Lizzy van Loon 25 jaar gids bij Gilde Zeist: ‘Toen ik begon als gids was er helemaal niks’

ZEIST Lizzy van Loon is 25 jaar actief als gids voor Gilde Zeist. Wethouder Hoogstraten stond stil bij deze bijzondere mijlpaal en verraste haar met de Zilveren Gildespeld.

Lizzy woont sinds 1980 in Zeist, maar kent het dorp beter dan menig in Zeist geboren en getogen oudere. Hoe dat komt? Door haar vrijwilligerswerk bij Gilde Zeist. Ze begon haar loopbaan als juf. Van Boskoop komt ze in Zeist terecht. ,,In de jaren ‘70 werd ik boventallig. Er waren toen 20.000 docenten teveel. Ik kwam in Zeist terecht en heb als invalster op alle protestantse scholen gewerkt, op een katholieke school in Bunnik en op Bartiméus. Ik woonde in een flat in Zeist-west en wilde op een zeker moment een rondleiding regelen voor mijn medebewoners. Ik klopte aan bij Wim Buis, een van de oprichters van ‘t Gilde en hoorde dat er niets was over Zeist-west. Dat verbaasde me, je hebt ‘t Sluisje, de exotische vogelkwekerij... Het zou de eerste rondleiding zijn die ik heb ontwikkeld. 

Zo begon ik dus, als enige vrouw tussen vijf mannen. Er was geen leiding, geen opleiding. De eerste rondleiding met een behoorlijke groep duurde drie uur; ik had me grondig verdiept in de geschiedenis. Het enige commentaar dat ik kreeg was een voorzichtig: is dat niet een beetje lang? 

Tegenwoordig doorloop je als aspirantgids een heel traject en krijg je een mentor toegewezen. Je doet een proefloop voor een gezelschap van gidsen en dan krijg je feedback waarmee je met je mentor aan gaat werken. Toen ik begon als gids was er helemaal niks,’’ zegt de langst actieve gids. ,,Mijn collegagids Mieke Kroep heeft een grote bijdrage geleverd aan het professionaliseren van het project rondleidingen.’’  

GESCHIEDENIS VAN ZEIST

Sinds kort geeft Lizzy ook lezingen over de geschiedenis van Zeist. ,,Het Gilde heeft me gevormd. Ik was doodsbenauwd, ik leerde steeds meer durven en doen. Mensen die me van vroeger kennen, zouden me niet herkennen.’’ 

Nog steeds geeft ze enthousiast rondleidingen, in Slot Zeist, de tuinen van ‘t Slot, de Broedergemeente en als het nodig is ook in Zeist-west. ,,Zo lang ik er plezier aan beleef en niet naar huis wordt gestuurd, blijf ik het doen.’’