Echtpaar Joosse viert diamanten huwelijk in Huis ter Heide

HUIS TER HEIDE Anita Widmer en Laurens Joosse ontmoetten elkaar op Newbold College, in Engeland. Ze waren toen al allebei verbonden aan de Adventkerk. De Zwitserse Anita werkte op het kantoor van het College, Laurens was erheen gereisd om theologie te studeren. Op 26 augustus 1966 trouwden ze in Engeland omdat ze als bruid en bruidegom verschillende nationaliteiten hadden en de regels daar gemakkelijker waren. Op 29 augustus werd hun huwelijk kerkelijk ingezegend in Zeeland.

In hun feestelijk versierde appartement - ,,dat heeft onze dochter gedaan’’ - halen Anita (85) en Laurens (84) herinneringen op.

ZEVENDEDAGSADVENTISTEN

Laurens is geboren in Middelburg en kwam voor het eerst naar Huis ter Heide omdat de hbs van de zevendedagsadventisten daar toen was gevestigd. Hij groeide op met twee broers en een zus en herinnert zich uit zijn jeugd vooral de watersnoodramp. ,,Ik ben opgegroeid in Kapelle bij Goes. Er was één dijk die het niet had begeven en dat is ons geluk geweest. De dode koeien die in het water dreven zie ik nog zo voor me. Ik hoor de radio-omroeper nog oplezen hoeveel mensen verdronken waren in de verschillende plaatsen zoals Oude-Tonge, Nieuwe-Tonge, enzovoorts (met het aantal doden op dat moment).’
Anita was enig kind en groeide op in Thun: ,,De mooiste stad van Zwitserland met uitzicht op besneeuwde bergtoppen en kastelen. Later zijn we vaak op vakantie gegaan naar mijn moeder.’’ Zij herinnert zich uit haar vroege jeugd dat tijdens de oorlog alle ramen van hun huis met zwart papier waren verduisterd. ,,Zwitserland was neutraal in de oorlog, maar we moesten wel oppassen.’’

GOLFPLATEN DAK

Kort nadat ze waren getrouwd, verhuisde het jonge paar naar de Ivoorkust. Daar was dringend iemand nodig die godsdienst en Engels kon geven aan de Adventschool in Bouaké, de op een na grootste stad van de Ivoorkust. ,,We hadden wel stromend water en elektriciteit, maar geen airco en het was er altijd heet. Ons huis had een golfplaten dak en muggengaas als ramen’’, vertelt Laurens. Hun eerste kind werd geboren in een kliniek daar. Anita: ,,Dat was een vreselijke belevenis. De zuster ging met haar knieën op mijn buik dansen toen de bevalling niet vlotte.’’

Na vier jaar keerde het gezin terug naar Nederland. In afwachting van een woning op Oud-Zandbergen woonden ze negen maanden in een flat op de achtste verdieping aan de Laan van Vollenhove. Laurens gaf Bijbelonderricht en Engels op de havo die was gevestigd in Huis ter Heide. Daar werden nog een dochter en een zoon geboren. Omstreeks 1980 sloot de havo en vond Laurens een baan als docent aan de Hogeschool Enschede, de plaats waar ze 27 jaar woonden. Na zijn vervroegd pensioen verhuisden Laurens en Anita naar Middelburg. ,,In de buurt van mijn broers en zus, we hadden bedacht dat we voor elkaar konden zorgen als dat nodig zou zijn. Maar na 13 jaar waren het zoveel mankementen geworden dat we niet langer meer in staat waren nog voldoende voor elkaar te kunnen zorgen. Toen zijn wij vier jaar geleden naar Huis ter Heide verhuisd. Voor mij was het de derde keer dat ik hier kwam wonen, voor Anita de tweede.’’

Het dorp Huis ter Heide zagen Anita en Laurens enorm veranderen. ,,Wij woonden in een van de vier huizen die zijn gesloopt om plaats te maken voor de autoboulevard. Ook de camping moest plaatsmaken en de beukenlaan is gesloopt. Stuk voor stuk valt al het mooie weg,’’ constateert mevrouw. ,,Alles verandert. Het Middelburg van nu is ook niet meer de stad van mijn jeugd,’’ relativeert meneer.

INTERNATIONAAL

De drie kinderen kregen elk één kind. De oudste zoon woont in Zwitserland, de jongste in Dubai. ,,Onze dochter woont niet zo heel ver weg, zij woont in Haarlem.”

Het is een familie met een heel internationale oriëntatie en dat komt volgens Laurens mede door de geloofsgemeenschap waartoe ze behoren. ,,De Adventkerk telt momenteel wereldwijd ruim 24 miljoen leden. Het grootste deel daarvan bevindt zich in Afrika en Latijns-Amerika. Maar bijvoorbeeld ook in een land als Papoea-Nieuw-Guinea is de Adventkerk prominent aanwezig. Kennelijk zijn de mensen daar devoter en hebben wij het hier in materieel opzicht te goed.’’

DANKBAAR

De zoon uit Zwitserland was al in juli met zijn gezin overgekomen voor het diamanten huwelijksfeest. De zoon uit Dubai en zijn zoon zijn er wel tijdens het feest, net als de dochter. Hun feest vieren ze ,,rustig, heel veel drukte kunnen we niet aan. We kunnen hier een beroep doen op alle medische zorg die we nodig hebben. Dat is elders op de wereld wel anders. We hebben veel om dankbaar voor te zijn.’’