Rozemarijn in niemandsland

ZEIST ,,Woensdag is mijn vrije dag. Ze stonden met z’n drieën in de zaak. Lekkage. Ik dacht nog: kunnen ze dat niet zelf oplossen.’’ Esther Koerts is met haar zussen Marja en Linda eigenaar van Rozemarijn. Omdat de medewerker nog eens belde, stapte ze op die woensdag met extra dweiltjes op de fiets.

,,Even de mouwen omhoog, dan redden we het wel voor elf uur. De medewerkers stonden alledrie voor de zaak. Binnen stonk het heel erg. Overal in de winkel stonden bruine plassen. De deur naar het magazijn hadden ze niet open durven doen. Ik trok die deur open. Het was verschrikkelijk. En toen ik de wc-deur opendeed, zag ik dat het riool was ontploft.’’ Tegen haar zus Marja van der Vorst: ,,Ik dacht een briefje op het raam te hangen, dat we iets later zouden open gaan, maar inmiddels zijn we zeven weken verder.’’

RAVAGE

De ravage in de winkel was niet te beschrijven. De verzekering verbood ze om zelf te gaan opruimen. In verband met bacteriën werd een gespecialiseerd bedrijf ingeschakeld. De eigenaar van de naastgelegen Slaperij bood de medewerkers van Rozemarijn ruimte om te overleggen en de onttakeling van hun mooie zaak van dichtbij te begeleiden. 

Ruim tweederde van alle goederen in de winkel werd afgekeurd. ,,Al het ondergoed, de kleding, speelgoed van stof en van ongelakt hout is afgekeurd voor verkoop,’’ vertelt Marja. ,,Het restant is door TNO onderzocht en door een opkoper meegenomen. Het pand moest helemaal worden gestript, de keuken is eruit. Alles. Het rioolslib zit ook onder de vloer. De zaak staat nu vol met apparaten. Over twee weken moet het chemisch worden gereinigd en daarna misschien nog een keer. We weten het niet.’’ De medewerkers krijgen doorbetaald dankzij de verzekering. ,,We doen af en toe samen wat gezelligs, een patatje eten, midgetgolf spelen. We hebben zo’n leuk team,’’ verzucht Esther. 

WORDT VERVOLGD

Hoe het verder moet? De drie zussen runnen de zaak nu zestien jaar en bereidden het vijftigjarig bestaan voor. Linda: ,,Ik zou het erg vinden als het hier stopt, op deze manier.’’ Opnieuw beginnen in hetzelfde pand? Zolang de riolering niet is aangepast, zou het weer kunnen gebeuren, al vinden ze het een heel fijne plek en hebben ze een goede verstandhouding met de eigenaar. In een ander pand doorgaan heeft het risico dat de klanten hen niet weten te vinden. Esther: ,,In je hoofd heb je de winkel nog, maar er is niets meer.’’ 

Ze gaan in gesprek met een onafhankelijk retaildeskundige. Ze weten het nog niet. Wordt vervolgd.

De schappen zijn leeg.