Pierre en Anny Hooijschuur 60 jaar getrouwd: ‘Huwelijk met strik erom’

ZEIST Pierre Hooijschuur was ‘op herhaling’ in het Brabantse dorp Mill toen hij Anny Schippers voor eerst ontmoette bij een wandeltocht. Hij liep in tenue, maar zonder baret en daar maakte z’n toekomstige schoonvader een opmerking over.

Anny groeide op in Zeeland, een dorpje tegen de Peelrand in Brabant, ze was de tweede in een gezin van negen kinderen. Pierre is geboren in Den Haag, maar woont sinds zijn derde jaar in Zeist. Hij komt uit een gezin van tien. Na het wandelevenement waar ze elkaar voor eerst zagen, hebben ze samen gedanst. ,,Dat doen we nog steeds graag,’’ vertelt Anny in hun woning vlakbij de Sint Josephkerk, de kerk die vast onderdeel is van hun leven. 

Pierre werkte twintig jaar bij Straat & Boon Papier in Den Dolder, het bedrijf zijn vader ook werkte, en daarna als onderhoudsman bij een bejaardenhuis. Anny had in Brabant altijd bij mensen thuis gewerkt. ,,Mijn moeder zei: je kan beter gaan helpen dan dat je geholpen moet worden.’’ Dat ging door na haar trouwen: ze huurden één kamer bij de oma van Pierre, aan de Torenlaan. ,,Er was woningnood en oma had verzorging nodig. Onze oudste zoon is er geboren.’’ Later verhuisde het gezin met vijf kinderen naar de Rozenstraat, naast het huis waar Pierre zijn jeugd doorbracht en daar wonen ze nog. 

Toen de kinderen allemaal naar school gingen vond Anny een baan bij Woudschoten. Pierre stopte op zijn 58e met werken en werd clown. ,,In mijn verkeringstijd was ik er mee begonnen als liefhebberij.’’ Anny wijst op de rijen fotoboeken. Als clown was hij veertien keer in Denemarken, hij trad op in Engeland, Duitsland, Lissabon en zelfs op de Azoren. Aangesloten bij de ‘International clowns of England’ maakte hij duizenden kinderen aan het lachen. Ook in Pierre al 59 jaar lid van de aquariumvereniging. Anny zingt bijna twintig jaar bij het Zeister Vrouwenkoor.

FEEST

Het zestigjarig huwelijk viert het paar verspreid over een paar dagen. Zondag na de kerk zijn ze met de kinderen, twaalf kleinkinderen en drie achterkleinkinderen -,,nummer vier is op komst’’- uit geweest. Op de grote dag, 3 oktober, komt de burgemeester op bezoek en gaan ze met kinderen en schoonkinderen uit eten. Pierre: ,,We zijn zo blij met elkaar.’’ En Anny: ,,Wij hebben echt een huwelijk met een strik erom.’’