscentrum is eigenlijk een ‘afdankertje’: het komt bij Philips in Best vandaan, waar het in gebruik was als onderzoekscentrum. Op vrachtwagens is het als losse elementen naar Zeist vervoerd. ,,Een soort stapeldoos, eigenlijk. Als het azc hier weer weggaat, kan het op een andere locatie opnieuw opgebouwd worden.’’ Het asielzoekerscentrum op Kamp Zeist is tijdelijk. ,,Vanaf het moment dat de eerste bewoners hun sleutel hebben gekregen gaat de tijd tellen. Over vijf jaar gaat het hier weer dicht.’’

De bovenste verdieping, die begin juni opgeleverd wordt, oogt nog kaal en saai. ,,Het moet nog ingeleefd worden’’, noemt de locatiemanager dat. ,,Een deel is nu zelfs nog bouwplaats, die je alleen met een helm en veiligheidsschoenen mag betreden.’’ De nieuwe bewoners hebben via een soort uitzendbureautje meegeholpen met het inrichten en schoonmaken van hun nieuwe onderkomen. Daar zijn naast familiekamers vooral veel kamers voor vluchtelingen en statushouders die alleen zijn aangekomen. Ze delen een kleine kamer met z’n drieën. ,,Bij voorkeur mensen uit hetzelfde land en anders uit hetzelfde taalgebied.’’ 

(tekst gaat verder onder de foto)

Alleenstaande asielzoekers delen een kamer met twee anderen. Bij voorkeur uit hetzelfde land of hetzelfde taalgebied.

In totaal wonen er straks vierhonderd mensen op het azc. Tweehonderd uit de oude noodpaviljoens, de rest uit de crisisopvang aan ’t Goylaan in Utrecht en uit Ter Apel. Of dat gezinnen of alleenreizende mannen zijn weet Van Os niet. ,,Geen idee. Daar kunnen wij niet in sturen.’’ Hij verwacht uiteindelijk mensen met meer dan vijftig verschillende nationaliteiten.

ZELF KOKEN

De bewoners delen recreatieruimtes, toiletten en douches. En ze hebben een gemeenschappelijke keuken. De bewoners uit de noodpaviljoens mogen voortaan zelf koken. ,,Een verademing voor veel mensen. Als je uit Afrika of Azië komt ben je toch ander eten gewend dan wat wij voor ze maken.’’ Inkopen kunnen ze doen met een speciale creditcard -waar je niet mee rood kunt staan- in de supermarkt van Soesterberg of in Zeist. ,,Ze krijgen een eenmalige bijdrage voor potten en pannen. Vroeger werden die door ons verstrekt. Dan ging de doos open en kwam daar van alles uit waarvan zij zich afvroegen wat ze er in hemelsnaam mee moesten.’’

(tekst gaat verder onder de foto)

De gemeenschappelijke keuken.  

Op het terrein krijgen kinderen in de basisschoolleeftijd onderwijs. Er is plek voor 60 leerlingen. Ook de kinderen van de Afghaanse evacués die in Huis ter Heide wonen in het Walaardt Sacré Kamp gaan hier naar school. De meesten komen lopend. Kinderen die op de wachtlijst voor een middelbare school staan worden nu onder de hoede genomen door een oud-leraar, die volledig voor dit werk vrijgemaakt is.

NEDERLANDSE CULTUUR IS LEIDEND

Het werk op het azc geeft Gerben van Os voldoening. ,,Je werkt met bevlogen mensen en het is afwisselend. De populatie verandert voortdurend. Nu zijn er veel vluchtelingen uit Syrië, een paar jaar geleden uit Somalië. Je kunt daar maar beperkt rekening mee houden. De Nederlandse cultuur is leidend, tenslotte zoeken mensen in dit land hun toekomst. Het is leuk werk, maar je moet wel afstand bewaren. Je moet er zakelijk in kunnen staan.’’