Echtpaar Van den Bosch woont al 65 jaar samen op de pleinen

ZEIST Han van den Bosch en Charlotte Jentsch ontmoetten elkaar in het Duitse Königsfeld, waar zij een rondleiding verzorgde voor het kerkkoor en de blazers van de Evangelische Broedergemeente. Die brachten een bezoek aan hun Duitse zustergemeente, ter gelegenheid van het 500-jarig bestaan van de Broedergemeente. Dat was tijdens de pinksterdagen van 1957. Zondag 3 januari vierden ze, in hun warme woning aan het Broederplein, hun 65-jarig huwelijk. Net als op hun trouwdag in een besneeuwde wereld.

ETENTJE BIJ DE GRIEK

Twee dagen later, toen er nog veel meer sneeuw lag, bracht burgemeester Langenacker een felicitatiebezoek aan het bruidspaar, nadat ze het huwelijksjubileum de avond daarvoor met kinderen, kleinkinderen en aanverwanten met een etentje bij de Griek gevierd hadden. 

CORRESPONDENTIE

Han van den Bosch (vorig jaar 90 geworden) wist het onmiddellijk, toen Charlotte Jentsch (bijna 90) hem die dag Königsfeld en de gebouwen van Broedergemeente liet zien: ,,Die vind ik leuk, die wil ik’’. Mevrouw haalt haar schouders een beetje op en lacht. Zijn gevoel was niet meteen wederzijds. Maar na het bezoek ontstond er wel een correspondentie tussen de twee. Een jaar lang schreven ze elkaar wekelijks en toen het weer Pinksteren was reisde meneer opnieuw naar Königsfeld, en op de terugreis ging mevrouw mee terug, want ze zou acht maanden in een ziekenhuis in Engeland gaan werken. ,,Aan het eind van dat jaar haalde ik haar op van de boot, en ze ging mee naar ons huis. Dan kon ze ook mijn ouders leren kennen.’’, vertelt meneer. ,,Heb je al werk?, voeg hij me. Zij woonden naast het meisjesinternaat op het Zusterplein. Daar zochten ze toevallig net een Duitssprekende medewerkster’’, zegt mevrouw. ,,Ik kreeg er een kleine kamer bij de ingang, ‘s Avonds om negen uur ging de deur op slot en kon je er niet meer in. Maar de kamer had een schuifraam en na een bezoek aan Han klom ik er stiekem weer in. Tot plezier van de meisjes, die het soms vanuit hun kamer konden zien.’’

ALS EEN FAMILIE

Weer een jaar later op Pinksteren verloofde het stel zich, en in de winter van 1961 trouwden ze, in de sneeuw in Königsfeld. Meneer kon een baan krijgen in Duitsland, ,,maar dat was niet mijn ding’’ en daarop besloten ze zich in Nederland te vestigen. ,,Hier voelde het als een familie voor me’’, zegt mevrouw, ,,in dezelfde kerkelijke gemeente als in Königsfeld, en de gebouwen en er kerk lijken erg op elkaar. Hier zag de kerkzaal er net zo uit, ook helemaal wit en dezelfde indeling.’’ 

BLAZERSENSEMBLE

Net als in de Duitse gemeente werd mevrouw lid van het koor. ,,Ik zing nog altijd, al sinds 1959.’’ Daarnaast speelden beide echtelieden ook in het blazersensemble van de Evangelische Broedergemeente, en nog op hetzelfde instrument ook: de Flügelhorn. Dat ensemble bracht ze veel bijzondere momenten. Elke twee jaar zijn er bijeenkomsten van ensembles binnen en buiten de landsgrenzen, en ze maakten reizen naar Zuid-Afrika en naar Amerika en het Caribisch gebied, waar bloeiende kerkgemeenschappen zijn. ,,In plaats van blazers maken ze daar vaak gebruik van steelbands. Prachtig!’’, vindt mevrouw. 

Terwijl meneer een baan vond bij de spoorwegen moest mevrouw stoppen met werken. ,,Dat was helaas zo in die tijd’’, zegt meneer, die na die eerste baan nog 26 jaar bij Schoonoord werkte. 

MAKER VAN GODFRIED VAN SEIJST

Ook studeerde hij beeldhouwen bij kunstacademie Artibus in Utrecht. ,,Dat kon ik alleen maar dankzij haar doen. Ze heeft me vier jaar naar de lessen gereden en ze is mijn grootste criticus.’’ Werk van Han van den Bosch is volop te vinden in Zeist: hij maakte onder meer het beeld van Godfried van Seijst dat op de rotonde van De Dreef en de Oude Arnhemseweg staat. 

Han en Charlotte van den Bosch-Jentsch kregen twee dochters en ze hebben vijf kleinkinderen, twee meisjes en drie jongens. ,,Allemaal héél lief’’, vindt oma, ,,Toen hij 90 werd, hebben ze hem ‘ontvoerd’ voor een speciaal uitje’’.